Samenvatting van Intimate Relationships van Miller - 9e druk

Wat is de basis en het belang van intimiteit?

Relaties vormen de centrale aspecten van ons menselijk leven. Daarom is het belangrijk om te begrijpen hoe relaties werken en hoe ze in stand worden gehouden. Dit boek zal helpen om de bouwstenen van intieme relaties te doorgronden. Psychologie, sociologie, communicatie studies, gezinsstudies en neurowetenschappen hebben allen een rol gespeeld in het begrijpen van relaties.

Relaties komen voor in alle soorten en maten, maar dit boek zal focussen op de meer intieme relaties tussen volwassenen. Intieme relaties verschillen van meer oppervlakkige en casual relaties op zeven verschillende manier: in kennis, onderlinge afhankelijkheid, zorg, vertrouwen, responsiviteit, wederkerigheid en inzet.

• Binnen intieme relaties is er meer gedeelde kennis over persoonlijke en vertrouwelijke informatie.
• De levens van de personen in een intieme relatie kennen een grote onderlinge afhankelijkheid en zijn sterk met elkaar verweven. Onderlinge afhakelijkheid verwijst naar de mate waarin intimi elkaar nodig hebben en elkaar beïnvloeden op basis van de frequentie, sterkte, diversiteit en duur van invloed. Binnen een relatie waarin er een sterke mate van onderlinge afhankelijkheid is, beïnvloedt het gedrag van de ene persoon het gedrag van de andere persoon.
• Intimi in een relatie geven om elkaar en voelen meer affectie voor elkaar dan voor de meeste andere mensen.
• Er is ook veel vertrouwen in een intieme relatie. Intimi hebben er vertrouwen in dat ze eerlijk en respectvol behandeld zullen worden.
• De mate van intimiteit binnen een relatie neemt toe wanneer de mensen in die relatie geloven dat hun partner hun begrijpt, respecteert en waardeert. Responsiviteit verwijst naar de mate waarin intimi effectief en attent reageren op de behoeftes van hun partner.
• Wederkerigheid refereert naar de mate waarin partners hun nauwe relatie met elkaar herkennen en denken in termen van 'wij' in plaats van 'ik'. 
• Ten slotte zijn intieme partners over het algemeen heel betrokken in hun relatie en tonen ze veel inzet. Zonder deze betrokkenheid ontstaat een steeds minder wordende onderlinge afhankelijkheid en kennnis over elkaars leven.

Onze meest bevredigende en betekenisvolle relaties kennen deze zeven aspecten. De mate van intimiteit in een relatie kan door de tijd heen enorm veranderen. De inclusion of other in the self-schaal laat deze variatie in intimiteit binnen relaties zien, door de mate van subjectief ervaren overlap tussen jezelf en de ander te portreteren. Een fundamentale les over relaties is dat ze voorkomen in alle soorten en maten.

Mensen hebben een interne behoefte om erbij te horen in intieme relaties, wat erin resulteert dat we regelmatig sociaal contact willen met degene waarmee we ons verbonden voelen. Om aan deze behoefte, de need to belong, te voldoen, zijn mensen ertoe gedreven om hechte relaties met anderen te creëren en te onderhouden. Interactie en vereniging met degenen die belangrijk voor ons zijn is essentieel in het onderhouden van onze relaties met hen. Er is veel wetenschappelijk bewijs die het bestaan van de behoefte om erbij te horen ondersteunt. Er is bijvoorbeeld door onderzoek uitgewezen dat mensen langer, gelukkiger en gezonder leven als ze intieme relaties hebben met anderen in plaats van wanneer mensen alleen zijn. Mensen met weinig intieme relaties in hun leven zijn meer vatbaar voor een groot scala aan gezondheidsproblemen. Ze hebben bijvoorbeeld een zwakkere reactie van het immuunsysteem, wat hun vatbaarder maakt voor ziekte. Onze mentale en fysieke gezondheid worden beïnvloedt door de kwaliteit van de connecties die we met anderen maken in ons leven. Psychiatrische problemen, angststoornissen, middelengebruik, ontstekingsreacties, obesitas en slaap probleemn komen allemaal meer voor bij mensen die weinig verbinding maken met anderen in hun leven. Vanuit een evolutionair perspectief is de need to belong erg adaptief.

Wat is de invloed van cultuur op intimiteit?

De laatste tientallen jaren zijn er dramatische veranderingen geweest in de culturele context waarin we onze intieme relaties vormgeven. In de Verenigde Staten trouwen er tegenwoordig veel minder stellen, wachten mensen langer met trouwen, wonen mensen lang samen zonder te trouwen en krijgen mensen steeds vaker kinderen met elkaar zonder getrouwd te zijn. Tegenwoordig eindigt 1 op de 3 huwelijken in een scheiding. Daarnaast werken steeds meer moeders ook buitenshuis. Trouwen is nu een keuze en geen verplichting. Singlisme refereert naar de vooroordelen en discriminatie tegen mensen die er bewust voor kiezen om geen partner te hebben. Culturele standaarden bieden een fundament voor onze persoonlijke relaties: Ze vormen onze verwachtingen en denkpatronen. Over het algemeen heeft onderzoek aangetoond dat trouwen meer dan samenwonen leidt tot een gelukkige relatie. 

De normen die onze intieme relaties beïnvloeden zijn dus veranderlijk en verschillen van de normen die vorige generaties hadden. Individualisme hecht waarde aan zelf-expressie en legt de nadruk op persoonlijke ontwikkeling. Hedendaagse westerse culturen worden gekenmerkt door een individualistisch standpunt. De geïndustrialiseerde economie en vele technologische ontwikkelingen spelen ook een grote rol in de genoemde veranderingen. Moderne communicatiemiddelen transformeren de manier waarop we onze relaties vormgeven en contact onderhouden. Sexting refereert naar het versturen van seksueel getinte beelden van jezelf naar anderen via, meestal, een smartphone. Velen van ons zijn permanent verbonden met de wereld via sociale netwerken. Technoference refereert naar de interrupties in de interacties binnen een relatie als gevolg van de afleiding die wordt veroorzaakt door technologische apparaten. Phubben vindt plaats wanneer iemand een ander persoon negeert omdat hij of zij afgeleid is door haar telefoon. Samenlevingen en regio's over de wereld verschillen enorm in de geslachtsratio van het aantal mannen per 100 vrouwen in een bepaalde regio.

Wat is de invloed van ervaring op intimiteit?

Onze relaties worden enorm beïnvloedt door onze persoonlijke ervaringen en geschiedenis. Ieder mens wordt gekenmerkt door een globale oriëntatiestijl ten opzichte van relaties. Dit noemen we de hechtingsstijl.

• Mensen met een veilige hechtingsstijl binden zich beter aan andere mensen en vertrouwen sneller op anderen.
• Mensen met een angstig-ambivalente hechtingsstijl hebben gemixte gevoelens gecreëerd ten opzichte van anderen.
• Mensen met een vermijdende hechtingsstijl vertrouwen anderen niet zo snel en hebben er moeite mee om hechte relaties met anderen te vormen.

Onderzoekers hebben bevonden dat de persoonlijke ervaringen met anderen tijdens de eerste jaren van het leven een enorme invloed hebben op de voortgang van de verdere relaties die iemand in zijn of haar leven aangaat. Bartholomew (1999) heeft in later onderzoek voorgesteld dat er niet drie maar vier verschillende hechtingsstijlen zijn: een veilige, een preoccupied, een angstige en een afwijzende hechtingsstijl. 

• Een veilige hechting wordt gekenmerkt door een weinig angst voor verlating en een lage vermijding van intimiteit.
• Een preoccupied hechting wordt gekenmerkt door een hoge mate van angst voor verlating en een lage vermijding van intimiteit.
• Een afwijzende hechting wordt gekenmerkt door een lage angst van verlating en een hoge vermijding van intimiteit. 
• Een angstige hechting wordt gekenmerkt door een hoge mate van angst voor verlating en een hoge vermijding van intimiteit.

De vier labels die Bartholomew onderscheidde worden nog steeds veel gebuikt. Onze algemene houding en opvattingen over de waarde en de natuur van hechte relaties worden gevormd door onze ervaringen met deze relaties. Onze geleerde hechtingsstijl kan zowel door de tijd heen veranderen maar juist ook heel vast aanwezig blijven. Dit hangt af van onze interpersoonlijke ervaringen. 

Welke individuele verschillen beïnvloeden intimiteit?

Menselijke karaktereigenschappen verschillen in extreme mate. Normaalverdelingen beschrijven de frequenties waarin bepaalde niveaus van een bepaalde karaktereigenschap voorkomen in groepen mensen. De meeste mensen vallen zo rond de gemiddelde waarde van de normaalcurve. We kunnen de verschillen tussen mannen en vrouwen bestuderen door de normaalcurves van mannen en vrouwen over elkaar heen te leggen en de overlap te onderzoeken. De meeste verschillen tussen de seksen zijn vrij klein. Mannen en vrouwen overlappen extreem in de meeste karaktereigenschappen en zijn dus veel meer gelijk dan vaak wordt gedacht. 

Sekseverschillen refereren naar de biologische verschillen tussen mannen en vrouwen die het directe gevolg zijn van fysieke verschillen. Aan de andere kant refereren genderverschillen naar sociale en psychologische verschillen die het gevolg zijn van vorming door cultuur en opvoeding. De verschillen tussen de biologische sekse en de gender van een persoon zijn belangrijk, omdat sommige fundamentele verschillen tussen mannen en vrouwen in relaties, gender verschillen, grotendeels gevormd zijn door onze omgeving. Het beste voorbeeld hiervan zijn genderrollen. Genderrollen zijn de patronen van gedrag die cultureel van een man of vrouw verwacht worden. Ons gender bestaat uit vijf componenten: ons geslacht bij de geboorte, de huidige genderidentiteit, genderrollen en verwachtingen, de sociale representatie van een gender, en je persoonlijke evaluatie van je gender. Over het algemeen wordt gedacht dat vrouwen veel expressieve karaktereigenschappen hebben en mannen vaker instrumentele karaktereigenschappen hebben. Voorbeelden van instrumentele karaktereigenschappen zijn assertiviteit, zelfvertrouwen, ambitie, leiderschap en daadkracht. Voorbeelden van expressieve karaktereigenschappen zijn warmte, tederheid, compassie, vriendelijkheid en gevoeligheid naar anderen. Genderverschillen zijn interessant voor onderzoekers omdat ze verantwoordelijk kunnen zijn voor de incompatibiliteit van de match tussen mannen en vrouwen.

