Telomeres and adversity: Too toxic to ignore - Blackburn & Epel (2012) - Artikel

Telomeren: structuren die de kap en uiteinden van chromosomen beschermen. Onderzoekers hebben consequent gevonden dat verschillende soorten chronische stress zijn gekoppeld aan, en waarschijnlijk de oorzaak zijn van kortere telomeren. Intussen worden zowel kortere telomeren als stress onafhankelijk van elkaar geassocieerd aan een aantal algemene condities.

Als cellen delen, zorgt het DNA replicatiemechanisme ervoor dat telomeren korter worden. Soms kan het enzym telomerase het verloren DNA aanvullen, maar als we ouder worden slinken onze telomeren. Als te telomeren te kort worden, kunnen cellen stoppen met delen. Deze cellen kunnen ook verstorend worden.

De relatie tussen stress en de lengte van telomeren komt uit veel onderzoeken naar voren. Hoe meer stress, hoe korter de telomeren. Onder stress verhoogt het lichaam de productie van bepaalde hormonen, zoals cortisol en andere biochemische factoren. Deze samenstellingen helpen om een gepast respons systeem te mediëren op korte termijn stress. Maar als ze lange tijd worden over geproduceerd, kunnen ze gen expressie wijzigen, met schadelijke effecten.

Er zijn ook studies die de link hebben gelegd tussen korte telomeren en veelvoorkomende aandoeningen. Korte telomeren kan zelfs het statistische risico bij mensen bepalen van het ontwikkelen van bepaalde condities. Sommige pilot studies suggereren dat 3 maanden van stress reductie interventies, samen met toegenomen fysieke activiteit en dieet veranderingen, het afslijten van  telomeren kan vertragen of zelfs omkeren. Uit verschillende onderzoeken komt naar voren dat stress de telomeren al erodeert in de kindertijd. De effecten van stress vroeg in het leven, weerkaatsen naar volwassenheid.