Wat zijn menigten en collectieven? - Chapter 17

Individuen kunnen ook lid worden van hele grote groepen. Collectieven zijn in de kern groepen en kunnen, net als elke andere groep, verrassende dingen doen, waaronder het starten van revoluties.

Wat zijn collectieven?

Een collectief is een relatief grote verzameling mensen die op een vergelijkbare manier reageren op een gebeurtenis of situatie, inclusief mensen die allemaal op dezelfde locatie wonen, evenals massaverschijnselen waarin individuen verspreid zijn over een breed gebied. Collectieven variëren in grootte, tijdelijkheid, vorm en functie. Collectieven hebben de reputatie dat ze onconventioneler zijn dan andere groepen. Ze bestaan ​​meestal buiten de traditionele vormen van sociale structuren en instellingen, en als gevolg daarvan doen hun leden soms atypisch, onhandelbaar, onconventioneel of zelfs afwijkend gedrag aan. De diversiteit van collectieven is zo groot dat geen enkel classificatieschema voldoende is om hun vele vormen te categoriseren. Een voorbeeld van een classificatieschema maakt onderscheid tussen:

• Bijeenkomsten: zijn relatief goed georganiseerde collectieven, maar kunnen snel transformeren van bijeenkomsten naar menigten.

• Menigten: omvatten verschillende soorten tijdelijke assemblages.

• Collectieve bewegingen: ontstaan ​​gedurende langere perioden en kunnen sterk verspreidde individuen beïnvloeden.

Bijeenkomsten combineren aspecten van kleinere groepen met kwaliteiten die te vinden zijn in grotere, meer amorfe menigten. Ze hebben grenzen, doelen en relatief duidelijke structuren die bepalen hoe leden moeten handelen.

• Een publiek is een verzameling toeschouwers die een optreden, evenement of activiteit waarnemen; doelgroepen hebben de neiging om conventioneel gedrag te vertonen en ze verspreiden zich wanneer het evenement dat ze bekijken eindigt.

• Een wachtrij is een lijn of een groep mensen die wachten op een dienst, artikel of gelegenheid. Leden van een wachtrij zijn leden van een collectief omdat ze verbonden zijn met bepaalde normen voor gedrag.

• Een menigte is een verzameling van individuen, meestal op een openbare plaats, die aanwezig zijn in dezelfde algemene omgeving en een gemeenschappelijke focus delen.

• Een mob is een wanordelijke, emotioneel geladen menigte; mobs hebben de neiging zich te vormen wanneer een evenement hetzelfde soort affect en actie bij een aanzienlijk aantal mensen oproept. Het kenmerk van een mob is de emotie.

• Een riot is een grote en vaak wijdverspreide menigte wiens moedwillige en ongeremde gedrag de regels van burgerlijke en wettelijke autoriteit schendt.

• Acquisitieve paniek vindt plaats wanneer grote aantallen mensen worden geconfronteerd met een situatie van schaarste, en hun verlangen om de bron te verwerven leidt tot angst en een verlies van zelfregulering. Acquisitieve paniek wordt over het algemeen geassocieerd met consumenteninstellingen, wanneer individuen proberen om schaarse producten te kopen of producten die onder hun waarde zijn geprijsd.

Niet alle collectieve fenomenen spelen zich af op korte afstanden. In sommige gevallen kunnen individuen die verspreid zijn op dezelfde en vaak atypische manieren reageren. Een dergelijk fenomeen wordt een collectieve beweging genoemd. Net als menigten komen collectieve fenomenen in vele variëteiten voor, waaronder (1) sociale diffusies zoals geruchten, massale wanen en trends, en (2) sociale bewegingen. Een collectieve beweging is een grote verzameling individuen, wijd verspreid over ruimte en tijd, die overeenkomsten vertonen in activiteiten, reacties, interesses enzovoort.

• Geruchten vormen de basis voor mass delusion. Dat is de spontane uitbraak van atypische gedachten, gevoelens of acties in een groep of aggregatie, inclusief psychogene ziekte, gemeenschappelijke hallucinaties en bizarre acties. Psychogene ziekte is een reeks ziektesymptomen bij een groep personen wanneer er geen bewijs is van een organische basis voor de ziekte en geen aanwijsbare omgevingsoorzaak.

• Trends zijn de algemene richting waarin de attitudes, interesses en acties van een groot deel van een bevolking in de loop van de tijd veranderen, inclusief mode en rages.