Persoonlijkheid heeft ook een grote invloed op de manier waarop mensen hun relaties vormgeven tijdens hun levensloop. De centrale vijf karaktereigenschappen beïnvloeden het menselijk gedrag in hun relaties over de levensloop. Extraversie, vriendelijkheid, gewetensvolheid, openheid voor nieuwe ervaringen en negative emotionaliteit zijn de vijf eigenschappen die worden behandeld in het Big Five model. Mensen zijn gelukkiger wanneer ze sociale, avontuurlijke en creatieve partners hebben. De vijf karaktereigenschappen van het Big Five model zijn erg invloedrijk, maar ook de mate van egoïsme is een belangrijke factor die van invloed is op onze relaties. Nederigheid is een andere factor die van invloed in op onze relaties. 

Onze evaluaties van onszelf creëren onze mate van zelfvertrouwen. Een leidende theorie zegt dat zelfvertrouwen een subjectieve graadmeter is. Deze graadmeter wordt de sociometer genoemd en meet de kwaliteit van onze relaties met anderen. Hechte banden met een ander geven ons support en zorg, maar maken ons ook kwetsbaar als mensen niet loyaal zijn. 

Onze seksuele oriëntatie, dus tot welke geslacht of gender we ons voelen aangetrokken, heeft ook invloed op onze relaties. Tegenwoordig hebben we het perspectief dat seksuele oriëntatie op een spectrum valt variërend van homoseksueel naar heteroseksueel. Homoseksuele mannen zijn over het algemeen expressiever dan heteroseksuele mannen. Lesbiennes hebben over het algemeen meer instrumentele eigenschappen dan heteroseksuele vrouwen. Er bestaan echter geen grote verschillen tussen homoseksuele en heteroseksuele koppels, behalve dat heteroseksuele relaties over het algemeen bevredigender zijn dan heteroseksuele relaties.

Wat is de menselijke natuur met betrekking tot relaties?

Evolutionaire psychologie heeft drie kernassumpties:

1. Seksuele selectie heeft ons geholpen om de soort te worden die we vandaag de dag zijn. Natuurlijke selectie refereert naar de voordelen die soorten vergaren waarmee ze effectiever dan roofdieren en natuurlijke druk kunnen overleven. Seksuele selectie gaat over voordelen in termen van een groter reproductief succes.
2. Evolutionaire psychologie suggesteert dat mannen en vrouwen verschillen in de mate waarin ze historisch gezien reproductieve dilemma's hebben gehad. Ouderlijke investering refereert naar de mate waarin een ouder tijd, energie en middelen moet investeren in zijn of haar nageslacht om succesvol te reproduceren. Een vrouw heeft doorgaans een hogere mate van ouderlijke investering, in het speciaal vanuit evolutionair oogpunt. Mannen hebben een grote vaderschapsonzekerheid, wat refereert naar de onzekerheid of het kind in kwestie wel werkelijk zijn kind is. Mannen en vrouwen verschillen in termen van paarstrategieën. 
3. Culturele invloeden bepalen of geëvolueerde gedragspatronen adaptief zijn of niet. Culturele veranderingen vinden veel sneller en accuter plaats dan evolutie. Critici van het evolutionaire perspectief benadrukken de rol van cultuur in het vormen van mannelijk en vrouwelijk gedrag. Ze veronderstellen dat gedragspatronen waarvan gezegd wordt dat ze geëvolueerd zijn vaak toch enorm verschillen door verschillende culturen heen.

Wat is de invloed van interactie op relaties?

De laatste bouwsteen van relaties betreft de interactie tussen de twee partners in een relatie. Relaties ontstaan door de combinaties van de geschiedenis en talenten van de partners in een relatie. Twee partners hebben invloed op elkaar en dit produceert een steeds veranderende uitkomst. Relaties worden geconstrueerd door diverse invloeden, zoals de huidige cultuur en de menselijke natuur. 

Wat is de keerzijde van relaties?

Er zijn zowel kosten als baten aan een relatie. Relaties kunnen teleurstellend zijn op heel veel verschillende manieren. Sommige mensen krijgen te maken met een partner die niet loyaal is of hebben zelf meer behoefte aan autonomie. Sommige mensen hebben angst voor intimiteit. Een relatie is in een bepaalde zin een risico. Toch nemen de meeste mensen wel dit risico, omdat mensen een sociale soort zijn en andere mensen nodig hebben in hun leven.

Wat is de fundamentele basis van aantrekkingskracht?

Een theorie over aantrekkingskracht stelt dat interpersoonlijke aantrekkingskracht ontstaat wanneer iemands aanwezigheid voor ons belonend werkt. We onderscheiden twee soorten beloningen: directe beloningen en indirecte beloningen.

• Directe beloningen zijn beloningen die we heel expliciet en duidelijk ontvangen door interactie met een ander persoon. Voorbeelden van directe beloningen zijn interesse, goedkeuring en waardering.
• Indirecte beloningen zijn beloningen die subtieler en minder duidelijk waarneembaar plaatsvinden. Voorbeelden van indirecte beloningen zijn aardigheid, een mooi uiterljik en aardige persoonlijkheden van de mensen waarmee we in interactie zijn.  

Mensen worden significant vaker verliefd op iemand met een naam die lijkt op die van hem- of haarzelf dan zou worden verwacht op basis van toeval. Aantrekkingskracht gaat over de waarneembare karaktereigenschappen van andere mensen. Maar aantrekkingskracht is ook sterk afhankelijk van onze huidige behoeftes, doelen en wensen die kunnen veranderen door de tijd heen. Finkel en Eastwick (2015) stelden dat de fundamentale basis van aantrekkingskracht instrumentaliteit is, oftewel de mate waarin iemand in staat is om ons te helpen om onze persoonlijke doelen te behalen. Mensen voelen zich dus aangetrokken tot mensen die ons kunnen helpen om te bereiken wat we willen bereiken in het leven. We voelen ons het meest aangetrokken door personen van wie de aanwezigheid constant belonend voor ons is. 

Wat houdt proximiteit in?

Meestal zijn relaties belonender voor ons als de mensen in de relatie zowel fysiek als psychologisch gezien nabij elkaar zijn. Proximiteit bepaald in eerste plaats al hoe makkelijk we onze partner ontmoeten. Over het algemeen ontstaan de meeste relaties en vriendschappen tussen mensen die dichtbij elkaar wonen en/of leven. Er is een duidelijke connectie tussen fysieke proximiteit en onderlinge aantrekkingskracht tussen personen. Festinger, Schachter en Back (1950) vonden in onderzoek dat vriendschappen tussen studenten die op een campus wonen grotendeels gebaseerd zijn op de afstand tussen hun kamers. 

Proximiteit heeft dus een grote invloed op aantrekkingskracht en bepaald met welke personen we relaties of vriendschappen aangaan. Proximiteit verhoogt allereerst de kans dat twee mensen elkaar tegenkomen en bekend met elkaar en elkaars leven raken. Herhaaldelijk contact (mere exposure) met en ander persoon verhoogd de kans dat wij die persoon mogen of leuk vinden. Moreland en Beach (1992) vonden in hun onderzoek dat puur de aanwezigheid van personen in een collegezaal al maakte dat studenten zich aangetrokken tot hen voelden. De invloed van familiariteit op aantrekkingskracht heeft wel grenzen: In sommige gevallen maakt het beter leren kennen van een ander persoon juist dat we iemand onaantrekkelijker beginnen te vinden, bijvoorbeeld omdat we iemand onaardig vinden. Een onderzoek van Ebbesen en collega's (1976) in een wooncomplex in Californië bevond dat zowel je beste vrienden als je grootste vijanden vaak dichtbij je in de buurt wonen en leven. Proximiteit kan ook nadelig werken wanneer mensen elkaar online ontmoet hebben. Mensen die elkaar via het internet ontmoet hebben worden vaak lichtelijk teleurgesteld als ze elkaar dan eindelijk fysiek ontmoeten. Aantrekkingskracht kan dan verminderen. Proximiteit kan ook nadelig werken in de situatie van een lange afstandsrelatie. Een andere reden waarom proximiteit vaak relaties stimuleerd is omdat wanneer mensen dichtbij elkaar zijn het makkelijk is om te genieten van de beloningen die iemand je biedt. Lange afstandsrelaties zijn in dit opzicht minder belonend, aangezien mensen meer moeite moeten steken in het onderhouden van deze relatie. Proximiteit maakt het dus waarschijnlijker dan twee mensen elkaar zullen ontmoeten en met elkaar interacteren. Wat hieruit voortvloeit is afhankelijk van de personen zelf.

Welke factoren maken een persoon fysiek aantrekkelijk?

Fysiek aantrekkelijke personen zijn vaak interessante en sociale personen met succes in zowel hun professionele als in hun privéleven. Mensen hebben de overtuiging dat wat mooi is ook goed is en voelen zich vaak aangetrokken tot mooie mensen met dezelfde ethnische achtergrond als wijzelf, omdat ze inschatten dat deze personen aardiger, extraverter en nauwgezet zijn. Deze inschattingen maken mensen automatisch en puur op basis van uiterlijk. Deze bias voor schoonheid leidt wellicht tot een verwarring met talent. Op de werkvloer zijn fysiek aantrekkelijke personen waarschijnlijker om meer geld te verdienen en vaker een promotie te krijgen dan aardige werknemers. Op de universiteit krijgen knappe professoren positievere evaluaties dan minder knappe professoren, los gezien van hoe ze daadwerkelijk hebben les gegeven. 

