Wat is invloed? - Chapter 7

Sociale invloed bestaat uit onderlinge, persoonlijke processen die de gedachten, gevoelens of het gedrag van een ander  veranderen. De invloed van de meerderheid (majority influence) verhoogt de consensus binnen de groep, terwijl de invloed van de minderheid (minority influence) individualiteit en innovatie behoudt. De officiële definities zijn:

• Majority influence: sociale druk uitgeoefend door het grootste deel van een groep, gericht op individuele leden en kleinere facties binnen de groep.
• Minority influence: sociale druk uitgeoefend door een alleenstaande of kleinere fractie van een groep gericht op leden van de meerderheid.

Wat is de invloed van de meerderheid?

Iets wat veel gezien wordt in groepen met invloed van de meerderheid is conformiteit. Dat is een verandering in iemands acties, emoties, meningen, oordelen, enzovoort die hun discrepantie vermindert met dezelfde soorten reacties die door anderen worden getoond.

Sociaal psycholoog Asch toonde de invloed van de meerderheid aan op de enkeling in zijn experimenten. Hij bedacht de Asch situatie. Dat is een experimentele procedure waarbij deelnemers geloofden dat ze perceptuele beoordelingen maakten als onderdeel van een groep, maar de andere leden werden getraind om opzettelijke fouten te maken bij bepaalde proeven. Een groep werd gevraagd om een oordeel te geven over de lengte van lijnen. De eerste zes deelnemers hoorden bij het experiment en gaven expres verkeerde antwoorden. Dat het antwoord verkeerd was, was overduidelijk. Er werd gekeken of de laatste en daadwerkelijke deelnemer bij zijn eigen oordeel zou blijven of met de groep zou meegaan. Mensen conformeerden zich gemiddeld op een derde van de test trials, maar de meesten waren het vaker niet eens met de meerderheid dan dat ze meegingen met de meerderheid.

Er zijn verschillende vormen van conformiteit:

• Meegaandheid: verandering die optreedt wanneer de doelen van sociale invloed de positie van de beïnvloeder publiekelijk accepteren maar privé hun oorspronkelijke overtuigingen handhaven.
• Conversie: leden veranderen hun mening, omdat ze denken dat de groep gelijk heeft.
• Congruentie: leden zijn het vanaf het begin met de groep eens, zodat ze niet reageren op de invloed van de groep wanneer ze hun positie publiekelijk uiten.

Het niet conformeren heeft ook verschillende vormen:

• Onafhankelijkheid: leden zijn het publiekelijk niet eens en laten dit blijken door hun ideeën, overtuigingen en oordelen die overeenkomen met hun eigen persoonlijke standaard publiekelijk te delen.
• Anticonformiteit: Opzettelijk meningen uiten, oordelen of handelen op een manier die verschilt van die van de andere groepsleden om de groep en haar normen aan te vechten in plaats van alleen om persoonlijke voorkeuren uit te drukken.
• Strategische anticonformiteit: leden nemen een standpunt in dat zich verzet tegen datgene dat door de meerderheid van de leden in het openbaar wordt onderschreven, ook al zijn zij het privé met de meerderheid eens.

Een unanieme meerderheid is invloedrijk, omdat:

• Wanneer je alleen ten opzichte van de rest staat, draag je honderd procent van de groepsdruk.
• Hoe groter de minderheidsgroep, hoe kleiner de meerderheid is.
• Een partner maakt een gênante situatie minder gênant.

Grotere meerderheden zijn invloedrijker, maar slechts tot op zekere hoogte. De groepsgrootte maakt minder uit als de groepsleden samenwerkten om tot een besluit te komen.

De sociaal psycholoog Latané bedacht de sociale invloed theorie. Dat is een analyse van sociale invloed, waarin wordt gesuggereerd dat de impact van elke bron van invloed afhangt van de sterkte, de directheid en het aantal aanwezige personen. Deze theorie biedt een algemeen raamwerk voor het organiseren van onderzoeksresultaten over druk tot conformeren in groepen.

Wat is de invloed van de minderheid?

Moscovici en collega’s ontrafelden de kracht van de minderheid. Hij bedacht de conversie theorie. Dat is een conceptuele analyse van de cognitieve en interpersoonlijke processen die de directe en indirecte impact van een consistente minderheid op de meerderheid bemiddelen. Minderheden die consequent pleiten voor hun posities maar er toch in slagen om een ​​goede positie in de groep te behouden, zullen de consensus van de groep wegtrekken van de positie van de meerderheid in de richting van de voorkeur van de groep.

Sociaal psycholoog Hollander ontwikkelde het concept van idiosyncrasy credits. Dat is een verklaring voor de clementie die in groepen soms wordt getoond aan leden met een hoge status die groepsnormen overtreden; het is een hypothetische onderlinge, persoonlijke bonus die wordt verdiend telkens wanneer een individu een bijdrage levert aan de groep, maar het krediet vermindert telkens wanneer het individu anderen beïnvloedt, fouten maakt, of afwijkt van de normen van de groep.

Een deel van het geheim van de unieke invloed van minderheden ligt in de kwaliteit van hun argumentatie. Minderheden voelen sneller de druk om met goede argumenten te komen.

De dynamische sociale invloed theorie van is een uitbreiding van de sociale impacttheorie van Latané, die ervan uitgaat dat invloed een functie is van de sterkte, de onmiddellijkheid en het aantal aanwezige bronnen en dat deze invloed resulteert in consolidatie, clustering, correlatie en voortdurende diversiteit in groepen die ruimtelijk verdeeld zijn en herhaaldelijk op elkaar inwerken met de tijd.

