Beschilderde gezichten en lang haar - Chapter 4

De jongens hebben een vast ritme van de dag. In de ochtend spelen ze, ’s middags als het warmer wordt trekken ze zich terug in de schaduw, sommigen om te slapen. De zon zorgt ’s middags voor vreemde illusies, die Piggy met zijn wijze woorden luchtspiegelingen noemt. Het eind van de middag is weer relatief koel. Bij zonsondergang is het snel donker en zijn de hutjes gauw vol rusteloosheid. De jongens hebben zich met weinig moeite aan dit ritme aangepast. De kleintjes spenderen het grootste deel van de dag met eten, fruit plukken waar ze erbij kunnen, of dit fruit nou rijp is of niet. Ze zijn gewend aan de buikpijn en chronische diarree die erbij komt kijken. Allemaal zijn ze bang in het donker en kruipen ’s avonds dicht bij elkaar. Ze huilen minder vaak om hun moeder dan je zou verwachten en luisteren goed naar Ralph met de schelp. Afgezien daarvan vallen ze de grotere jongens nauwelijks lastig. Ze bouwen zandkastelen, met hele netwerken van muren en sporen eromheen.

Het oudste kleintje is Henry, die deze middag een beetje de leider is, omdat de andere twee jongens (Percival en Johnny) de kleinsten op het eiland zijn. Roger en Maurice komen uit de jungle, zij hadden dienst bij het vuur maar zijn nu vrij om te gaan zwemmen. Roger loopt voorop en schopt alle zandkastelen omver, Maurice volgt en doet mee. Maurice schopt per ongeluk zand in het oog van Percival en ondanks dat er geen volwassenen in de buurt zijn voelt hij zich toch schuldig. Hij mompelt iets over zwemmen en gaat er snel vandoor.

Roger blijft achter en wanneer Henry geen zin meer heeft om te spelen en wegloopt, gaat Roger er achteraan. Henry houdt zichzelf bezig bij het water, waar het tij inkomt en er kwallen te zien zijn. Henry is gefascineerd en prikt met een stok in het water tussen de doorzichtige beestjes. Roger observeert hem en kijkt om zich heen of er niemand in de buurt is. Hij vindt stenen op de grond en begint ze één voor één richting Henry te gooien, maar hij mikt expres naast hem. Door de straffen die hij in zijn andere leven gehad heeft van ouders en school durft hij niet raak te gooien. Henry is geïnteresseerd en kijkt steeds net te laat om de stenen te zien vliegen. Als hij doorheeft wat er gebeurt, lacht hij en zoekt naar de aanstichter, maar Roger heeft zich achter een boom verstopt.

Jack roept Roger van onder een boom verderop. Hij is ongeduldig en gretig, dus Roger gaat naar hem toe. Jack neemt hem mee naar Sam, Eric en Bill, die wachten bij een waterpoel. De jongens hebben gekleurde klei bij zich, wit en rood. Jack legt uit dat de varkens hem niet ruiken, maar wel zien, daarom smeert hij de klei op zijn gezicht. Als camouflage. Hij is niet tevreden met het resultaat en wast het er weer af. Dan maakt hij de ene helft van zijn gezicht wit en de andere helft rood, met een zwarte streep van zijn rechteroor naar zijn linkerkaak. Enthousiast over het resultaat, dat eruit ziet als het gezicht van een vreemde, springt Jack op en begint te dansen, zijn gelach verandert in een bloeddorstig grommen. Het masker bevrijdt hem van schaamte en zelfbewustzijn. De andere jongens lachen even mee, maar worden dan toch bang van het masker en gaan er vandoor. Ralph is op het strand en komt net uit het water. Piggy hangt maar wat rond. Hij draagt de restanten van zijn korte broek en zijn dikke lichaam is goudbruin. Het lijkt of zijn haar het enige is dat niet groeit. Hij gaat bij Ralph onder een palm zitten en zegt dat ze eigenlijk een zonnewijzer moeten maken, als klok. Ralph reageert sarcastisch dat ze ook een vliegtuig, een TV en een stoommachine moeten maken. Piggy houdt vol en Ralph lacht, omdat hij het grappig vindt om Piggy voor de gek te houden. Piggy interpreteert dit als vriendelijkheid en houdt vol dat ze meerdere zonnewijzers kunnen maken. Ralph is niet overtuigd van hoe nuttig dat zou zijn en als Piggy zegt dat ze dan meer dingen gedaan krijgen zodat ze gered kunnen worden, zegt Ralph alleen dat hij zijn mond moet houden.

Ralph gaat naast de poel liggen en Piggy komt naast hem staan, waarop Ralph op zijn buik draait om hem niet te hoeven zien. Hij kijkt naar de horizon en plotseling springt hij op en roept dat hij rook ziet! De andere jongens worden actief, kleden zich aan om klaar te zijn voor wat dan ook. Alleen Ralph is rustig. Piggy roept dat hij de rook niet kan zien, maar even later ontdekt ook hij het rookpluimpje in de verte. Piggy kijkt om naar de berg, maar ziet daar geen rook vandaan komen. Hij vertrouwt zijn slechte ogen niet en smeekt Ralph om hem te vertellen of ze een signaal hebben of niet. Ralph geeft geen antwoord, maar rent richting de jungle, Simon en Maurice achter hem aan. Piggy roept ze nog na, maar begint dan zelf ook te rennen.