We kunnen vaststellen dat mensen allemaal ongeveer dezelfde richtlijnen hebben bij de beoordeling van schoonheid van een ander persoon. Het is zelfs gevonden dat baby's een voorkeur hebben voor de gezichten van volwassenen die mooi zijn. Dit is interessant aangezien baby's nog niet gevoelig zijn voor sociale normen. Blijkbaar zit er een instinctief aspect aan de beoordeling van schoonheid. Over het algemeen vinden mensen grote ogen, een smalle neus, een smalle kin en volle lippen mooi. Lange wimpers, prominente jukbeenderen, smalle wangen en een brede lach wordt bij vrouwen mooi gevonden. Bij mannen vinden we een sterke kaaklijn en een breed voorhoofd mooi. Welk mannelijk gezicht mooi wordt gevonden door vrouwen blijkt ook afhanklijk te zijn van het hormoonniveau van progesteron. Het blijkt dat wat we mooi vinden vaak het gemiddelde gezicht is dat veel symmetrie kent. Eenzelfde analyse kunnen we ook maken over de aantrekkelijkheid van het postuur. Mannen vinden vrouwen met een taille-naar-heup-ratio van 0.7 het mooist, wat betekent dat hun taille 30 procent smaller is dan hun heupen. De aantrekkelijkheid van het mannelijk lichaam is wederom wat lastiger te beschrijven. Over het algemeen vinden we een mannenlichaam het meest aantrekkelijk wanneer hun taille maar een klein beetje smaller is dan hun heupen, wanneer ze brede schouders en spieren hebben en een schouder-naar-heup-ratio hebben van ongeveer 1.2. De beoordeling van aantrekkelijkheid is dus afhankelijk van veel verschillende factoren. De geur van je partner, de seksuele oriëntatie van de mensen in een relatie en de intelligentie van je partner hebben ook allen invloed op hoe aantrekkelijk we iemand vinden.

Het is interessant om op te merken dat hoewel culturen wereldwijd enorm verschillen, de beoordeling van aantrekkelijkheid over het algemeen heel constant is over de wereld. Baby's worden dus geboren met een aangeboren voorkeur voor aantrekkelijke gezichten. Mensen met aantrekkelijke en symmetrische gezichten hebben vaak ook een symmetrisch lichaam en genieten een betere fysieke en mentale gezondheid. Vrouwen met een taille-naar-heup-ratio van 0.7 zijn vaak jong en zijn niet zwanger. Blijkbaar worden mannen aangetrokken tot vrouwen die de beste gezondheid en vruchtbaarheid uitstralen. Het is ook gevonden dat aantrekkelijke mensen in de Verenigde Staten meer reproduceren. Er zijn subtiele verschillen gevonden in de lust van vrouwen als je kijkt naar de verschillende fases van de menstruele cyclus. Tijdens hun vruchtbare periode zijn vrouwen beter in staat om in te schatten of een man homoseksueel of heteroseksueel is, hebben ze meer zin in seks en vinden ze mannenlichamen aantrekkelijker. Aan de andere kant vinden mannen vrouwen die bijna gaan ovuleren ook aantrekkelijker dan vrouwen die zich in een andere periode van hun cyclus bevinden. Al deze bevindingen maken dat relatiewetenschappers overtuigd zijn van het feit dat fysieke aantrekkingskracht een evolutionaire basis heeft. 

Aan de andere kant bestaat er ook de invloed van cultuur op de beoordeling van fysieke aantrekkingskracht. Culturele normen van wat aantrekkelijk wordt gevonden en wat juist niet kunnen verschillen tussen ethnische groepen. Mannen voelen zich over het algemeen aangetrokken tot jonge en slanke vrouwen, en vrouwen voelen zich over het algemeen aangetrokken tot lange en jonge mannen. Er is echter geen correlatie gevonden tussen de aantrekkelijkheid van een vrouw en de tijd dat ze spendeert in interacties met mannen. Echter is er wel een correlatie gevonden tussen de aantrekkelijkheid van een man en de tijd dat hij spendeert in interactie met vrouwen. Omdat ze populairder zijn, zijn aantrekkelijke mensen vaak minder eenzaam, socialer en gelukkiger. Aantrekkelijke mensen zijn gewend aan het hebben van prettige interacties met anderen, maar ze vertrouwen andere mensen iets minder snel dan onaantrekkelijke mensen doen. Partners in een relatie hebben meestal een vergelijkbaar niveau van fysieke aantrekkelijkheid. Dit patroon noemen we matching. Overeenkomstigheid in fysieke aantrekkelijkheid lijkt te werken als een screeningsmethode voor matching. 

Wat houdt reciprociteit in?

Het matching fenomeen suggesteert dat om het meeste succes te hebben in de liefde, we op zoek moeten gaat naar partners die ook geïnteresseerd zijn in ons. De potentiële wenselijkheid om partner te worden hangt af van de wisselwerking tussen iemands fysieke aantrekkelijkheid en de waarschijnlijkheid dat diegene jou zal accepteren als partner. In principe is de stelling dat hoe knapper je bent, hoe wenselijker het is om jou als partner te hebben. De meest aantrekkelijke partner is dus degene die gemiddeld knap is en er hierdoor een aannemelijke kans is dat die persoon ons als partner zou accepteren. Onze verwachtingen van deze waarschijnlijkheid dat een persoon ons als partner zou kunnen accepteren is gerelateerd aan onze partner-waarde, oftewel onze 'mate value'. Onze partner-waarde is onze algemene aantrekkelijkheid als een reproducerende partner. Mensen met een hoge partner-waarde zijn erg gewenst in de zoektocht naar de liefde. Hierdoor hebben zij ook de mogelijkheid om hoge kwaliteitseisen te stellen aan hun partner: Ze hebben veel partners om uit te kiezen. Onze geschiedenis van acceptatie of afwijzing door onze potentiële partners leert ons wat we kunnen verwachten van de zoektocht naar een geschikte partner. Het komt veel voor dat mensen voorzichtig zijn in deze zoektocht als ze geen zekerheid ervaren over hun wenselijkheid als partner. Onze inschatting van onze wenselijkheid als partner wordt bepaald door onze inschatting van onze compatibiliteit. Onderzoek heeft aangetoond dat mensen die open staan voor elke partner minder dating succes hebben dan mensen die meer discrimineren tussen partners en selectiever zijn. 

Wat houdt similariteit in?

Het is vaak belonend om met mensen om te gaan die op ons lijken. Mensen genieten ervan om anderen te ontmoeten die erg lijken op henzelf in termen van meningen, leeftijd en ras. Similariteit zorgt voor aantrekkingskracht tussen partners. Demografische similariteit is wanneer partners op elkaar lijken in termen van leeftijd, geslacht, ras, onderwijsachtergrond, religie of sociale klasse. Vaak kost het tijd om te ontdekken waarin we verschillen van onze partner. Newcomb (1961) toonde aan dat na een uitgebreide kennismaking we ons het meest aangetrokken voelen tot de mensen die op ons lijken. Murstein (1987) stelde de stimulus-waarde-rol theorie voor, die beargumenteert dat mensen drie verschillende type informatie verwerven van onze partner naarmate de relatie voortduurt. Als partners elkaar net hebben ontmoet, is aantrekkingskracht voornamelijk gebaseerd op stimulus-informatie zoals iemands leeftijd, geslacht en uiterlijk. Later bevinden partners zich in de waarde-fase, waarin aantrekkingskracht gebaseerd is op overeenkomstige waarden en houdingen. Als laatste vindt de rol-fase plaats, waarin aantrekkingskracht tussen partners gebaseerd is op de mate waarin ze het met elkaar eens zijn over opvoeding, carrière, het huishouden en andere taken in het leven. De invloed van tijd en ervaring wordt duidelijk in voorbeelden van fatale aantrekkingskrachten. Deze fatale aantrekkingskrachten zijn dingen die we eerst ontzettend aantrekkelijk vonden aan onze partner, maar na verloop van tijd juist de dingen worden waar we ons aan ergeren. 

Mensen voelen zich aangetrokken tot anderen die de vaardigheden en talenten hebben die zij ook zouden willen hebben. Onze aantrekkingskracht tot onze ideale zelf biedt dus een nuance op de factor similariteit in aantrekkingskracht. Onze meest ideale partner is voornamelijk hetzelfde als wij maar heeft wel idealen op bepaalde gebieden waar wij zelf willen veranderen. Een andere kanttekening is dat relaties mensen veranderen: Door de tijd heen worden de overtuigingen van partners steeds meer hetzelfde als gevolg van tijd, gedeelde ervaringen en het zoeken naar compatibiliteit en similariteit in je relatie. Een andere nuance in de factor similariteit is dat bepaalde overeenkomsten erg invloedrijk zijn op onze aantrekkingskracht tot een partner, maar andere overeenkomsten er eigenlijk niet toe doen. Tegenstellingen blijken niet veel uit te maken binnen een relatie, zolang de partners in die relatie maar geen waarde hieraan hechten. Een laatste kanttekening is het voorkomen van relaties waarin de partners juist ontzettend verschillen van elkaar. Wanneer beide partners expliciet op zoek zijn naar iemand die veel ouders of veel jonger is, en dus een gelijke partner-waarde hebben, maakt dit blijkbaar niet uit en kan aantrekkingskracht wel degelijk ontstaan. Het komt in de maatschappij vaak voor dat een jonge en mooie vrouw samengaat met een welvarende man met veel status. We verwijzen naar dit verschijnsel met de term vrouwelijke-schoonheid-voor-mannelijk-geld-ruil. Wanneer partners veel tegenstellingen hebben, zijn mensen mogelijk op zoek naar het inwisselen van bepaalde eigenschappen om hier andere eigenschappen voor terug te krijgen in hun partner. 

