Artikelsamenvatting bij Lay Beliefs About Emotional Problems and Attitudes Toward Mental Health Care Among Parents and Adolescents: Exploring the Impact of Immigration van Verhulp e.a. - 2017

Wat zijn ´lay health beliefs´?

Lay health beliefs kan letterlijk worden vertaald naar lekenovertuigingen over gezondheid (opvattingen over gezondheid en ziekte van niet-professionals). Een betere term is kernovertuigingen. Opvattingen over geestelijke gezondheidsproblemen weerspiegelen de eigen ideeën en opvattingen van mensen over de oorzaken van en oplossingen voor geestelijke gezondheidsproblemen en de behandelingen van die problemen. Ze beïnvloeden de beslissing van mensen om hulp te zoeken wanneer ze psychische problemen ervaren.

Hoe kan het opgroeien in een individualistische samenleving de beslissing van mensen om hulp te zoeken bij psychische problemen beïnvloeden?

Individuen die afkomstig zijn uit een zogenaamde individualistische of onafhankelijke cultuur beschouwen de zelf als een autonome entiteiten, formuleren doelen in termen van zelfontplooiing en competentie, en beschouwen relaties als evoluerend tussen individuen. Als gevolg hiervan is het relatief waarschijnlijk dat leden van individualistische culturen problemen zoals geestelijke gezondheidsproblemen aan interne oorzaken toeschrijven. Deze leden zullen hun problemen relatief waarschijnlijk als beheersbaar beschouwen.

Hoe kan het opgroeien in een collectivistische samenleving de beslissing van mensen om hulp te zoeken bij psychische problemen beïnvloeden?

Individuen die uit collectivistische of onderling afhankelijke culturen komen, kunnen het zelf zien als ingebed in relaties, kunnen doelen formuleren in termen van gemeenschappelijke verantwoordelijkheden en benadrukken de eenheid van groepsleden in relaties. Het kan worden verondersteld dat deze mensen externe attributies formuleren voor hun problemen, zoals oorzaken in de omgeving (bijvoorbeeld familie, leeftijdsgenoten, school, cultuur).

Hoe beïnvloedt de mate van acculturatie de beslissing van mensen om hulp te zoeken bij psychische problemen in Nederland?

De grootste immigrantengroepen in Nederland kunnen grofweg worden beschouwd als afkomstig uit collectivistische culturen, terwijl de Nederlandse cultuur als individualistisch kan worden beschouwd. Als gevolg hiervan zullen immigranten in Nederland meer geneigd zijn om externe dan interne toeschrijvingen te maken aan oorzaken van psychische problemen in vergelijking met hun autochtone Nederlandse tegenhangers. In vergelijking met autochtone Nederlanders zullen immigrantengroepen in Nederland eerder geneigd zijn om externe en oncontroleerbare oplossingen voor hun problemen aan te dragen en minder snel oplossingen voorstellen die verband houden met individuele veranderingen.

Wat is het ´acculturation gap-distress model´?

Volgens dit model passen adolescenten zich sneller aan aan hun nieuwe cultuur dan hun ouders, omdat zij vaker deelnemen aan en interactie hebben met leden van de ontvangende samenleving dan hun ouders. De ontwikkeling van kinderen van immigranten is ingebed in zowel de etnisch-culturele achtergrond van hun ouders als de ontvangende samenleving, terwijl hun ouders vooral zijn gesocialiseerd in de cultuur van herkomst. Op basis van dit model kunnen we intergenerationele verschillen in de kernopvattingen verwachten tussen allochtone ouders en hun adolescente kinderen.

Hoe kan de cultuur van de etnische minderheid hun beslissing om hulp te zoeken bij psychische problemen beïnvloeden?

In sommige culturen kunnen mensen zich meer schamen voor hun geestelijke gezondheidsproblemen of hun behoefte aan professionele geestelijke gezondheidszorg, wat de kans op het zoeken naar professionele hulp kan verkleinen. Daarnaast kan het zijn dat etnische minderheden een gebrek aan vertrouwen hebben in de formele GGZ-instellingen in de ontvangende cultuur. Dit gebrek aan vertrouwen kan ook de kans op het zoeken naar professionele hulp verkleinen.

Wat zijn de belangrijkste conclusies van het onderzoek van Verhulp et al. (2016)?

• Nederlandse allochtone en autochtone ouders verschillen in hun kernovertuigingen over emotionele problemen en attitudes ten opzichte van de geestelijke gezondheidszorg.
• De verschillen waren het grootst voor die allochtone Nederlandse populaties die als cultureel gezien het meest verschillend waren van hun autochtone Nederlandse tegenhangers (in dit geval Turks-Nederlands en Marokkaans-Nederlands).
• De acculturatieoriëntaties van ouders bleken verband te houden met hun kernovertuigingen over emotionele problemen en attitudes over de geestelijke gezondheidszorg.
• De hypothese dat ouders eerder externe causale attributies zouden maken en minder waarschijnlijk interne causale attributies zouden maken aan emotionele problemen in vergelijking met autochtone Nederlandse ouders, werd niet ondersteund.
• Veel theorieën veronderstellen dat immigranten mogelijk afzien van geestelijke gezondheidszorg omdat ze de voorkeur geven aan hulp vanuit hun eigen informele netwerk. De resultaten laten echter het tegenovergestelde zien. Vanwege de angst voor schaamte en roddels binnen hun etnische groep, geven etnische minderheidsgroepen soms de voorkeur aan anonieme GGZ-aanbieders.