Offer aan het donker - Chapter 8

Piggy vraagt aan Ralph of hij het echt zeker weet en Ralph beaamt dit. Ze hebben het immers gezien. Piggy vraagt of ze veilig zijn hier beneden, maar Ralph heeft geen idee. Hij vertelt dat het beest tanden had, en grote zwarte ogen. De jongens weten niet wat ze nu moeten doen. Zolang het licht is durven ze wel, maar in het donker. En dat wezen zit bij het vuur, alsof het niet wil dat ze gered worden. En de jagers zijn maar jongens gewapend met stokken, zegt Ralph, wat kunnen ze daar nou eigenlijk mee? Dit vindt Jack duidelijk niet leuk om te horen, hij staat op en loopt weg.

De groep wordt opgeschrikt doordat er op de hoorn geblazen wordt. Jack gat door met blazen tot iedereen naar het platform komt, ook Ralph en Piggy. Ralph neemt de schelp over van Jack, maar deze onderbreekt hem en zegt dat hij de bijeenkomst heeft geroepen. Ralph laat gelaten het woord over aan Jack, die vertelt over het beest, dat ze het niet hebben kunnen doden. En dat Ralph heeft gezegd dat de jagers maar niks zijn. Ralph protesteert dat hij dat nooit gezegd heeft, maar Jack gaat verder. Ralph zou gezegd hebben dat de jagers laf zijn, omdat ze wegrennen van het zwijn en het beest. En dat Ralph net zo is als Piggy, dat hij praat als Piggy en dat hij geen goede leider is. Dat Ralph zelf een lafaard is. Dat alleen Jack en Roger de berg op zijn gegaan en Ralph pas later. Ralph protesteert dat hij ook naar boven is gegaan en toen is weggerend, net als Jack. Jack zegt dat Ralph geen jager is, dat hij nooit voor vlees heeft gezorgd. Dat hij geen klassenoudste is en dat ze niks over hem weten. Dat hij maar gewoon orders geeft en verwacht dat anderen gehoorzamen. Dat er alleen maar gepraat wordt. Ralph sputtert tegen, dat Jack toch echt degene is die de bijeenkomst heeft gestart, om te praten.

Jack vraagt om een stemming, hij vraagt wie denkt dat Ralph geen leider meer zou moeten zijn. De groep is muisstil. Jack spoort ze aan om hun handen op te steken en vraagt ze nog een keer wie denkt dat Ralph geen leider meer moet zijn. Als niemand zijn hand opsteekt wordt hij boos en zegt dat hij met geen van de jongens meer speelt, dat hij geen deel meer wel uitmaken van Ralph’s mensen. Hij wil er alleen vandoor, Ralph mag z’n eigen varkens vangen. Wie nog met Jack wil jagen mag meekomen. Dan gaat hij er vandoor. Ralph roept hem na, maar Jack roept alleen heel hard ‘nee!’. Ralph denkt dat Jack nog wel terugkomt als de zon onder gaat.

Piggy zegt dat ze ook zonder Jack Merridew kunnen, maar dat ze nu moeten bedenken wat ze aan het beest gaan doen. Simon neemt de schelp over van Piggy en zegt dat ze de berg zouden kunnen beklimmen. De groep reageert hier angstig op. Piggy is het wel met Simon eens; er moet immers vuur gemaakt worden. Maar wat is er mis met vuur hier beneden op het strand? De rook is misschien van minder veraf te zien, maar dan hoeven ze tenminste niet in de buurt te komen van het beest. De groep is het daarmee eens.

De groep gaat snel aan het werk om een vuur te maken. Zelfs Piggy helpt mee met hout verzamelen. Niemand gaat ver het bos in, dus ze verzamelen vooral hout aan de rand. Het hout is wel minder droog dan wat ze op de berg hadden. Voor het eerst is Piggy zelf degene die zijn bril af doet en het vuur aansteekt. Het vuur is te groot om zo te houden, dus het moet een kleiner vuurtje worden. Piggy stelt voor ermee te experimenteren, door er verschillende groene takken op te leggen en te kijken wanneer het vuur de meeste rook geeft. Pas als de opwinding om het vuur een beetje minder is, kijken Ralph en Piggy om zich heen en realiseren zich waarom het zulk zwaar werk was. Er zijn maar bar weinig van de grotere jongens op het strand te zien. De twee realiseren zich dat die waarschijnlijk met Jack mee het bos in zijn gegaan. Piggy heeft ze weg zien sluipen, in dezelfde richting als Jack.