Complementariteit verwijst naar gedrag in een partner dat een goede match vormt met ons eigen gedrag. Complementariteit is een grote factor in het ontstaan van aantrekkingskracht. De meeste complementaire gedragingen zijn eigenlijk gelijksoortige gedragingen: Mensen die een warm en aardig karakter hebben zijn het gelukkigst met partners die ook veel warmte hebben. Mensen zijn over het algemeen op zoek naar een partner die hun vermaakt en ondersteunt en willen geen partner die hun irriteert of frustreert. Op deze wijze kunnen mensen zich toch wel degelijk ook aangetrokken voelen tot een partner die erg van hun verschilt. 

Wat zoeken mannen en vrouwen in een partner?

Wereldwijd gezien kunnen we drie factoren of thema's onderscheiden waar we naar op zoek zijn in onze zoektocht naar een partner. 

• De eerste factor is warmte en loyaliteit. We willen graag een partner die betrouwbaar, aardig, ondersteunend en begripvol is.
• De tweede factor is aantrekkingskracht en vitaliteit: We zijn op zoek naar een partner die er goed uit ziet, die sexy is en extravert.
• De derde en laatste factor is status en middelen. We willen graag een partner die financieel stabiel is en een welvarend leven leidt. 

Mannen en vrouwen hebben over het algemeen soortgelijke wensen in een partner: Beide willen ze graag iemand die knap is. Intelligentie, warmte en inkomsten zijn factoren die niet uitmaken wanneer we op zoek zijn naar een kortstondige relatie, maar spelen wel een rol in onze zoektocht naar een partner voor de langere termijn. Voor een lange termijn relatie zijn vrouwen op zoek naar een man met een goed karakter, warmte, loyaliteit en satus. Vrouwen prefereren een liefdevolle en arme man over een niet loyale maar rijke man. Mannen zijn over het algemeen op zoek naar een vrouw waartoe ze zich erg voelen aangetrokken en die vitaal is. De gemiddelde man vind een aardige en mooie maar arme vrouw beter dan een partner met veel geld maar weinig schoonheid. Homoseksuelen en lesbiennes gedragen zich op soortgelijke wijze. Mannen en vrouwen zijn het wereldwijd gezien ook grotendeels eens over de afknappers in een partner. Zowel mannen als vrouwen vinden een onbetrouwbare, mishandelende, ongezonde of onverzorgde partner niet aantrekkelijk. Vrouwen zijn hierin nog kieskeuriger dan mannen, over het algemeen gezien. 

Wat is de interpersoonlijke kloof?

De intenties van een persoon leiden niet automatisch of direct naar de interpretatie van de ander, maar hier zitten wat tussenstappen tussen. We gaan ervan uit dat onze berichten altijd het effect hebben die we bedoelde, maar dit is maar zelden het geval. De interpersoonlijke kloof is de ruimte waarin de intenties van de zender verschillen van het effect op de ontvanger. Interpersoonlijke kloven zijn frustrerend.

Hoe werkt nonverbale communicatie?

Nonverbale communicatie dient vitale functies in een mensenleven, zoals het verstrekken van informatie, het reguleren van interacties en het bepalen van de soort van relatie die twee mensen met elkaar hebben:

• Nonverbale communicatie heeft als doel om informatie te verstrekken: Door het gedrag van een persoon trekken anderen conclusies over de intenties, gevoelens, karaktereigenschappen en betekenis van een persoon. De gezichtsuitdrukking van een echtgenoot leidt er bijvoorbeeld toe dat zijn vrouw interpreteert dat hij boos is.
• Nonverbale communicatie heeft daarnaast als doel om interacties te reguleren. Nonverbaal gedrag biedt aanwijzingen voor anderen die een soepel verlopend gesprek mogelijk maken. 
• Het bepalen van de soort relatie is een ander doel waarvoor nonverbale communicatie wordt gebruikt. Het type relatie dat twee mensen met elkaar hebben wordt duidelijk door hun nonverbale communicatie naar elkaar toe: Geliefden staan dicht bij elkaar en raken elkaar veel meer aan dan partners die minder intiem zijn doen.
• Nonverbale communicatie heeft een interpersoonlijke invloed. Doelgericht gedrag is ontworpen om invloed te hebben op anderen. Wanneer een persoon een vriend om een gunst vraagt, zal hij naar voren leunen, hem op de arm aanraken en begripvol kijken.
• Nonverbale communicatie heeft ten slotte ook nog als doel om de indrukken die anderen van ons hebben te managen. Nonverbaal gedrag wordt gemanaged door degene die de informatie zendt om een bepaald beeld te creëren bij de ontvanger.

Nonverbale communciatie bestaat uit verscheidene onderdelen: gezichtsuitdrukkingen, staargedrag, lichaamsbeweging, aanraking, interpersoonlijke afstand, reuk, parataal en een mix van deze verschillende factoren.

De gezichtsuitdrukking van mensen laat zien welk humeur of welke emotie ze op dat moment hebben. Een lach signaleert bijvoorbeeld blijdschap of vreugde. Soms versterken mensen hun gezichtsuitdrukking zodat het lijkt alsof we een sterkere emotie ervaren dan dat we eigenlijk ervaren. In andere situaties minimaliseren we onze gezichtsuitdrukking om zo minder emotioneel over te komen dan we daadwerkelijk zijn. We kunnen onze gezichtsuitdrukkingen ook neutraliseren, waarbij we onze echte emotie verbergen. Maskeren is een laatste optie; waarbij we onze gevoelens vervangen met een andere gezichtsuitdrukking. Ondanks onze inzet om onze emoties te verbergen, verschillen geacteerde gezichtsuitdrukkingen vaak enorm van oprechte gezichtsuitdrukkingen. Daarnaast kunnen anderen microexpressies in ons gezicht opmerken. Microexpressies zijn kortstondige vlagen van echte emotie die te zien zijn in onze gezichtsuitdrukkingen omdat we op dat moment geen controle erover uitvoeren. 

Waar we naar kijken of lijken te kijken biedt anderen ook veel informatie over onze gevoelens. De duur en directie van ons staargedrag beïnvloedt of anderen interpreteren dat we naar hen aan het kijken zijn of naar iets anders. Staargedrag helpt ons de soort relatie te definiëren die twee mensen met elkaar hebben op het moment dat hun interactie begint. Staargedrag kan een romantische interesse laten zien, maar het kan ook worden opgevat als dominantie. Onderzoekers hebben de visuele dominantie ratio onderzocht, die het verschil laat zien tussen het percentage aan tijd waarin een spreker staart naar een luisteraar en het percentage aan tijd waarin een luisteraar naar een spreker kijkt. Dominante mensen besteden een veel hoger percentage aan tijd aan het kijken naar luisteraars, maar kijken minder terug naar een ander op het moment dat hij of zij aan het woord is. 

Lichaamsbeweging of lichaamstaal is ook een belangrijke vorm van nonverbale communicatie. Lichaamsbewgingen worden vaak gebruikt ter ondersteuning van onze verbale communicatie, waardoor het makkelijker voor ons is om onze boodschap op anderen over te brengen. Mannen waarvan vrouwen denken dat ze goed zijn in dansen zijn aardiger, gewetensvoller en extraverter dan mannen waarvan vrouwen denken dat ze minder goed kunnen dansen. Dit laat zien dat lichaamstaal een belangrijke factor is in aantrekkingskracht: Goede dansers vinden we aantrekkelijker. Onze lichaamshouding laat anderen zien wat voor status we hebben. 

Aanrakingen kunnen enorm uiteenlopende betekenissen hebben. Mensen met een stevige handdruk zijn vaker extravert, meer open voor nieuwe ervaringen en scoren lager op negatieve emotionaliteit dan mensen met een minder krachtige handdruk. Hoe intiemer de relatie, hoe meer twee mensen elkaar aanraken. 

Interpersoonlijke afstand verwijst naar de fysieke afstand die twee personen van elkaar scheidt.

• De intieme zone van interpersoonlijke afstand is ongeveer een halve meter. Hier geeft zich alleen onze intieme partner.
• De persoonlijke zone van interpersoonljke afstand is een halve meter tot 1,5 meter. Hier mogen onze vrienden zich in begeven.
• De sociale zone reikt van 1,5 tot 3,5 meter om ons heen. Interacties binnen de sociale zone zijn vaak professioneel van aard.
• In de publieke zone, waarin alles buiten 3,5 meter valt, vinden interacties plaats zoals die tussen een professor en een student in een collegezaal.

Reuk geeft ook veel nonverbale informatie. Chemosignalen zijn de verschillende geuren en stofjes die ons lichaam aanmaakt tijdens de ervaring van verschillende emoties.

Parataal includeert alle variaties van een persoon's stem die niet over woorden gaan, maar over dingen als ritme, luidheid, snelheid en toonhoogte. Parataal gaat dus over hoe een boodschaap wordt overgebracht. Parataal helpt bij het bepalen van de soort relatie die mensen met elkaar hebben. Vrouwen vallen over het algemeen op mannen met een lagere stem. 

De verschillende componenten van nonverbale communicatie kunnen ook in een mix met elkaar gecombineerd worden. Mimiek verwijst naar het onbewuste gedrag wat mensen die in interactie met elkaar zijn laten zien, waarbij ze hun lichaamshouding, gezichtsuitdrukkingen en parataal op de ander afstemmen en kopiëren. 

