Zijn Amerikaanse ouders cultureel divers? - Chapter 14

De populatie van Amerika bestaat uit veel verschillende etniciteiten. Dit komt gedeeltelijk omdat de inheemse volken zelf heel divers waren, maar ook omdat er steeds meer immigranten naar Amerika komen op zoek naar een beter leven. Er wordt in dit hoofdstuk gekeken naar vier minderheidsgroepen in Amerika.

Hoe ziet opvoeding eruit bij minderheidsgroepen?

Vroeger onderzoek naar opvoeding bij minderheidsgroepen ging uit van een deficit model: minderheidsouders hadden in verhouding tot ouders uit de blanke middenklasse tekortkomingen in hun opvoeding. Deze tekortkomingen werden bestudeerd in plaats van dat ernaar verschillen of sterke punten gekeken werd.

Iets waarin minderheids- maar ook immigrantengezinnen verschillen van meerderheidsgezinnen is dat ze moeten doen aan acculturatie: ze moeten zichzelf socialiseren richting de culturele normen, waarden en gedragingen van de meerderheidsgroep. Dit zorgt er vaak ook voor dat de minderheidsgezinnen de opvoedingstactieken van de meerderheidsgroep voor een groot deel overnemen. Het tegengestelde hiervan is enculturatie: de mate waarin een individu probeert culturele normen, waarden en gedragingen van de eigen cultuur te behouden. Immigrantengezinnen en minderheidsgroepen doorlopen zelf deze processen, maar ook begeleiden zij hun kinderen hierbij.

Minderheids- en immigrantengezinnen ervaren het leven anders dan meerderheidsgezinnen, niet alleen door acculturatie en enculturatie, maar ook omdat ze te maken krijgen met racisme, vooroordelen en discriminatie. Dit uit zich in microagressie: korte en alledaagse verbale-, gedrags-, of omgevingsvernederingen, welke onopzettelijk of opzettelijk zijn en vijandigheid, een denigrerende houding en beledigingen richting mensen communiceren. Voorbeelden hiervan zijn: aannemen dat iemand arm is, dat ze crimineel zijn of dat hun mening niet uitmaakt, allemaal vanwege hun huidskleur. Dit zorgt voor veel stress.

Hoe ziet de opvoeding er bij Latijns-Amerikaanse gezinnen uit?

De Latijns-Amerikaanse groep is zo divers dat er geen sprake is van universele opvoedingsovertuigingen of opvoedpraktijken. Wel zijn er vier kenmerken die veel terugkomen in Latijns-Amerikaanse gezinnen.

• Respeto: respect voor autoriteit, waardoor er van kinderen gehoorzaamheid richting ouders en andere volwassenen verwacht wordt.
• Familism: erg veel waarde en belang hechten aan het gezin; hierdoor wordt er van kinderen verwacht dat zij positieve opvattingen hebben over hun ouders, het gezinsleven en het hebben van een grote familie.
• Machismo: waarde hechten aan mannelijkheid, macht en zelfredzaamheid.
• Educación: waarde hechten aan educatie, maar ook in zijn algemeenheid moraliteit en verantwoordelijkheid aan kinderen leren en hen uitleggen hoe ze goede interpersoonlijke relaties kunnen onderhouden.

Vanwege de heterogeniteit van de Latijns-Amerikaanse ouders is er geen consistent bewijs dat ze bepaalde opvoedpraktijken hebben. De onderzoeksbevindingen zijn afhankelijk van welke groep bestudeerd is, hun mate van acculturatie, hun sociaaleconomische status en de bestudeerde opvoedvariabele. Uit sommige onderzoeken blijkt dat Latijns-Amerikaanse ouders meer permissief zijn, terwijl andere onderzoeken aantonen dat ze juist een harde opvoeding hanteren. Volgens onderzoek hechten Latijns-Amerikaanse ouders waarde aan conformiteit en gehoorzaamheid en geven ze hun kind minder autonomie dan Europees-Amerikaanse ouders met eenzelfde sociaaleconomische status. Bovendien zouden Latijns-Amerikaanse ouders meer gebruik maken van fysieke straffen en bekritisering. Er is echter meer onderzoek nodig naar de manieren waarop Latijns-Amerikaanse ouders van andere ouders verschillen.

Hoe ziet de opvoeding er bij Afrikaans-Amerikaanse gezinnen uit?