Piggy zegt dat ze nu, met minder mensen, vast gelukkiger zijn. Ralph zegt niks en staart een tijd lang naar het vuur. Plotseling staat Piggy achter hem, met de tweeling, alle drie met hun armen vol fruit. Ze vonden het tijd voor een feestmaal. Als ze zitten te eten realiseert Ralph zich ineens wat hem al een tijd dwars zit: Simon is nergens te bekennen! Hij zal toch niet de berg aan het beklimmen zijn?

Simon is naar zijn schuilplek gegaan, in de begroeiing op de open plek in de jungle. Hij probeert te schuilen van de zon, maar daar is niet van te ontkomen. Hij heeft veel dorst, maar blijft toch zitten. Ondertussen staat Jack voor een kleine groep jongens verderop op het strand. Hij zegt tegen ze dat ze gaan jagen, en dat hij zelf de baas is. De jongens knikken instemmend. Jack zegt dat ze zich niet druk gaan maken om het beest, dat ze het beest gaan vergeten. Ze zijn aan de andere kant van het eiland, dus ze gaan hier ook minder naar dromen. Jack stelt voor dat hij eerst nog wat meer van de grote jongens gaat weghalen bij de groep van Ralph en dat ze daarna een varken gaan doden zodat ze een feestmaal kunnen houden. En dan laten ze een deel van het varken achter voor het beest, zodat dat hen hopelijk met rust laat.

Eenmaal op jacht vinden ze al snel verse sporen. Jack gaat alleen vooruit en vindt de varkens, die lekker in de schaduw liggen. Ze horen de inmiddels geoefende Jack niet aankomen. Hij instrueert de anderen en in een cirkel sluiten ze de varkens in. Jack wijst naar een grote zwarte zeug met biggetjes, die iets apart ligt van de rest. Op Jacks teken slaat iedereen toe en de varkens rennen alle kanten op. De zeug breekt door de lijn jongens heen en ze gaan erachteraan. Na wat zoeken vinden ze de zeug in een schuilplaats, maar ze ontsnapt weer. Ze is wel al een aantal keer geraakt door speren, dus ze is makkelijk te achtervolgen door het spoor van bloed dat ze achterlaat.

De rest van de middag blijven ze de zeug achtervolgen, die ze steeds toch weer voorblijft totdat ze op een open plek aankomen. Daar valt de zeug neer, geveld door de hitte, en Jack steekt op haar in met zijn mes terwijl Robert zijn speer steeds verder in haar buik drijft. Uiteindelijk snijdt Jack de keel door en is het voorbij. De opwinding wordt wat minder en de jongens lachen om Jack’s bebloede handen. Hij veegt ze af aan het gezicht van Maurice. Daarna spelen ze de jacht na, met Maurice als varken.

Na een tijdje hebben ze er genoeg van en begint Jack het varken te bewerken. Hij stelt voor dat ze het vlees meenemen naar het strand en daar de andere jongens uitnodigen voor een feestmaal. Roger vraagt hoe Jack een vuur wil maken om het varken klaar te maken. Jack stelt voor om de anderen te besluipen en ze zo te overvallen, zodat ze een vuur kunnen maken. Met een lage stem zegt hij dat ze wel een deel van het varken moeten achterlaten als offer. Ze zetten de varkenskop op een stok. De jongens doen een paar stappen terug en zijn doodstil. Na een tijdje fluistert Jack dat ze het varken moeten oppakken. Dan zegt hij hardop, alsof hij het tegen het beest heeft, dat het hoofd een offer is. Ineens vinden de jongens het te eng en rennen ze zo hard mogelijk richting het strand.