Ongelukkige echtgenoten of echtgenotes, maar voornamelijk mannen, zijn over het algemeen niet goed in nonverbale communicatie. Wanneer nonverbale communicatie niet goed wordt opgevangen, interpreteert de ontvanger een andere boodschap dan de bedoelde boodschap. Vrouwen zijn er over het algemeen beter in om nonverbale communicatie te interpreteren en op te merken. Mannen in een ongelukkig huwelijk zijn door Noller (1980) bevonden om vaker fouten te maken in de interpretatie en de zending van nonverbale communicatie. De correlatie tussen slechte nonverbale communicatie en een ongelukkig huwelijk kan op verschillende manieren geïnterpreteerd worden: Allereerst zou het zo kunnen zijn dat de nonverbale communicatieve vaardigheden van partners het geluk van hun relatie bepalen. Aan de andere kant zou het ook zo kunnen zijn dat de nonverbale communicatieve vaardigheden van partners wordt bepaald door hoe gelukkig hun relatie is. Het is ook een optie dat de nonverbale communicatieve vaardigheden van partners aangeeft hoe hard ze eraan werken om effectief te communiceren. Zowel mannen als vrouwen worden beter in nonverbale communicatie wanneer zij er actief hun aandacht op vestigen. Zowel mannen als vrouwen zijn er beter in om de nonverbale communicatie van hun partner te observeren en te interpreteren dan de nonverbale communicatie van andere personen.

Hoe werkt verbale communicatie?

Verbale communicatie vormt ook een essentieel onderdeel vanonze relaties. Het proces van het onthullen van persoonlijke informatie naar een ander noemen we zelfonthulling, ofwel 'self-disclosure'. De mate van zelfonthulling vormt een essentieel onderdeel van de intimiteit binnen een relatie. De sociale penetratie theorie stelt dat relaties zich ontwikkelen door de systematische veranderingen in communicatie die de partners doormaken. In deze theorie wordt de breedte van communicatie behandeld, die verwijst naar de variatie in onderwerpen die worden besproken, en de diepte van communicatie, wat verwisjt naar de persoonlijke betekenis die de besproken onderwerpen hebben voor de mensen in de relatie. Volgens de sociale penetratie theorie kunnen we de dingen die we weten van een ander in een diagram afbeelden, waarbij zelfonthulling aan het begin van een relatie vaak smal en oppervlakkig is. Hoe meer een relatie zich ontwikkelt, hoe breder en dieper de communicatie tussen de partners wordt. Reciprociteit in de mate van zelfonthulling is hierbij een belangrijke voorspellende factor. Het interpersoonlijke model van intimiteit van Reis en Shaver (1988) stelt dat oprechte intimiteit voornamelijk ontstaat in een realtie met twee mensen waarbij er veel responsiviteit is, authenticiteit, openheid en eerlijkheid. Relaties die deze eigenschappen in grote mate hebben, hebben vaak meer toewijding en zijn bevredigender voor de partners dan relaties die minder hoog scoren op deze eigenschappen. De beoordeling dat onze partner begripvol is noemen we de waargenomen partner responsiviteit. De waargenomen partner responsiviteit is een kern element in het proces van intimiteitsontwikkeling. 

De mate van sociale penetratie in een relatie is zelden volledig, en mensen hebben vaak nog geheimen die ze voor zichzelf houden binnen een relatie. Zowel zelfonthulling aan je partner als selectieve privacy voorspellen het geluk binnen een relatie. Een zekere mate van privacy en het hebben van geheimen is dus zelfs wenselijk in een intieme relatie. Het is echter vaak moeilijk en stressvol om een geheim voor je partner te bewaren. Relaties worden ondermijnt wanneer mensen het idee hebben dat hun partner iets voor ze verbergt. Partners binnen een relatie kunnen ervoor kiezen om bepaalde taboe onderwerpen niet met elkaar te bespreken: Taboe onderwerpen zijn gevoelige onderwerpen waarvan partners denken dat het bespreken ervan leidt tot een gevaar voor hun relatie. Hoe meer taboe onderwerpen binnen een relatie, hoe minder tevreden de mensen in die relatie blijken te zijn. Hoe meer zelfonthulling romantische stellen hebben in hun relatie, hoe tevredener zij meestal zijn met hun relatie. Mensen die diepe gesprekken hebben, genieten over het algemeen van een betere gezondheid dan mensen die minder open zijn. 

Er bestaan enkele gender verschillen in verbale communicatie die onze interacties met elkaar beïnvloeden. Mannen en vrouwen spreken niet een andere taal, zoals veel psychomythes omschrijven, maar ze hebben het wel vaak over andere onderwerpen. Mannen hebben het vaker over onpersoonlijke onderwerpen, en vrouwen hebben het vaker over persoonlijke dingen. Hierdoor ontstaat het verschijnsel dat mannen meestal minder intieme en minder persoonlijke conversaties hebben met andere mannen dan vrouwen onderling met elkaar hebben. Echter zijn deze verschillen erg klein op het moment dat mannen en vrouwen met elkaar interacteren. Vrouwen spreken vaak met minder kracht, minder directheid en minder zekerheid dan mannen. Deze aarzeling stamt waarschijnlijk niet van een gebrek aan assertiviteit, want vrouwen spreken op een dag gemiddeld gezien veel meer woorden dan mannen doen. Onze persoonlijkheid heeft veel meer invloed op ons taalgebruik dan ons geslacht of gender. In vaste relaties zijn vrouwen vaker zelfonthullender dan mannen. Mannen spreken vaker met vrouwelijke gesprekspartners over zelfonthullende onderwerpen. Een consequentie hiervan is dat mannen vaker op vrouwen leunen voor emotionele warmte en intimiteit dan vrouwen op mannen leunen hiervoor; omdat vrouwen onderling ook veel intimiteit en openheid hebben in communicatie. Vrouwen zijn expressiever in verbaal taalgebruik, en mannen zijn vaak instrumenteler in hun verbaal taalgebruik: Dit wil zeggen dat vrouwen meer dan mannen verbale communicatie gebruiken om hun gevoelens te uiten, en mannen meer dan vrouwen verbale communicatie inzetten om dingen voor elkaar te krijgen.

Wanneer is communicatie dysfunctioneel en wat kunnen we hieraan doen?

Miscommunicatie kan op verschillende manieren voorkomen. Keukenafvoer, ofwel 'kitchen sinking',  is het verschijnsel waarbij, meestal ongelukkige mensen, te veel verschillende onderwerpen op hetzelfde moment bespreken. Hierdoor eindigt alles op één hoop. Wanneer een conversatie off-beam gaat, gaan mensen van onderwerp naar onderwerp en focussen niet lang genoeg op één onderwerp om een conclusie of oplossing te kunnen bepalen. Ongelukkige partners hebben vaak last van deze dingen, maar ook van een gebrekkige manier van luisteren naar elkaar. Gedachte lezen is het verschijnsel waarbij mensen veronderstellen dat ze de gedachten, gevoelens en mening van hun partner begrijpen zonder dat ze hier naar gevraagd hebben. Ongelukkige partners onderbreken elkaar ook veelvuldig op een negatieve wijze. Gestresste partners luisteren ook slecht op de manier dat ze doen aan ja-indrukken, ofwel yes-butting, waarbij ze altijd iets slechts of negatiefs vinden in de inhoud van wat hun partner zegt. Hierdoor wordt er constant negatieve kritiek gecommuniceerd. Kruis-klagen verwijst naar de miscommunicatie waarbij partners elkaars overwegingen niet erkennen maar direct een eigen klacht in het gesprek inbrengen. Minachting is wanneer partners elkaar veelvuldig beledigen, bespotten en belachelijk maken met donkere humor. Verstenen, ofwel 'stonewalling', is het verschijnsel waarbij partners zich distantiëren van een moeilijk gesprek door stil te worden. Destructieve strijdlust ontstaat wanneer één partner op een aggressieve manier de ander afwijst.

Gedragsdescriptie is wanneer we specifiek gedrag dat ons heeft geirriteerd definiëren op een zo specifiek en zo duidelijk mogelijke manier. Het is belangrijk om hierbij ik-uitspraken te doen, waarbij je praat vanuit je zelf en je eigen gevoelens beschrijft zonder de ander direct de schuld op te leggen. Bij een XYZ-uitspraak formuleren we wat (X) onze partner doet in de situatie (Y), waardoor jij een bepaald gevoel krijgt (Z). Actief luisteren is essentieel voor effectieve communicatie in een intieme relatie. Parafraseren is een handige vaardigheid om actief te luisteren, waarbij je probeert de boodschap van je partner in eigen woorden te herhalen om bevestiging te krijgen dat je het op de juiste manier hebt begrepen. Perceptiecontrole is ook een belangrijke luistervaardigheid, waarbij we onze partner vragen om bevestiging dat wij zijn of haar gevoelens op een juiste manier hebben geïnterpreteerd. Beleefd en rustig blijven is ook essentieel voor goede partner communicatie. Validatie van onze partner bevestigt hen dat wij respect hebben voor hun perspectief en inzien dat zij er anders over denken. Bij validatie gaan we niet tegen het standpunt van onze partner in door ruziek te maken. 

Waarom willen mensen vriendschappen vormen?

Onze vriendschappen vormen een bron van plezier en ondersteuning. Hechte vriendschappen zijn oprechte en intieme relaties tussen mensen met affectie, vereniging en gezelschap. Vriendschappen verschillen van onze romantische relaties in de zin dat ze minder intiem zijn en minder toewijding kennen. Vriendschappen worden gekenmerkt door verschillende factoren: respect, vertrouwen, kapitalisatie, sociale ondersteuning en responsiviteit.

• Binnen vriendschappen hebben mensen respect voor elkaar: Ze waarderen elkaar en hebben de ander in hoog vaandel.
• In een vriendschap hebben we er vertrouwen in dat we een welwillende behandeling krijgen van onze vriend of vriendin.
• In een vriendschap reageren mensen met veel energie en enthousiasme op de positieve gebeurtenissen in het leven van de ander. Bij kapitalisatie delen we ons geluk en bevorderen we ons plezier.
• Sociale ondersteuning komt in veel verschillende vormen terug in onze vreindschappen, zoals affectie, advies en materiële ondersteuning. Sommige vrienden geven ons meer sociale ondersteuning dan andere vrienden. De beste ondersteuning is de ondersteuning die het best past bij onze behoeftes en voorkeuren. Onzichtbare support gaat onopgemerkt door de ontvanger maar kan wel veel positieve uitkomsten teweeg brengen. Waarneembare support is desondanks ook ontzettend belangrijk: Het gaat erom hoe wij zelf ervaren dat we worden ondersteund door onze vrienden. Wat we denken dat onze vrienden voor ons doen doet er toe op de lange termijn. Onze persoonlijke karakteristieken hebben invloed op onze percepties van sociale support van onze vrienden. 
• Responsiviteit gaat over het bieden van aandacht, support en de herkenning van onze behoeftes en interesses. Waarneembare partner responsiviteit werkt ontzettend belonend en moedigt intimiteit binnen een relatie aan, net zoals zelfonthulling, vertrouwen en onderlinge afhankelijkheid. Er zit onschatbare waarde in het ontvangen van respect en begrip van onze vriend of vriendin. 

