Tabaksreclamerichtlijn II (Case C-380/03) - Arrest

Tabaksreclamerichtlijn II (HvJ 12-12-2006, Zaak C-380/03)

Casus

Duitsland heeft bij het Hof van Justitie beroep ingesteld tot nietigverklaring van twee artikelen van de richtlijn 2003/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van 26 mei 2003 betreffende de onderlinge aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten inzake de reclame en sponsoring voor tabaksproducten inzake de reclame en sponsoring voor tabaksproducten in andere media dan de televisie.

Deze twee artikelen verbieden reclame voor tabaksproducten in de pers en andere gedrukte publicaties, in diensten van de informatiemaatschappij en radioprogramma's alsook de sponsoring van zulke programma's door tabaksbedrijven. Enkel publicaties die bestemd zijn voor personen die werkzaam zijn in de tabakshandel en publicaties die afkomstig zijn uit derde landen en die niet hoofdzakelijk voor de communautaire markt bestemd zijn, zijn van dit verbod uitgesloten.

Het beroep van de Bondsrepubliek Duitsland betrof met name formele gronden, zoals de grondslag van de Richtlijn, schending motiverinsplicht, schending van de regels inzake de medebeslissingsprocedure en schending van het evenredigheidsbeginsel.

Duitsland was van mening dat de verboden niet konden worden vastgesteld op grond van artikel 95 EG. Op grond van deze bepaling kan de Gemeenschap maatregelen vaststellen inzake de onderlinge aanpassing van de nationale bepalingen die de instelling en de werking van de interne markt betreffen. Volgens Duitsland was niet voldaan aan de voorwaarden om dit artikel toe te passen. Omdat de verboden niet bijdragen aan de opheffing van belemmeringen van het vrije verkeer van goederen of tot het wegnemen van merkbare mededingingsverstoringen.

Hof van Justitie

Het Hof oordeelde dat er wel was voldaan aan de voorwaarden om artikel 95 EG als rechtsgrondslag te gebruiken.

Het Hof oordeelt dat wanneer er belemmeringen voor het handelsverkeer bestaan of het waarschijnlijk is dat zulke belemmeringen zich in de toekomst zullen voordoen, omdat de lidstaten ten opzichte van een product of een categorie van producten uiteenlopende maatregelen hebben genomen of nemen die geen gelijk beschermingsniveau verzekeren en aldus het vrije verkeer van het betrokken product of de betrokken producten in de Gemeenschap beletten, artikel 95 EG de gemeenschapswetgever de bevoegdheid geeft in te grijpen. Nu de nationale regels ten tijde van het opstellen van de Richtlijn sterk verschilden, waardoor het vrije verkeer van goederen en diensten belemmerd kon worden, kon artikel 95 EG als basis gelden voor de Richtlijn.

Verder stelt het Hof aan dat artikel 3, lid 1 Richtlijn alleen ziet op publicaties zoals kranten, tijdschriften en magazines, en niet op krantjes van locale verenigingen, programma's van culturele evenementen, aanplakbiljetten, telefoonboeken en diverse pamfletten en folders. 

Kern

Het HvJ verwerpt het beroep van de Bondsrepubliek Duitsland met betrekking tot de nietigverklaring van de artikelen 3 en 4 van Richtlijn 2003/33/EG (reclame en sponsoring voor tabaksproducten).

Het reclame- en sponsoringverbod voldoet aan de voorwaarde dat de vaststelling ervan verband houdt met de instelling en de werking van de interne markt.