• Een sociale beweging is een collectieve beweging die een opzettelijke, georganiseerde poging doet om een ​​verandering te bereiken of zich te verzetten tegen een verandering in een sociaal systeem.

Wat zijn collectieve dynamieken?

Besmetting (contagion) is de verspreiding van gedragingen, attitudes en affecten door menigten en andere soorten sociale aggregaties van het ene lid naar het andere. Wanneer besmetting snel optreedt, kan dit een cascade genereren: een kettingreactie van verandering die door de groep stroomt. Besmetting komt veel voor in groepen. Veel verklaringen voor collectief gedrag suggereren dat mensen niet door collectieven worden veranderd, omdat ze van meet af aan op elkaar leken. Hierbij past de convergentie theorie. Dat is een uitleg van collectief gedrag in de veronderstelling dat individuen met vergelijkbare behoeften, waarden of doelen de neiging hebben om samen te komen tot één groep.

Mensen die vinden dat principes van eerlijkheid en rechtvaardigheid worden geschonden door de status quo, nemen vaker deel aan sociale bewegingen. Collectieven zijn vaak samengesteld uit mensen die verarmd, vervolgd of bedreigd zijn, maar het is meer de waargenomen oneerlijkheid van de ontbering die de betrokkenheid bij een collectief bepaalt in plaats van de ontbering zelf. Hierbij zijn de volgende termen van belang:

• Relative deprivation: de psychologische toestand die optreedt wanneer individuen het gevoel hebben dat, in vergelijking met anderen, hun prestaties, resultaten, status, erkenning enzovoort onvoldoende zijn.

• Egoistic deprivation: de psychologische toestand die optreedt wanneer iemand vindt dat zijn resultaten inferieur zijn aan de resultaten van andere individuen.

• Fraternal deprivation: de psychologische toestand die optreedt wanneer een groepslid vindt dat de resultaten van zijn of haar groep inferieur zijn aan de resultaten van andere groepen.

Festinger en andere sociaal psychologen kwamen met de term deindividuation. Dat is een ervaringsstatus veroorzaakt door een aantal inputfactoren, zoals groepslidmaatschap en anonimiteit, die wordt gekenmerkt door het verlies van zelfbewustzijn, veranderde ervaring en atypisch gedrag. Zimbardo vond anonimiteit de voornaamste oorzaak van deindividuation. Leden blijven makkelijke anoniem in grote collectieven en daardoor laten ze sneller gedrag zien, dat ze anders niet zouden tonen. Onderzoeksresultaten van sociaal psycholoog Diener suggereren dat de term deindividuation het best past bij mensen die atypisch gedrag vertonen terwijl ze lid zijn van een groep.

Turner en Killian’s emergent norm theory betwijfelt het idee dat ongewone psychologische en sociale processen werken in menigten en collectieven. Ze verwerpen het idee dat mensen in menigten hun zelfcontrole verliezen. Zij concluderen daarentegen dat leden van collectieven zich gedragen op een manier dat consistent is met de normen die salient zijn in de situatie. Mensen gedragen zich niet op een onvoorspelbare manier, maar ze volgen het voorbeeld van anderen in de groep.

De emergent norm theory is een verklaring van collectief gedrag dat suggereert dat de uniformiteit in gedrag die vaak wordt waargenomen in collectieven wordt veroorzaakt door de conformiteit van leden met unieke normatieve normen die zich spontaan ontwikkelen in die groepen. Een baiting crowd is een bijeenkomst van mensen op een publieke locatie van wie de leden anderen kwellen of plagen. Volgens ze emergent norm theory zijn dit soort groepen niet zonder normen, maar zijn het sociaal gestructureerde groepen die ongewone, tijdelijke of groepspecifieke normen hebben in plaats van meer traditionele sociale normen.

De deindividuation theory suggereert dat mensen in collectieven een verlies van identiteit ervaren, maar de social identity model of deindividuation effects (SIDE) beargumenteert dat de sociale identiteiten van mensen eigenlijk versterkt worden wanneer ze lid zijn van een collectief. Dus deze theorie beargumenteert dat het aansluiten bij een collectief niet leidt tot deindividuation maar tot een gedepersonaliseerd zelfgevoel dat kwaliteiten op groepsniveau weerspiegelt in plaats van individueel niveau.