Vriendschappen kennen gedeelde overtuigingen die regels bieden over hoe vrienden wel en niet met elkaar zouden moeten omgaan. Deze regels en overtuigingen zijn cultureel gebonden. 

Hoe ontwikkelen vriendschappen zich over de levensloop?

• Tijdens de kindertijd groeien kinderen op en worden ze steeds volwassener. Ook de vriendschappen die mensen aangaan worden steeds rijker en complexer tijdens de kindertijd. De verfijnde manieren waarop volwassenen hun vriendschappen vormgeven zijn echter nog heel verschillend van de vriendschappen tijdens de kindertijd.
• Tijdens de tienertijd krijgen mensen een steeds grotere focus op hun leeftijdsgenoten en vriendschappen met hen. Deze verschuiving van focus is belangrijk voor de vervulling van hechtingsbehoeftes.
• Tijdens de jongvolwassenheid neemt het aantal vriendschappen vaak af, maar worden de vriendschappen die mensen hebben steeds dieper en intenser.
• Tijdens de middelbare leeftijd vindt er dyadische terugtrekking plaats, waarbij mensen steeds meer van hun tijd en energie investeren in hun romantische relatie en hierdoor de investering in hun vriendschappen afneemt. 
• Tijdens de oude leeftijd krijgen senioren volgens de socioemotionele selectiviteitstheorie een vergrote voorkeur voor kwaliteit van vriendschappen in plaats van kwantiteit.

Welke verschillen kunnen er zijn tussen verschillende vriendschappen?

Er bestaan enkele gender verschillen in vriendschappen waarbij de personen hetzelfde geslacht hebben. Vriendschappen tussen vrouwen kennen meestal een hoge mate van emotioneel delen en zelfonthulling. Vriendschappen tussen mannen gaan vaak meer over gedeelde activiteiten, kameraadschap en competitie. Onderzoek heeft aangetoond dat huwelijkspartners over het algemeen tevredener zijn met hun relatie wanneer zij gemeenschappelijke vrienden hebben. Beste vrienden zijn intiemer met elkaar dan 'gewone' vrienden. Verschillende aspecten van intimiteit zijn op dit vlak betrokken: Beste vrienden delen meer kennis, meer vertrouwen en zijn afhankelijker van elkaar. 

Daarnaast bestaan er enkele individuele verschillen in vriendschap. De meeste homoseksuelen en lesbiennes hebben heteroseksuele vrienden, maar de meeste heteroseksuelen zijn er niet van op de hoogte dat ze homoseksuele of lesbische vrienden hebben. Relationele zelfconstructies zorgen ervoor dat mensen waarde hechten aan hun relatie en onafhankelijkheid minder belangrijk achten. Mensen die hoog scoren op de Donkere Triade eigenschappen narcisme, Machiavellianisme en psychopathie zijn vaak manipulatief en gevoelloos in hun vriendschappen.

Welke moeilijkheden kunnen er in een vriendschap ontstaan?

In een vriendschap kan verlegenheid tot moeilijkheden leiden. Verlegen mensen zijn bang voor sociale afkeuring en gedragen zich op timide wijze. Ze hebben vaak negatieve interpretaties van het gedrag van anderen en proberen deze daarom zo veel mogelijk te vermijden. Veel verlegen mensen interacteren op een comfortabele manier met anderen wanneer zij een excuus hebben voor wanneer dingen fout gaan. Daarom kunnen we de conclusie trekken dat verlegen mensen eerder baat hebben bij meer zelfvertrouwen dan bij betere sociale vaardigheden.

Daarnaast kan eenzaamheid tot moeilijkheden leiden bij het vormen van vriendschappen. Ontevredenheid en tegenspoed vinden plaats wanneer we steeds meer bevredigene connecties met anderen willen, waar zowel sociale eenzaamheid als emotionele eenzaamheid bij betrokken kunnen zijn. Eenzaamheid is het resultaat van genetische invloeden, onveilige gehechtheid, een laag zelfbeeld en een lage expressiviteit. Het wordt geassocieerd met negatieve overtuigingen en slecht lopende interacties die niet interessant zijn voor anderen op zich mee bezig te houden. Hoopvolle attributies en redelijke verwachtingen kunnen behulpzaam zijn bij het kwijtraken van gevoelens van eenzaamheid. Het is daarom belangrijk om te zoeken naar deze zelf-destructieve overtuigingen wanneer je eenzaamheid ervaart. 

Welke verschillende seksuele overtuigingen kunnen we hebben?

De overtuigingen van veel mensen over seks zijn meer toegeeflijk en veroorlovend geworden door de tijd heen. De meeste mensen hebben een permissieve norm als het over affectie gaat. Toch hebben de meeste mensen gemixte gevoelens over one-night stands. De meeste mensen tolereren vandaag de dag seks buiten het huwelijk wanneer de partners veel om elkaar geven. Echter bestaat er wel de dubbele standaard van seks, waarbij we het seksuele gedrag van vrouwen veel meer veroordelen dan dat van mannen. Mannen die veel bedpartners hebben gehad vinden we stoer, terwijl we vrouwen die veel bedpartners hebben gehad zien als sletterig. Tegenwoordig vinden we het aantrekkelijker om met een partner te zijn die al wat seksuele ervaringen heeft gehad: Maagd zijn is niet bevorderend voor je aantrekkelijkheid. De dubbele standaard van seks lijkt steeds meer te verdwijnen.

Amerikanen zijn bevonden om moeite te hebben met homoseksuele en lesbische relaties op het moment dat zij de overtuiging hebben dat homoseksualiteit een keuze is. Desondanks zijn de tijden veranderd en hebben de meeste Amerikanen vandaag de dag geen moeite met homohuwelijken. Dit heeft meerdere mogelijke redenen:

• Homo's en lesbiennes zijn vandaag de dag veel zichtbaarder in de maatschappij.
• We hebben tegenwoordig een veel beter begrip van homoseksualiteit. Veel mensen hebben minder moeite gekregen met homoseksualiteit door de ontdekking dat er biologische factoren een rol spelen bij het ontstaan ervan. 

Relatiewetenschappen hebben laten zien dat er geen empirisch bewijs is die het wettelijk weigeren van homohuwelijken en andere rechten rechtvaardigd. Seksuele overtuigingen zijn in de Verenigde Staten over het algemeen wat conservatiever vergeleken met veel andere westerse landen: In Amerika is nog steeds 1 op de 3 mensen tegen het homohuwelijk. 

Welke soorten seksueel gedrag onderscheiden we?

De meeste mensen hebben vandaag de dag voor het eerst seks voordat ze getrouwd zijn. De eerste keer seks vindt mestal plaats binnen een intieme en stabiele relatie. Hierdoor ervaren de meeste adolescenten hun eerste seksuele ervaring als positief. Wanneer de sekspartners niet hecht met elkaar waren, krijgen mensen significant vaker spijt van hun ontmaagding. Een patroon van vluchtige seks met veel verschillende partners zoals one-night stands wordt geassocieerd met meer negatief gedrag in een latere relatie. Mensen hebben seks om verschillende redenen, en hun relatiestatus, leeftijd en seksuele oriëntatie hebben allemaal invloed op de frequentie van seks. Stellen die eens per week seks hebben zijn gemiddeld net zo blij met hun relatie als stellen die vaker seks met elkaar hebben. 

Extradyadische seks betreft alle seks die mensen buiten hun relatie met iemand anders hebben zonder de toestemming van hun partner. Mannen plegen vaker overspel dan vrouwen en hebben ook vaker een onbegrenste socioseksuele oriëntatie. De socioseksuele oriëntatie is de verzameling van overtuigingen en gedragingen die onze ideeën over seks weerspiegelen. De goede genen hypothese stelt dat vrouwen vaker overspel plegen met als reden om gezonde nakomelingen te verwekken. Sperma competitie heeft zich mogelijk ontwikkeld om dit gedrag tegen te gaan. Sommige partners hebben de afspraak dat ze meer dan één seksuele of romantische relatie gelijktijdig mogen hebben. Dit noemen de meesten een open relatie, polyamorie of swingen.

• In een open relatie voelen de partners zich vrij om seks te hebben met anderen, maar ze vormen geen blijvende romantische of emotionele verbintenissen met anderen buiten hun relatie.
• Swingers zoeken naar extradyadische seks als stel. Hun seks met anderen is dan ook casual.
• Bij polyamorie hebben mensen de mogelijkheid om meerdere liefdesrelaties te hebben die zowel romantisch als seksueel van aard kunnen zijn. 

Het is zeker niet voor iedereen, maar degenen die aan consensueel non-monogamie doen hebben over het algemeen meer tevredenheid met hun seksleven dan monogame mensen. Mannen hebben over het algemeen een grotere seksuele lust, of libido, dan vrouwen. Dit is een mogelijke oorzaak van irritatie in heteroseksuele relaties. 

De meeste studenten hebben one-night stands gehad en vaak ook zonder het gebruik van een condoom. Weigering van condoomgebruik wordt beïnvloed door een onderschatting van het risico, het nemen van foute beslissingen, pluralistische onwetendheid, oneerlijke verdeling van macht, educatie over seksuele onthouding, een lage zelf-controle en zorgen om een verminderde intimiteit of plezier door het gebruik van een condoom.

