Wat zijn onderlinge relaties? - Chapter 14

Hoe ontstaat conflict tussen groepen?

De realistic group conflict theory is een conceptueel kader dat stelt dat conflict tussen groepen voortkomt uit concurrentie om schaarse hulpbronnen, waaronder voedsel, territorium, rijkdom, macht, natuurlijke hulpbronnen en energie. Daarbij hoor het discontinuïteitseffect. Dat is een aanzienlijk grotere competitiviteit van groepen bij interactie met andere groepen, in vergelijking met de competitiviteit van individuen in interactie met andere individuen. De volgende punten zijn mogelijke oorzaken van het discontinuïteitseffect:

• Individuen zijn hebberig, maar groepen zijn hebberiger.
• Mensen zijn banger voor groepen dan voor individuen.
• Individuen die zich identificeren met hun groep hebben de neiging om te handelen om de collectieve resultaten van de groep te maximaliseren, zelfs als dat ten koste gaat van degenen buiten de groep.

De sociale dominantie theorie is een benadering van onderdrukking en overheersing in de veronderstelling dat conflicten tussen groepen het gevolg zijn van dynamische spanningen tussen hiërarchisch gerangschikte groepen in de samenleving. Deze theorie is ontwikkeld door sociaal psychologen Sidanius en Pratto. Concurrentie kan conflicten tussen groepen veroorzaken, maar het zet ook een aantal andere processen in gang die de groepen verder kunnen ergeren.

Negatieve emoties kunnen bijdragen aan de escalatie van conflict tussen groepen. De frustratie-agressie hypothese is een vroeg motivatiemodel dat argumenteerde dat individuen agressiever worden wanneer externe omstandigheden hen verhinderen hun doelen te bereiken. Deze theorie is verfijnd en uitgebreid en is nu het algemene agressie model. Dat is een raamwerk voor het organiseren van biologische, omgevings-, sociale en psychologische factoren die de expressie van vijandig, negatief gedrag beïnvloeden, inclusief input van personen en situaties, cognitieve, affectieve en opwindende toestanden, en cognitieve beoordelingen.

De zondebok theorie is een verklaring voor intergroepsconflicten met het argument dat vijandigheid veroorzaakt door frustrerende omgevingsomstandigheden wordt vrijgegeven door vijandige acties te ondernemen tegen leden van andere sociale groepen. Dit is waarschijnlijker wanneer een groep moeilijke, langdurige negatieve omstandigheden heeft ervaren die haar succes bij het voldoen aan de meest essentiële behoeften frustreren.

Groepen hebben de neiging om te gehoorzamen aan de wederkerigheidsnorm.

De mate waarin groepen reageren op een vijandige manier verschilt van cultuur tot cultuur. De nadruk die een cultuur legt op dan wel eer of waardigheid, en het redden van gezicht kan ook van invloed zijn op hoe mensen in die cultuur omgaan met conflicten:

• Eerculturen: culturen waar mensen ernaar streven anderen niet te beledigen, maar agressief zullen reageren als ze het gevoel hebben dat hun groep of iemand op een of andere manier is beledigd.
• Waardigheidsculturen: samenlevingen die het belang van persoonlijke integriteit en individuele waarde benadrukken.
• Gezichtsculturen: samenlevingen die hiërarchie, nederigheid en harmonie benadrukken.

Omdat conflict tussen groepen veel voorkomt suggereert de evolutionaire psychologie dat natuurlijke selectie individuen die ingroup leden boven outgroup leden verkozen begunstigde. Deze theorie suggereert tevens dat evolutionaire druk heeft geresulteerd in de neiging van individuen om negatiever te reageren op mannelijke outgroup-leden dan op vrouwelijke.

Wat is de intergroup bias?

Sociale categorisatie zet een aantal affectieve, cognitieve, emotionele en interpersoonlijke processen in beweging die samen conflicten tussen groepen ondersteunen en aanmoedigen. Als we anderen eenmaal per groep hebben gecategoriseerd, voelen we ons anders over degenen die tot de ingroup behoren dan over degenen die tot de outgroup behoren, en deze evaluatieve vooroordelen worden verder ondersteund door cognitieve en emotionele vooroordelen die de evaluatieve vooroordelen rechtvaardigen.

De ingroup-outgroup bias is de menselijke neiging om voorkeur te geven aan de eigen groep. De sterkte van deze bias is afhankelijk van verschillende situationele factoren. Deze bias is eigenlijk een combinatie van twee:

1. Het selectief de voorkeur geven aan de eigen groep, zijn leden en zijn producten.
2. Het afwijzen van de outgroup, zijn leden en zijn producten.