• Consolidatie: als individuen regelmatig met elkaar omgaan, worden hun acties, attitudes en meningen uniformer.
• Clustering: clustering in een groep is waarschijnlijker wanneer (a) groepsleden frequenter communiceren met leden die dichtbij zijn en minder frequent communiceren met groepsleden die verder weg zijn en (b) als leden hun locatie kunnen veranderen om zich te voegen bij gelijke anderen.
• Correlatie: met de tijd worden meningen van de leden gecorreleerd.
• Voortdurende diversiteit: door clustering worden leden van minderheden vaak afgeschermd tegen de invloedspogingen van de meerderheid en blijven hun overtuigingen binnen de groep.

Wat zijn bronnen voor de invloed van een groep?

Individuen in groepen veranderen hun gedrag voor verschillende redenen:

• Conformiteit is vaak een automatische, spontane reactie in plaats van een bedachtzame reactie.
• Conformiteit is vaak de meest redelijke reactie in een situatie.
• Mensen conformeren vaak omdat ze de legitimiteit van de groep en zijn normen accepteren.
• Conformiteit is vaak een middel om kritiek, mishandeling, en uitsluiting te vermijden.

Impliciete invloed is onopgemerkte en grotendeels automatische cognitieve, emotionele en gedragsreacties op andere mensen.

Informatieve invloed zijn veranderingsbevorderende interpersoonlijke processen die gebaseerd zijn op de informatieve waarde van de reacties van anderen in de situatie.

Het false consensus effect is de neiging van waarnemers om aan te nemen dat hun overtuigingen, attitudes en acties relatief gebruikelijk en geschikt zijn in elke situatie.

Dual process theorieën van invloed omvat elke conceptuele analyse die twee bronnen of vormen van invloeden identificeert: direct en indirect. Iemands reactie kennen kan een bedachtzame analyse aanwakkeren. Dit is een direct proces. Indirect proces gebeurt vaak als mensen geen zin hebben om cognitief werk te verzetten voor een analyse en beroepen zich dan vaak op heuristieken. Een heuristiek is een vuistregel die mensen gebruiken om conclusies te trekken wanneer de hoeveelheid beschikbare informatie beperkt, dubbelzinnig of tegenstrijdig is.

Normatieve invloed is het tegenovergestelde van informatieve invloed en zijn  veranderinsbevorderende interpersoonlijke processen gebaseerd op sociale normen, standaarden, en conventie. Omdat individuen de normen van hun groep internaliseren, streven ze ernaar te handelen op een manier die consistent is met die normen.

Cialdini ontwikkelde de focus theorie of normatief gedrag. Dat is een verklaring van invloed die veronderstelt dat beschrijvende en bindende normen gedrag beïnvloeden wanneer ze opvallend worden gemaakt en daarom de aandacht trekken.

Interpersoonlijke invloed zijn veranderingsbevoderende interpersoonlijke processen gebaseerd op groepsleden die selectief conformiteit aanmoedigen en non-conformiteit ontmoedigen of zelfs bestraffen.

Subjectieve groepsdynamieken zijn psychologische en interpersoonlijke processen die voortkomen uit sociale categorisatie en identificatieprocessen, inclusief de wens van leden om het positieve onderscheidend vermogen van de groep te behouden en de geldigheid van de gedeelde overtuigingen.

Het zwarte schaap effect is de neiging van groepsleden om een ​​groepslid dat een aanstootgevend gedrag vertoont, strenger te evalueren dan een lid van een andere groep die dezelfde overtreding begaat.

Latané en Darley’s onderzoeken toonden het bystander effect aan. Dat is de neiging van mensen om minder te helpen als ze weten dat anderen aanwezig zijn en kunnen helpen. Aanvankelijk werd gedacht dat het effect het gevolg was van apathie en een egoïstische onwil om mee te doen, maar onderzoek suggereert dat een aantal cognitieve en sociale processen, waaronder diffusie of verantwoordelijkheid en verkeerde interpretatie dat hulp niet nodig is, bijdragen aan het effect.

Diffusie van verantwoordelijkheid is een vermindering van persoonlijke verantwoordelijkheid ervaren door individuen in groepen.

Hoe kan men jury's begrijpen?

De situatie van een jury is ontworpen om zorgvuldige besluitvorming en tolerantie voor alle gezichtspunten te bevorderen, maar in de kern is een jury een groep. De uiteindelijke beslissing van de jury is daarom ook afhankelijk van sociale invloed. Hastie, Penrod en Pennington onderzochten jury's. Ze ontwikkelden het story model. Dat is een theorie van cognitieve verwerking van onderzoeksinformatie die suggereert dat juryleden mentaal bewijs organiseren in coherente, geloofwaardige verhalen.

De meeste jury's gebruiken of verdict-driven of evidence-driven strategie. Bij de eerste strategie maken de juryleden een beslissing over het vonnis voordat ze het bewijs opzettelijk en bedachtzaam organiseren in twee categorieën: bewijs dat een vonnis van schuld ondersteunt en bewijs dat een vonnis van onschuld ondersteunt. Bij de tweede strategie weerstaan het maken van een uiteindelijk oordeel over het vonnis voordat ze al het bestaande bewijs hebben bekeken.