• De illusie van unieke onkwetsbaarheid refereert naar de overtuiging vna mensen dat anderen sneller slechte dingen overkomt, maar wij zelf hier minder kwetsbaar voor zijn.
• Door seksuele opwinding zijn mensen sneller geneigd een foute beslissing te maken over het gebruik van een condoom waar ze later spijt van hebben. Onder invloed zijn zorgt ook voor meer van dit soort foute beslissingen. Alcohol myopie betreft de reductie in de staat van mensen om over alle informatie goed na te dneken en alle informatie goed te verwerken op het moment dat zij onder invloed van alcohol zijn. 
• Pluralistische onwetendheid vindt plaats wanneer mensen ten onrechte de overtuiging hebben dat hun gevoelens en overtuigingen verschillen van die van anderen. Door het niet goed inschatten van de voorkeuren van een ander kan een groep mensen in de situatie terecht komen dat ze normen hanteren waar eigenlijk niemand het mee eens is.
• Macht verwijst naar de mogelijkheid van een persoon om te bepalen over het gedrag van zijn of haar partner.
• In sommige (sub)culturen worden tieners onderwezen in seksuele onthouding als de enige optie. Het is gebleken uit onderzoek dat deze tieners, als ze wel seks hebben, minder vaak een condoom gebruiken omdat ze hierover niet goed zijn voorgelicht.
• Zelf-controle is onze vaardigheid om onze impulsen te controleren. Mensen met minder zelf-controle gebruiken minder vaak een condoom bij seks.
• De belangrijkste reden voor het niet gebruiken van een condoom is omdat het het seksuele plezier negatief kan beïnvloeden. Stealthen is wanneer een man stiekem zijn condoom afdoet tijdens de seks zonder het medeweten van zijn seksuele partner. Mannen die aan stealthen doen lopen twee keer zoveel risico vergeleken met mannen die dit niet doen om een seksueel overdraagbare aandoening op te lopen.

Wanneer ontstaat er seksuele bevrediging?

De beste seks ontstaat door benaderende doelen en vervuld onze basisbehoeftes van autonomie, competentie en betrokkenheid. Traditionele genderrollen ondermijnen de keuze en controle van vrouwen in bed. Het toestaan van de vernieuwende seksuele groei overtuiging ondersteunt de creatieve samenwerking tussen mensen die ervoor zorgt dat seksuele bevrediging over de tijd heen blijft bestaan. Seksueel lot overtuigingen zijn van mening  dat de beste seks plaatsvindt wanneer je seks hebt met je ware liefde. Directe en eerlijke communicatie over seks wordt geassocieerd met een grotere tevredenheid met ons seksleven. Omdat homo's en lesbiennes hun voorkeuren vaak meer open bespreken met elkaar dan heteroseksuelen, ervaren ze vaak een grotere tevredenheid met hun seksleven. Goede communicatie kan mispercepties van seksuele instemming voorkomen wanneer onze partner eigenlijk niet wil vrijen. Partners die tevreden zijn met hun seksleven zijn over het algemeen ook meer tevreden met hun relatie. Dit fenomeen werkt beide kanten op: Mensen met een grote tevredenheid over hun relatie zijn meestal tevredener met hun seksleven, en mensen met een grote tevredenheid over hun seksleven zijn ook tevredener over hun relatie.

Welke vormen van seksuele dwang onderscheiden we?

Verschillende vormen van seksuele druk en het hieruit resulterende gedrag kunnen we categoriseren in vier verschillende typen seksuele dwang. We onderscheiden seksueel gedrag dat leidt tot ongewenste aanrakingen en ongewenst seksueel gedrag dat leidt tot geslachtsgemeenschap. Daarnaast onderscheiden we de toepassing van verbale dwang en fysieke dwang.  Deze vier types komen helaas veel voor. De toepassing van bepaalde strategieën kan dit mogelijk voorkomen. 

Wat is de functie van conflict?

Interpersoonlijk conflict ontstaat wanneer mensen iets wat ze willen moeten opgeven door de invloed van hun partner. Conflict is onontkoombaar: Er zijn spanningen, dialectieken, die zijn verweven binnen hechte relaties en vroeg of laat spanning veroorzaken. Dialectieken verwijven naar de verschillen in motivaties tussen partners in een relatie. Conflict komt veel en vaak voor.

De frequentie van conflict binnen een relatie wordt geassocieerd met de mate waarin de partners in een relatie hoog scoren op negatieve emotionaliteit en laag scoren op vriendelijkheid. De persoonlijkheid van de mensen in de relatie heeft dus invloed op de hoeveelheid van conflict. Mensen die hoog scoren op negatieve emotionaliteit zijn impulsiever en hebben vaak vervelende confrontaties met hun partner. Aan de andere kant ervaren mensen die hoog scoren op vriendelijkheid veel minder conflict met hun partner. Wanneer er toch conflict plaatsvindt, lossen vriendelijke mensen die meestal op een coöperatieve en makkelijke manier op. Hechtingsstijlen hebben ook invloed op de frequentie van conflict in onze intieme relatie. Mensen die een veilige hechtingsstijl hebben, ervaren minder conflict en managen conflict beter wanneer het wel plaatsvindt. De fase van het leven waarin de partners zich bevinden is ook van invloed op de frequentie van conflict: Conflict met onze romantische partners stijgt volgens Chen en zijn collega's (2016) tot een hoogtepunt in onze midden twintiger jaren en neemt hierna geleidelijk aan weer af. Een lage compatibiliteit van de partners, een grote mate van stress, slechte slaap en overmatig alcoholgebruik verhogen de mate van conflict in een relatie. 

Hoe verloopt een conflict?

We onderscheiden vier verschillende categorieën van gebeurtenissen die conflict kunnen veroorzaken: kritiek, onlegitieme eisen, afwijzing en cumulatieve irritaties.

• Wanneer onze partner kritiek op ons uit ervaren we verbale of nonverbale acties van hem of haar die ontevredenheid over ons gedrag, houding of eigenschappen laat blijken. 
• Onlegitieme eisen verwijzen naar verzoeken van onze partner die oneerlijk op ons overkomen omdat ze de normale verwachting die we van onze partner hebben overschrijden.
• Afwijzing verwijst naar een situatie waarin één persoon de ander benaderd in de hoop een bepaalde reactie te ontvangen, maar de ander persoon erin faalt om hier adequaat op te reageren.
• Cumulatieve irritaties verwijst naar de opeenstapeling van kleine irritaties die leidt tot een ruzie waarbij de emmer overloopt.

Dader/waarnemer effecten en de zelf-bedienende bias dragen bij aan attributioneel conflict, waarbij partners ruziemaken over wiens standpunt waar is. Wanneer een aansporende gebeurtenis heeft plaatsgevonden, kiezen partners ervoor om het conflict met elkaar aan te gaan of het te laten gaan. Wanneer escalatie plaatsvindt en het conflict verhit raakt, worden de nare dingen die partners naar elkaar uitspreken op een directe of juist indirecte manier uitgesproken. Norse interacties krijgen een wispelturig karakter op het moment dat de partners in een patroon van negatieve affect reprociteit vervallen. Hierdoor kunnen ze tijdelijk overweldigd raken wanneer overvloeding plaatsvindt. Een frustrerende eisen/terugtrekken cyclus vindt plaats wanneer één persoon de ander benaderd over een probleem in de relatie, maar de ander reageert door het conflict of de discussie te vermijden. Vrouwen staan meestal aan de eisende kant, terwijl mannen vaker de discussie vermijden. 

Onderhandeling vindt plaats wanneer een stel samenwerkt aan een oplossing voor het conflict op een verstandige en rustige manier, door bijvoorbeeld actief te luisteren naar hun partner en een optimistische houding aan te nemen. Tijdens de onderhandeling is het bevordelijk wanneer je de uitkomsten van de kwestie voor je partner belangrijk acht, een perspectief van een derde partij aan te nemen en gericht te zijn op de toekomst. Succesvolle onderhandlingen kennen oplettendheid en begrip van elkaars standpunt, optimisme, een wederzijds belang voor een fijne uitkomst voor onze partner en een toekomstperspectief. We onderscheiden vier verschillende reacties op ontevredenheid in intieme relaties: Uiten, loyaliteit, verwaarlozing en weggaan. 

• Uiten verwijst naar actief en constructief gedrag dat bedoeld is om de situatie te verbeteren door problemen te bediscussiëren met onze partner.
• Loyaliteit verwijst naar passief maar constructief gedrag waarbij we optimistisch een hoopvol wachten tot de omstandigheden verbeteren.
• Verwaarlozing verwijst naar passief en destructief gedrag waarbij we de discussie van belangrijke onderwerpen vermijden en de onderlinge afhankelijkheid in onze relatie reduceren.
• Weggaan verwijst naar actief en destructief gedrag dat wordt gekenmerkt door het verlaten van onze partner, dreigen met het beëindigen van onze relatie, of te gaan schreeuwen of slaan. 

Accomodatie vindt plaats wanneer partners met kalmte reageren op de provocatie van hun partner. We onderscheiden vier soorten partnerstellen in termen van hoe ze ruziemaken: bevlogen partners, validators, vermijders en vijandige partners. 

• Bevlogen partners hebben frequente en gepassioneerde conflicten in hun relatie. 
• Validators hebben kalmere en meer relaxte discussie. 
• Vermijders vermijden elk conflict waar mogelijk en houden niet van confrontatie.
• Vijandige partners hebben veel conflicten met veel negativiteit. Huwelijken tussen vijandige partners zijn fragiel en houden niet vaak stand.

Wat zijn de mogelijke uitkomsten en gevolgen van conflict?

We onderscheiden vijf verschillende mogelijke uitkomsten waarin een conflict kan eindigen: separatie, dominantie, compromis, een integratieve overeenkomst en structurele verbetering.