Hierbij komt double-standard thinking kijken. Dat is het positief beoordelen van de acties van de eigen groep, maar dezelfde acties beoordelen als de andere groep ze uitvoert. Een gelijksoortige bias is de linguistic intergroup bias. Dat is de neiging om positief ingroup en negatief outgroup gedrag abstracter te beschrijven, en negatief ingroup en positief outgroup gedrag concreter.

Leden van een groep vertonen ook vaak de outgroup homogeneity bias. Dat is de perceptuele neiging om aan te nemen dat de leden van andere groepen erg op elkaar lijken, terwijl het lidmaatschap van de eigen groep heterogener is. De concepties van groepsleden van andere groepen zijn simplistisch en ongedifferentieerd, maar wanneer ze hun oog richten op hun eigen groep, merken ze de diversiteit en complexiteit ervan op.

Individuen in onderlinge groepssituaties vallen vaak ten prooi aan de wet van de kleine aantallen wanneer ze ervan uit gaan dat de kenmerken en kwaliteiten van alle leden van de outgroup nauwkeurig kunnen worden afgeleid uit informatie met betrekking tot slechts enkele leden. Het tegenovergestelde proces - ervan uitgaande dat de kenmerken van een enkel individu in een groep kunnen worden afgeleid uit de algemene kenmerken van de hele groep - kan percepties beïnvloeden. Dit heet de group attribution error.

De ultimate attribution error (UAE) wordt ook gemaakt. Dat is de negatieve acties van leden van de outgroup toeschrijven aan dispositionele kwaliteiten en positieve acties aan situationele, fluctuerende omstandigheden.

Het stereotype content model is een theorie van groepsperceptie dat stelt de stereotiepe opvattingen van mensen over sociale groepen hun overtuigingen weerspiegelen over de warmte en competentie van de gestereotypeerde groep.

Wanneer intergroepsconflict extreme niveaus bereikt, waarbij leden van één groep leden van andere groepen aanvallen, beschadigen en doden, wordt de ingroup-outgroup bias even extreem. Tijdens extreme intergroepsconflicten beschouwen groepsleden hun eigen groep als moreel superieur en leden van de outgroup als minder dan menselijk. Dit is morele uitsluiting. Een meer formele definitie is: morele uitsluiting is een psychologisch proces waarbij tegenstanders in een conflict elkaar gaan zien als het niet verdienen van moreel verplichte rechten en beschermingen.

Iets wat hier dichtbij ligt is ontmenselijking. Ontmenselijking is geloven dat bepaalde individuen of groepen de eigenschappen waarvan gedacht wordt dat ze mensen van dieren onderscheiden, missen. Een dergelijke ontmenselijking dient om de extreem negatieve behandeling die leden van andere groepen vaak krijgen, te rationaliseren.

Hoe kan conflict tussen groep opgelost worden?

De contact hypothese is de voorspelling dat contact tussen leden van verschillende groepen de het onderlinge conflict zal verminderen. Iets wat beter lijkt te werken zijn hogere doelen. Een hoger doel is een doel dat alleen kan worden bereikt als twee of meer individuen of groepen samenwerken door hun inspanningen en middelen te bundelen. Conflict is vaak merkbaar verminderd als de leden van de groepen een aantal keer succesvol samen moesten werken.

Door middel van decategorisatie kan conflict tussen groepen ook worden verminderd of opgelost worden. Decategorisatie is de neiging tot sociale categorisatie verminderen door de opvallendheid van groepslidmaatschappen te minimaliseren en de individualiteit van elke persoon in de groep te benadrukken.

Sociaal psychologen Dovidio en Gaertner ontwikkelden de common ingroup identity model. Dat is een analyse van recategorisatieprocessen en conflicten, voorspellend dat intergroepsconflicten kunnen worden verminderd door de nadruk te leggen op lidmaatschap van inclusieve sociale categorieën en de onderlinge afhankelijkheid van de individuen in de groepen. Recategorisatie is een vermindering van de neiging tot sociale categorisatie door groepen in conflict samen te laten vallen in een enkele groep of categorie.

Een andere manier om ingroup-outgroup biases te verminderen is door kruis-categorisatie. Kruis-categorisatie is een vermindering van de impact van sociale categorisatie op de perceptie van individuen door hun lidmaatschappen in twee of meer sociale groepen of categorieën te laten opvallen die niet gerelateerd zijn aan de categorieën die ingroup-outgroup-spanningen genereren.

Wanneer anderen worden beschouwd als behorend tot meerdere categorieën in plaats van slechts één, neemt de intergroepsdifferentiatie af en valt intergroepsbias weg. Kruis-categorisatie zet individuen ook aan om een ​​complexere beeldvorming van de outgroup te ontwikkelen, wat in sommige gevallen tot decategorisatie leidt.