Risk factors for child sexual abuse victimization: a meta-analytic review - Assink et al. - Universiteit Utrecht

Risk factors for child sexual abuse victimization: a meta-analytic review 

Onderzoek van het verband tussen CSA-slachtofferschap en een reeks van mentale, fysieke en gedragsproblemen. De effecten van CSA en de kosten die erbij komen kijken, maken het van belang om te kijken hoe kinderen beschermt kunnen worden tegen CSA. 

Risicofactoren en theorieën 

Routine-activiteiten theorie (Cohen): de activiteiten van kinderen leiden tot omgevingen/situaties waarin zij in contact kunnen komen met mogelijke daders. Slachtofferschap zal plaatsvinden wanneer adequate supervisie op het slachtoffer niet aanwezig is in situaties waarin slachtoffers dichtbij individuen zijn die niet alleen gemotiveerd zijn een daad te plegen, maar ook de slachtoffer als aantrekkelijk doelwit zien. Dus: slachtofferschap vindt plaats in interactie met een potentiële dader en een passend doel, en het gebrek aan een capabele ‘voogd’. 

• Kritiek: CSA komt ook voor binnen families + de activiteiten van kinderen zorgen niet altijd voor een verhoogd risico. 

Finkelhor en Asdigian stelden dat kindkenmerken het risico op kunnen vergroten slachtofferschap, omdat (a) ze het vermogen van een kind om slachtofferschap weerstaan of afschrikken, waardoor het kind een gemakkelijker doelwit wordt (doelwit kwetsbaarheid); (b) ze vertegenwoordigen de kwaliteit, het bezit, de vaardigheid of het attribuut van een kind dat een overtreder wil verkrijgen, gebruiken of hebben toegang tot, of manipuleren (doelgroepbevrediging); en (c) ze vertegenwoordigen de kwaliteiten, bezittingen, vaardigheden of attributen van een kind die woede, jaloezie of destructieve impulsen van de dader opwekken (doelwit antagonisme). Dus, volgens Finkelhor en Asdigian, kind seksueel misbruik kan optreden omdat er milieurisico's aanwezig zijn en/of daders worden aangetrokken tot, of reageren op, kinderen met specifieke kenmerken die aansluiten bij de drijfveren van een overtreder. 

Belsky benadrukte dat het risico op slachtofferschap van kindermishandeling wordt beïnvloed door samenspel van risicofactoren en beschermende factoren op vier verschillende niveaus die variëren in de nabijheid van het kind: (a) aspecten van de geschiedenis van elke ouder die in de opvoedingsrol en het gezin wordt ingebracht (ontogene ontwikkeling), (b) kenmerken van het kind en het gezin (microsysteem), (c) kenmerken van ouderlijke arbeid, de gemeenschap en sociale steun (exosysteem), en (d) kenmerken van de houding van een samenleving ten opzichte van kinderen en mishandeling (macrosysteem). 

Cicchetti en Rizley namen transactionele invloeden mee bij het verklaren van kindermisbruik. In hun model gaat het om ecologische en systemische invloeden, maar ook om de transactie tussen kindkenmerken en omgevingsfactoren. 

Model van Bolan: haar model bouwt op de ecologische en transactionele benaderingen, maar voegt hieraan toe dat het risico van kindermisbruik afhankelijk is van de ontwikkelingsfase van het kind. Afhankelijk van leeftijd, zijn kinderen meer/minder gevoelig voor kindermisbruik. Volgens dit model is het risico dus dynamisch: context en ontwikkelingsfase van het kind veranderen constant. 

Risicofactoren en behandeling 

Uitgaan van het RNR-model: 

1. De intensiteit van een behandeling moet aansluiten bij de hoogte van het risico op recidive (risicoprincipe);  

2. Interventies aan moeten grijpen op criminogene behoeften (i.e., de veranderbare risicofactoren die samenhangen met recidive) van daders (behoefteprincipe);  

3. Interventies zo aangeboden moeten worden dat aansluiting plaatsvindt bij de motivatie, leerstijlen en intellectuele mogelijkheden van daders (responsiviteitsprincipe). 

Discussie 

De grootste effecten zijn gevonden voor risicofactoren die verwijzen naar (eerder) slachtofferschap. Niet alleen van het kind, maar ook van andere familieleden. Daarnaast zijn verschillende risicodomeinen gerelateerd aan verschillende soorten van ouderlijke problemen en moeilijkheden. Ook zijn er significante effecten gevonden voor lage kwaliteit van ouder-kind relatie, een niet-nucleaire familiestructuur, andere familie (systeem)problemen en verschillende kindproblemen en andere kindkenmerken. Dus: de resultaten laten zien dat meerdere kindgerelateerde, oudergerelateerde en familiegerelateerde risicofactoren bijdragen aan het risico voor CSA-slachtofferschap. 

Stith en collega’s vonden dat de perceptie van het kind als probleem door ouders, en de ‘woede/hyperactiviteit van ouders’ onder de sterkste risicofactoren behoren. Voor verwaarlozing zijn de belangrijkste risicofactoren: ouderlijke stress, lage eigenwaarde van ouders, zwakke ouder-kindrelatie. Terwijl dit onderzoek van Assink bevestigt dat verschillende risicodomeinen gerelateerd zijn aan ouders, familie, de ouder-kindrelatie.  

Onderzoek van Stith en collega’s rapporteerde een kleiner effect van: het hebben van een stiefvader voor fysieke mishandeling, single ouderschap voor zowel kindermishandeling als verwaarlozing. 

Mechanismen gelinkt aan risicodomeinen 

Gemarkeerde stukken doornemen. 

Conclusion  

To our knowledge, this is the first meta-analytic review of primary research on effects of risk factors for child sexual abuse victimization. Our results revealed that 25 of 35 examined risk domains— defined as groups of risk factors that are more or less similar in nature—are associated with child sexual abuse victimization, indicating that a substantial number of risk domains contribute to the risk of child sexual abuse. Significant and substantial effects were found for risk domains that refer to: prior (CSA and non-CSA) victimization of the child and/or its family members, different types of parental problems (e.g., mental health problems and intimate partner violence), parenting problems and difficulties (e.g., a low quality of the parent– child relation and low parenting competence), a non-nuclear family structure (e.g., presence of a stepfather and growing up in a family with a non-nuclear structure), family problems (e.g., a family being socially isolated), child problems (e.g., having a physical or mental chronic condition and low social skills), and other child characteristics (e.g., child being female). These results imply that a multifactorial approach is needed in risk and needs assessment, and in interventions aimed at reducing the risk for child sexual abuse victimization. The results also showed that the effect of two risk domains was stronger for contact sexual abuse victimization than for noncontact sexual abuse victimization, indicating that the former may be somewhat better predicted than the latter. We did not find significant differences in effects between father- and mother-related risk factors, meaning that risk factors related to both fathers and mothers deserve attention in clinical practice. The results of this review provide valuable insights for the development and improvement of both assessment and (preventive) intervention strategies.