• Separatie vindt plaats wanneer één of beide partner in een relatie zich terugtrekken zonder het conflict op te lossen.
• Dominantie vindt plaats wanneer één van de partners zijn of haar zin krijgt en de ander zich overgeeft. Dominantie komt veel voor in relaties waarin de machtsverhouding scheef is gegroeid.
• Een compromis is wanneer beide partijen het eens worden over een uitkomst waarbij ze hun eigen wensen en hoop reduceren. Niemand krijgt in dit geval volledig wat hij of zij wil.
• Een integratieve overeenkomst bevredigt beide partner's initiële doel door middel van een creatieve en flexibele manier van conflict management.
• Structurele verbetering vindt zelden plaats. Het is het verschijnsel waarbij beide partners krijgen wat ze willen en daarnaast ook leren en groeien om bepaalde veranderingen te maken in hun relatie die structureel blijven.

Ruziemaken kan echter ook heel goed en bevordelijk zijn voor een relatie. Behendig management van conflict staat een relatie toe om te groeien en te bloeien. De spreker-luisteraar techniek biedt een structuur die helpt om een kalme en heldere communicatiestijl aan te nemen over gevoelige onderwerpen. 

Waarom komen echtscheidingen tegenwoordig vaker voor?

Echtscheidingen komen tegenwoordig steeds vaker voor: Echtscheidingen zijn tijdens de twintigste eeuw in aantal aan het stijgen in de Verenigde Staten. Hoge verwachten van het huwelijk, werkzaamheid van de vrouw, de opkomst van individualisme, geen-fout echtscheidingsbeleid en samenwonen voor het huwelijk zijn factoren die een rol spelen bij de vermeerdering van echtscheidingen.

• Mensen hebben tegenwoordig hogere verwachtingen van het huwelijk. Een gelukkig, warm en belonend huwelijk is een realistische verwachting, maar mensen hebben de verwachting dat een huwelijk gaat over spelen, en niet werken, en over passie, en niet routinematig.
• Ongehuwd samenwonen is tegenwoordig meer geaccepteerd. Het huwelijk is niet langer een praktische noodzaak, waar dit het vroeger wel was.
• Vrouwen werken tegenwoordig steeds vaker en steeds meer en ze verdienen ook meer geld dan vroeger. Het percentages echtscheidingen stijgt omdat vrouwen niet meer financieel afhankelijk zijn van hun man. Hoe meer geld een vrouw verdient, hoe hoger de kans dat ze op een dag zal scheiden.
• De westerse cultuur wordt steeds individualistischer, waardoor mensen minder betrokken en verbonden zijn met anderen dan ooit het geval was. We verwachten meer van onze partners in een huwelijk.
• Onze gedeelde overtuigingen over echtscheidingen zijn minder negatief dan ze ooit waren. De Verenigde Staten hebben het geen-fout echtscheidingsbeleid ingevoerd, waardoor een echtscheiding wettelijk gezien makkelijker uit te voeren is. 

Kinderen hebben steeds vaker gescheiden ouders. Daarnaast kent bijna iedereen wel een gescheiden stel in zijn of haar vriendenkring. Kinderen van gescheiden ouders lopen meer risico om later zelf te gaan scheiden. Kinderen leren van hun ouders hoe intieme relaties horen te werken.

Welke factoren kunnen een scheiding voorspellen?

Levinger's barrière model, Karney's en Brabury's kwetsbaarheid-stress-adaptatie model, voortdurende dynamieken, de sociale context van partners, de persoonlijke percepties en een verdere variatie van maatschappelijke, relationele, demografische en persoonlijke factoren hebben een perspectief op of beïnvloeden de waarschijnlijkheid van een echtscheiding.

• Levinger's beschreef in het barrière model dat wanneer aantrekkingskracht en blokkades afwezig zijn maar aantrekkingskracht bij alternatieve personen groot is, een echtscheiding waarschijnlijker is. Levinger onderscheid drie factoren die van belang zijn bij het uitgaan van een relatie. De eerste factor is aantrekkingskracht. De tweede invloed zijn de alternatieven die een persoon hoeft. Barrières rondom een relatie die het moeilijk maken om de relatie te verlaten vormen de derde factor. Levinger beschreef hoe sommige mensen door barrières toch niet besluiten te gaan scheiden.
• Karney's en Brabury's kwestbaarheid-stress-adaptatie model stelt dat tijdens persoonlijke kwetsbaarheid, stressvolle gebeurtenissen en adaptieve processen waarmee mensen te maken hebben de waarschijnlijkheid van een echtscheiding beïnvloedt. Sommige mensen gaan een huwelijk in met voortdurende kwetsbaarheden die hun risico op een echtscheiding vergroten. Voorbeelden van zulke kwetsbaarheden zijn nadelige levenservaringen in de familiegeschiedenis, slechte educatie, maladaptieve persoonlijkheidskenmerken, slechte sociale skills of dysfunctionele overtuigingen van het huwelijk. In elk huwelijk komen stressvolle gebeurtenissen op het pad die vragen om support van partners en de aanpassing aan nieuwe omstandigheden. Stress overloop vindt plaats wanneer we een nors humeur mee naar huis nemen en op een vervelende manier communiceren naar onze partner, die eigenlijk onschuldig is aan ons slechte humeur. Het aanpassingsvermogen van partners heeft invloed op het huwelijk, en het huwelijk heeft ook invloed op het aanpassingsvermogen van de mensen in het huwelijk. 
• Voortdurende dynamieken voorspellen volgens het PAIR project hoe gelukkig een huwelijk zal zijn. Desillusie voorspelt als beste welke stellen een echtscheiding zullen hebben. Het opkomende stress model suggesteert dat echtgenoten problemen, incompatibiliteit en voortdurende kwetsbaarheden meenemen in hun huwelijk. 
• Resultaten uit de eerste jaren van het Huwelijks Project hebben aangetoond dat de sociale context waarin koppels hun relatie hebben van belang is voor de waarschijnlijkheid dat een stel zal gaan scheiden.
• De persoonlijke percepties van mensen op hun problemen heeft ook invloed op de waarschijnlijkheid van een echtscheiding: Gescheiden stellen identificeren overspel, incompatibiliteit en drugsgebruik als de drie meest voorkomende redenen waarom zij een scheiding hebben ondergaan.
• Een variatie van verschillende maatschappelijke, demografische, relationele en persoonlijke invloeden zijn gerelateerd aan een verhoogd risico op een echtscheiding. Mensen met een lage socioeconomische status, mensen van kleur, een hoger aandeel vrouwen in een land, een lage mate van sociale mobiliteit, een geen-fout echtscheidingsbeleid, een jonge leeftijd bij het trouwen, werkzaamheid van de vrouw en een eerder huwelijk zijn risicofactoren voor een echtscheiding. Wanneer je eigen ouders gescheiden zijn, wanneer je geen religie hebt, wanneer je voor het eerst seks hebt gehad voor je zestiende levensjaar en wanneer je voor het huwelijk samenwoont, loop je ook meer risico op een echtscheiding. Er zijn nog veel meer andere factoren die het risico op een echtscheiding vergroten.

Wat gebeurt er als een relatie eindigt?

Volhardende indirectheid is de meest gebruikte strategie om het uit te maken met je partner. Baxter (1984) stelde dat een breakup op een directe of indirect manier kan gaan en georiënteerd op de ander of op onszelf. Mensen verschillen enorm in de strategie die ze toepassen bij het uitmaken van hun relatie. Vervolgens vindt er vaak een schoonmaakbeurt van onze sociale media plaats, relationeel schoonmaken, waarbij we onze sociale media wijzigen na een breakup. Wanneer echtparen gaan scheiden gaan ze door persoonlijke, dyadische, sociale en grafleggende fases en als laatste de opstandingsfase. 

Wat gebeurt er nadat een relatie is beëindigd?

Sommige stellen zetten een vriendschap voort nadat ze op romantisch vlak hun relatie hebben beëindigd. Echter hebben de meeste relaties volledig weg na een breakup. Karnen, wat refereert naar de situatie waarin partners na een breakup het toch weer bijleggen en bij elkaar komen, kan plaatsvinden totdat een relatie definitief eindigt. Sterke emoties spelen vaak op tijdens een breakup. Deze emoties zijn echter niet zo intens als dat we van tevoren verwachten en ze houden ook niet voor eeuwig aan. Jongvolwassenen zijn over het algemeen verdrietig en boos wanneer ze het uitmaken met hun romatische partners. De negatieve emoties verminderen door de tijd heen. Een maand na de breakup zijn mensen meer losgekomen van hun relatie en worden ze veerkrachtiger. Echtscheidingen zijn monumentele gebeurtenissen waar de consequenties nog jaren van voelbaar zullen zijn. Interessant genoeg verschillen tweede huwelijken niet veel van het eerste huwelijk van een persoon. Na een echtscheiding hebben mensen behoefte aan de steun van hun vrienden en familie. Hierdoor is de tijd die mensen met hun naasten doorbrengen het eerste jaar naar een breakup groter. De inkomsten van vrouwen worden over het algemeen minder nadat ze hun huwelijk verlaten. 

Kinderen van partners die een echtscheiding doormaken laten een verminderd welzijn zien, maar ze kunnen wel degelijk opbloeien wanneer hun ouders betrokken blijven bij hen en op een nette manier met elkaar blijven omgaan. Het gaat over het algemeen beter met de kinderen wanneer hun vijandige ouders wel scheiden in plaats van bij elkaar blijven. Volgens het ouderlijk verlies perspectief zijn kinderen beter af wanneer ze twee ouders hebben die actief zorg voor hen dragen en hebben ze er last van wanneer één ouder door een echtscheiding voor een deel wegvalt. Volgens het ouderlijk stress model doet de kwaliteit en niet de kwantiteit van de opvoeding ertoe voor het welzijn van het kind. Een beperkende factor kan economische ontbering zijn. Ouderlijk conflict is enorm schadelijk voor kinderen.