Ook deze groep is erg heterogeen, maar toch worden er een aantal overeenkomsten in ouderschapsstijl en opvoeding gevonden. Deze zijn veelal onderzocht door te kijken naar Afrikaans-Amerikaanse moeders. Hieruit blijkt dat veel moeders een specifieke vorm van de autoritaire opvoedingsstijl aanhouden die ook wel de no nonsense stijl genoemd wordt: ouders met deze stijl verwachten respect voor autoriteit, het naleven van regels, ze straffen hard en ze vragen veel van hun kinderen, maar ook zijn deze ouders heel accepterend richting hun kinderen.

In vergelijking met Europese Amerikanen geven Afrikaans-Amerikaanse moeders minder emotionele steun aan hun kinderen en zijn ze minder warm. Dit wordt door sommigen geïnterpreteerd als poging van deze moeders om hun kind voor te bereiden op een moeilijke toekomst. Uit onderzoek blijkt bovendien dat Afrikaans-Amerikaanse moeders in vergelijking met Europese Amerikanen meer gebruik maken van fysieke straffen. Het bewijs hiervoor is echter niet sterk. Andere factoren zoals sociaaleconomische status en stress oefenen hier namelijk ook een invloed op uit.

Iets specifieks dat Afrikaans-Amerikaanse ouders doen wat blanke ouders niet doen is etnische- of rassen-socialisatie: alles wat minderheidsouders doen om te zorgen dat hun kind goed kan omgaan met de meerderheidscultuur, maar tegelijkertijd ook hun eigen ras, etniciteit en cultuur behouden. Kinderen leren attitudes, waarden en gedragingen ontwikkelen die passend zijn bij hun minderheidsstatus, waarbij ouders vaak ook thema's als racisme, groepsidentiteit, groepsinteractie en rolmodellen bespreken.

Hoe ziet de opvoeding er bij Aziatisch-Amerikaanse gezinnen uit?

Ook Aziatisch-Amerikaanse ouders vormen een diverse groep die niet één bepaalde opvoedbenadering hanteren. Iets wat veel gevonden wordt is dat Aziatisch-Amerikaanse ouders veel waarde hechten aan de academische prestaties van hun kinderen omdat onderwijs gezien wordt als de weg naar succes. Deze ouders leren kinderen dan ook aan dat ze hard moeten werken om te bereiken wat ze willen. Het gezinsschema wordt vaak ook aangepast om te zorgen dat er genoeg tijd is voor het kind om aan school te werken. Ook nemen ze het kind vaak mee op educatieve uitjes zoals het museum of de bibliotheek en laten ze het kind weinig tv kijken. Deze waarden zorgen er vaak voor dat ouders een autoritaire of controlerende opvoedingsstijl hebben, waardoor het kind zich onder druk gezet voelt te presteren op academisch gebied, de familie eer hoog te houden en geen hulp te zoeken op het moment dat ze zich niet goed voelen. Hierdoor krijgen ze vaak psychische problemen zoals depressie, angststoornissen, eetstoornissen en fobieën. Aziatisch-Amerikaanse gezinnen hechten ook veel waarde aan familie-loyaliteit, conformiteit en sociale harmonie.

Hoe ziet de opvoeding er bij de oorspronkelijke of inheemse Amerikanen uit?

Naar deze groep is weinig onderzoek gedaan en dat terwijl er significante problemen kunnen zijn voor zowel inheemse ouders als hun kinderen. Deze problemen zijn onder andere armoede, werkloosheid, middelenmisbruik, huiselijk geweld, delinquentie en suïcide. Onderzoek wijst uit dat deze problemen ontstaan doordat inheemse Amerikanen historische trauma's met zich meedragen (bijvoorbeeld de genocide van hun voorouders tijdens de periode van kolonisatie) waardoor ze kwetsbaarder zijn. De opvoeding en de ouder-kind relatie kan ook beïnvloed worden door de stress of het trauma. Hierdoor hebben kinderen dan ook vaker negatieve of ongunstige ervaringen in hun jeugd zoals het meemaken van geweld, scheiding, middelenmisbruik of de dood van een ouder. Onderzoek wijst uit dat hoe meer negatieve dingen een ouder heeft meegemaakt, hoe depressiever, angstiger en gestrester zij zijn over de opvoeding van hun kinderen. Hierdoor wordt de ouder-kind relatie negatief beïnvloedt, waardoor de kinderen uiteindelijk meer emotionele en sociale problemen ontwikkelen dan andere kinderen.

Wat zijn multiraciale huwelijken?

Multiraciale huwelijken zijn huwelijken waarbij er mensen van twee verschillende afkomsten met elkaar trouwen. Vaak maken deze gezinnen microagressie en discriminatie mee, soms zelfs vanuit hun eigen familie. Hierdoor is het drugsgebruik bij mensen getrouwd met iemand van een andere afkomst heel erg hoog in vergelijking tot anderen.