Ralph komt aan bij de voet van de berg, maar bedenkt zich dan dat ze Piggy’s bril nodig hebben om het vuur aan te krijgen als het helemaal uit is. Wat moet hij doen? Terug rennen naar Piggy met het risico dat het schip dan weg is, of de berg op rennen met het risico dat ze moeten wachten tot Piggy ook boven is terwijl ze het schip langzaam weg zien varen? Hij rent door naar boven en ziet daar meteen dat het vuur uit is. De jongens die verantwoordelijk waren zijn nergens te bekennen. Ralph begint te schreeuwen naar het schip dat deze terug moet komen terwijl hij heen en weer rent langs de rand van de klif. Als Simon en Maurice boven komen, en even later ook Piggy, ziet Ralph net de verantwoordelijke jongens aankomen. Ze zijn samen in een groep, dragen speren en Ralph ziet al snel dat Jack de leiding heeft. Achter Jack loopt de tweeling, met een staak waaraan een varkenskarkas hangt. Ralph verstaat nu ook wat de jongens zingen: ‘Dood het varken, snij haar keel door, laat haar bloed stromen’.

Als de jongens boven komen begint Jack trots te vertellen hoe ze het varken gedood hebben. De andere jongens willen ook hun woordje doen. Ralph is stil, maar zegt uiteindelijk dat de jagers het vuur hebben laten uitgaan. Jack kijkt eens naar het vuur en lijkt geïrriteerd door hoe irrelevant de opmerking van Ralph is. Hij zegt dat ze makkelijk het vuur weer kunnen aansteken, maar dat Ralph eigenlijk bij de jacht had moeten zijn. Hij vertelt trots dat hij het varken de keel heeft doorgesneden, maar lijkt ook enigszins ongemakkelijk als hij dit vertelt. Ralph zegt opnieuw dat ze het vuur hebben laten uitgaan. Door deze herhaling wordt Jack ongemakkelijk. Hij zegt dat hij de jongens van het vuur nodig had in de jacht om genoeg mensen te hebben voor een cirkel, dat het vuur maar twee uur uit is geweest. Dan merkt hij de sombere stilte op die onder de andere vier jongens heerst. Als hij weer over de jacht begint, wijst Ralph naar de horizon en zegt dat er een schip was.

Jack beseft wat dit betekent en duikt weg. Hij lijkt zich te schamen. Als Ralph zegt dat ze gezien hadden kunnen worden, dat ze naar huis hadden kunnen gaan, wordt het Piggy te veel en roept uit dat Jack te veel met bloed en jagen bezig is. Ralph duwt Piggy opzij en zegt dat hij de baas is en dat Jack zou doen wat hij zegt. De andere jongens beginnen te beseffen wat er is gebeurd en sommigen beginnen te huilen. Jack blijft doorgaan over dat hij alle jongens nodig had voor de jacht, dat ze vlees nodig hebben. Als Piggy ook weer boos wordt, en de jagers het met hem eens lijken te zijn, wordt Jack agressief en stompt Piggy in zijn maag en daarna tegen zijn hoofd. Piggy’s bril vliegt af en valt op de rotsen. Piggy roept angstig uit en gaat op zoek, maar Simon vindt de bril eerst. Één glas is gebroken. Piggy wordt boos op Jack dat hij nu nog maar één oog heeft. De jagers beginnen te lachen en Ralph doet bijna mee, ook al wil hij dat niet. Eindelijk spreekt hij en zegt dat het een valse actie was. Eindelijk biedt Jack zijn excuses aan over het vuur. De jagers lijken te denken dat Jack nu iets beleefds en goeds gedaan heeft waardoor Ralph nu verkeerd zit. Ze wachten op een beleefd antwoord van Ralph, maar dat komt er niet. Uiteindelijk geeft hij opdracht om het vuur weer aan te steken.

Ralph staat op de plek waar het vuur eerst was en weigert te verplaatsen, waardoor het nieuwe vuur gebouwd moet worden op een andere plek. Een betere manier had hij niet kunnen kiezen om zijn leiderschap duidelijk te maken, want Jack is machteloos tegen deze actie. Als het vuur is aangestoken met behulp van Piggy’s bril, zitten de jongens er met z’n allen omheen. Jack werkt aan het varken. Na wat proberen braden ze het varken uiteindelijk door kleine stukken vlees aan stokken te prikken en deze in het vuur te houden. Piggy krijgt in eerst instantie niks en als hij om vlees vraagt zegt Jack dat hij niet meegejaagd heeft. Piggy zegt dat Ralph en Simon ook niet gejaagd hebben. Ralph voelt zich ongemakkelijk, maar Simon schuift zijn stuk vlees naar Piggy. Jack scheurt nog een stuk vlees af en gooit dat naar Simon. Hij roept dat hij vlees voor hun geregeld heeft en dat ze het zullen eten ook! Uiteindelijk vraagt Maurice waar ze het varken gevonden hebben. Jack grijpt zijn kans en vertelt het verhaal, met hulp van de andere jongens. Het verhaal eindigt in een soort dans waar ze de jacht naspelen, terwijl ze hetzelfde lied zingen als eerder. Ralph onderbreek het gebeuren uiteindelijk en zegt dat hij een bijeenkomst wil, ook al moeten ze doorgaan in het donker.