Mapping evidence-based treatments for children and adolescents: application of the distillation and matching model to 615 treatments from 322 randomized trials - Chorpita - Universiteit Utrecht

Chorpita

Mapping evidence-based treatments for children and adolescents: application of the distillation and matching model to 615 treatments from 322 randomized trials

DMM: distillation and matching model > om protocollen te onderzoeken. Werkzame elementen uit protocollen en koppelen aan kind eigenschappen

Welke kenmerken maken een behandeling succesvol? In het algemeen is het belangrijk om te weten welke gemeenschappelijke specifieke strategieën er worden gebruikt in succesvolle behandelingen. Dit leidt tot begrip van de behandeling en inzicht/hypotheses over de mechanismen en grenzen van interventietypes.  Naast deze componenten is ook de context van belang: zo kan het zijn dat een bepaalde behandeling voor kinderen meer voordelen biedt dan voor volwassenen. Dit is ook onderdeel van de studie: in hoeverre zijn levels van factoren samengenomen? En is er alleen rekening gehouden met hoofdeffecten of tweeweg interacties? Bijv. alleen hoofdeffecten (wat werkt voor depressie?), tweeweg interacties (wat werkt voor depressieve adolescenten?). Meerweg effecten worden niet gevonden in onderzoek.

The distillation and matching model: gemaakt om een gedetailleerde beschrijving van strategieën van evidence-based behandelingen te geven en om problemen (geassocieerd met het gebruiken van handleidingen als level van analyse) te omzeilen. Het model is ontworpen om:

• Een kaart te maken met empirische behandelingen die gunstige behandelresultaten hadden.
• Begrip promoten van de onderliggende relaties tussen behandelingspraktijken en cliënt/contextvariabelen.
• Het genereren van hypothesen te vergemakkelijken met betrekking tot potentiële prescriptieve heuristieken die van toepassing zijn op nieuwe situaties.

Discussie

• Patronen laten zien dat de behandelingen worden gekenmerkt door een groot aantal praktijkelementen die sterk variëren afhankelijk van de verschillende interessevariabelen.
  • ‘Kinderprobleemgebied’ was de primaire factor waarmee de deelpraktijken van succesvolle behandelingen werden georganiseerd.

De praktijkelementpatronen kunnen als leidraad dienen voor:

• • De selectie van een evidence-based protocol dat potentieel ‘het meest representatief’ is voor de literatuur waarin het zich bevindt.
  • Het ad hoc ontwerpen van een behandeling (modificatie van gebruikelijke zorg) d.m.v. selectie van praktijkelementen die relevant lijken voor een bepaalde groep.
• Twee patronen werden zichtbaar:
  
  • ‘mature splits’: gebaseerd op een groot aantal niet-overlappende observaties.
  • ‘special cases’: deze representeerden een klein deel van studiegroepen met een uniek profiel.
  • De meeste probleemgebieden representeerden de ‘mature splits’, terwijl de special case scenarios vooral bij de ‘subsequent splits’ hoorden.
  • Dus: speciale gevallen moeten een grotere rol spelen in de selectieheuristiek van behandeling.
• Implicaties voor onderzoekers:
  
  • Het suggereren van nieuwe wegen voor het ontwerp van de behandeling door het benadrukken van de gezamenlijke kenmerken van de praktijkonderdelen in de literatuur.
  • Het identificeren van gebieden in de literatuur die relatief onderontwikkeld zijn.

Wat vertellen resultaten ons niet?

• Er wordt duidelijk wat werkt, maar niet waarom iets werkt.
• De analyse kan ook niet spreken over de relatie tussen variabelen buiten het model en praktijkelementprofielen, en zelfs niet over de vraag of praktijkelementprofielen zelf het belangrijkste onderdeel zijn van succesvolle protocollen.
• De focus op praktijkelementen kan ervoor zorgen dat andere mogelijk belangrijke kenmerken van behandelingen worden vergeten.
• Omdat coderen gebruikt was om de ruwe structuur van behandelingen te identificeren, zijn sommige groepsverschillen in variabelen in het model gemaskeerd.

Summary!