Hoe ziet de opvoeding er bij immigranten uit?

Een immigrant is iemand die permanent naar een ander land verhuist vanuit het geboorteland. De kinderen van deze immigranten die geboren worden in het land waar ze heen geëmigreerd zijn worden ook wel tweede generatie immigranten genoemd. Er is erg veel variatie in hoe een immigrant-gezin eruitziet. Ze variëren vaak in hoe goed ze de taal spreken, economische status, opleiding en acculturatie. Drie specifieke problemen voor immigrant-gezinnen:

• Als ouders de taal niet spreken moeten kinderen vaak voor hen vertalen, waardoor er sprake is van parentificatie, waarbij het kind de steun wordt van de ouder. Hierdoor krijgen kinderen vaak last van mentale problemen.
• Ook vormt een verschil in acculturatie tussen ouders en kind vaak een probleem. Ouders willen graag de eigen cultuur behouden (enculturatie), terwijl kinderen juist mee willen gaan met de nieuwe cultuur (acculturatie). Hierdoor kan er een ouder-kind acculturatie kloof ontstaan. Hoe groter deze kloof, hoe minder warm, monitorend en steunend ouders zijn richting hun kinderen. Dit heeft grote effecten op de mentale gezondheid van het kind.
• Een laatste probleem is economische moeilijkheden. Veel immigranten leven in armoede, waardoor de ouders in een staat van constante angst leven. Hierdoor worden ze sneller boos op het kind en krijgt het kind vaak niet wat ze nodig hebben.

Terwijl veel studies zich op verschillen tussen immigranten hebben gericht, zijn er ook overeenkomsten. Zo heeft onderzoek aangetoond dat alle immigrant-ouders waarde hechten aan het belang van het gezin, respect voor ouders en ouderen en religie of spiritualiteit. Daarnaast hebben alle immigrant-gezinnen te maken met het conflict tussen acculturatie en enculturatie.

Welk effect heeft religie op de opvoeding?

Zowel het christendom als het jodendom en de islam benadrukken het gezin en moedigen ouders aan veel tijd en aandacht aan hun kinderen te besteden. Religieuze ouders hebben andere waarden en besteden hun tijd anders dan niet-religieuze ouders. Ook betrekken ze hun kinderen vaak bij religieuze sociale netwerken. De religieuze overtuigingen van een ouder hebben dus een grote invloed op hoe ze denken over opvoeding en hun kinderen. Religies specificeren wat gewenst gedrag is voor kinderen zowel in de kindertijd als wanneer ze opgroeien tot volwassenen.

Religieuze mensen delen de waarden van vriendelijkheid, traditie en conformiteit, terwijl ze hedonisme afkeuren. Daarnaast blijkt uit onderzoek dat religieuze volwassenen vaak waarde hechten aan traditie, gehoorzaamheid, respect voor autoriteiten en religie bij hun kinderen. Er zijn veel historische voorbeelden van de manier waarop religie invloed heeft op opvoedovertuigingen. Zo geloofden de Puriteinen dat kinderen zondig worden geboren, terwijl zowel het Confucianisme als de islam stelde dat kinderen onschuldig worden geboren. Een ander religieuze overtuiging over de aard van kinderen is terug te vinden in veel Afrikaanse, Zuid-Aziatische en oorspronkelijke (‘native’) Noord-Amerikaanse culturen. In deze samenlevingen geloofde men dat kinderen reïncarnaties zijn van voorouders.

Voor veel ouders en kinderen heeft religie een positieve invloed op hun leven. Zo moedigt religie ouders aan betrokken te zijn en tijd in hun kinderen te investeren. Het moedigt pro-sociaal gedrag, zelfcontrole en respect voor autoriteit aan bij kinderen. Religieuze ouders zijn vaker autoritatieve ouders die warmte tonen richting hun kind, gebruik maken van redeneren als het iets fout doet, en positieve bekrachtiging en consistente discipline inzetten om het kind dingen aan te leren. Ze hebben vaak positievere relaties met hun kinderen dat niet-religieuze ouders. Religie schijnt ook gerelateerd te zijn aan ander opvoedgedrag zoals hoe ouders omgaan met de medische- of ontwikkelingsproblemen van kinderen. Religie kan problematisch worden voor het kind op het moment dat ouders er controlerend van worden, een autoritaire opvoedingsstijl krijgen, problemen ontkennen of negeren, of het kind buitensluiten vanwege de seksuele geaardheid.