Simon blijft op zijn plek zitten in zijn schuilplaats. Als hij zijn ogen sluit ziet hij nog steeds het varkenshoofd voor zich. Hij beeldt zich in dat het hoofd tegen hem zegt dat hij er vandoor moet gaan. Simon knijpt zijn ogen dicht en blijft zitten. Na een tijd vinden de vliegen die op de ingewanden van het varken en op het varkenshoofd zitten ook Simon. En voor hem hangt de heer van de vliegen op zijn stok en grijnst. Op het strand zitten Piggy en Ralph bij een vuur dat geen rook meer geeft. Sam en Eric zijn nergens te zien, dus Ralph gaat zelf op zoek naar groene takken. Het zonlicht lijkt overal vandaan te komen, er zijn geen schaduwen. Hoog boven het eiland rommelt er onweer. De jongens maken zich zorgen dat het vuur uit zal gaan als het begint te regenen. Piggy realiseert zich ook dat ze te weinig mensen hebben om te kunnen rouleren om het vuur gaande te houden. Ralph zucht; de situatie op het eiland wordt slechter en slechter.

Ralph vraagt Piggy wat ze nu moeten doen. Piggy zegt dat ze gewoon verder moeten gaan zonder de andere jongens. Maar Ralph weet dat ze het vuur dan waarschijnlijk niet aan kunnen houden. Hij zegt tegen Piggy dat hij bang is. Ook voor het beest, maar vooral omdat niemand begrijpt dat het vuur zo belangrijk is, dat ze anders niet gered worden. Hij is bang dat het hem op een gegeven moment ook niet meer kan schelen. En wat moet er dan van ze worden? Piggy zegt dat ze gewoon door moeten gaan, dat zouden volwassenen ook doen. Ralph vraagt Piggy waarom de groep zo opgebroken wordt. Wat is er mis? Piggy is even trots dat Ralph hem zo accepteert dat ze dit gesprek hebben. Dan zegt hij dat het probleem waarschijnlijk bij Jack ligt. Ralph ziet dit ook wel in.

Plotseling springen er duivelse figuren met rode, witte en groene gezichten uit de jungle. Twee figuren rennen naar het vuur en pakken half verbrande takken. Drie anderen blijven staan en Ralph herkent Jack, helemaal naakt afgezien van de verf en zijn riem. Jack roept naar de jongens op het strand dat zijn groep bij een grote platte steen op het strand leeft, dat ze daar eten en feesten en het naar hun zin hebben en dat iedereen die dat wil bij hem langs mag komen en misschien mogen ze dan wel bij zijn ‘stam’. Hij nodigt ze allemaal uit om vanavond van het feestmaal te komen genieten. Jack lijkt nog ergens op te wachten en spoort dan twee van zijn jongens aan om iets te doen. De jongens zeggen “de leider heeft gesproken!” en gaan er vandoor.

Ralph gaat naar Piggy toe, die op het platform staat met de schelp omdat hij bang was dat Jack voor de schelp zou gaan. Ralph roept de jongens bij elkaar die nog over zijn en wil eigenlijk zeggen dat ze Jack terug moeten pakken omdat hij het vuur kwam stelen. Maar dan bedenkt hij zich dat het vuur het allerbelangrijkste is, ook al kan hij zich even niet herinneren waarom. Piggy helpt hem door te zeggen dat ze gered moeten worden. De andere jongens stellen voor om toch naar het feestmaal van Jack te gaan, omdat ze wel wat vlees kunnen gebruiken. Als Ralph voorstelt om hun eigen vlees te regelen, zeggen de anderen dat ze de jungle niet in durven. Jack gaat wel de jungle in, maar hij en zijn jongens zijn jagers, dus dat is anders. De jongens vallen stil en denken aan vlees.

Simon zit nog steeds dorstig in zijn schuilplaats. De heer van de vliegen lijkt tegen hem te zeggen dat hij een onnozel klein jongetje is. Dat hij maar snel naar de anderen moet rennen om met hen te spelen, naar Ralph, Piggy en Jack, zodat ze niet blijven denken dat hij gek is. Wat doet hij hier eigenlijk helemaal alleen? Met het beest? Simon dwingt zichzelf om hardop te zeggen dat het maar een varkenshoofd op een stok is. Het lijkt alsof het varkenshoofd opzwelt als een ballon, en het spreekt met een stem als die van een schoolmeester. Het zegt dat Simon plezier moet hebben op dit eiland, dus dat hij niet iets anders moet proberen. Simon valt neer en raakt buiten bewustzijn.