Artikelsamenvatting bij Positive Clinical Psychology: A new vision and strategy for integrated research and practice van Wood & Tarrier - 2010

Wat zijn de voordelen van een integratie van de positieve psychologie in de klinische psychologie?

De auteurs stellen voor dat de positieve psychologie een grotere rol gaat spelen binnen de klinische psychologie. Zij identificeren vijf voordelen die de integratie van de positieve psychologie kan hebben:

• Een meer gebalanceerd onderzoeksveld. De klinische psychologie richt zich normaal gesproken op de negatieve aspecten van stoornissen en hoe deze kunnen worden verminderd. Door deze focus op het negatieve is echter een ongebalanceerd onderzoeksveld ontstaan, waarbij de positieve aspecten niet worden bekeken. Positieve en negatieve aspecten zijn sterk met elkaar verbonden en moeten samen worden onderzocht.
• Een verbeterde voorspelling van stoornis. Een grote voorspeller van stoornis is de afwezigheid van positieve kenmerken.
• Positieve kenmerken kunnen fungeren als een buffer voor negatieve levensgebeurtenissen en klinische stoornissen. De broaden-and-build theorie stelt dat positieve emoties een evolutionaire rol spelen. Ze stimuleren mensen om op een open, tolerante en opbouwende manier te denken. Ze zorgen voor de mogelijkheid tot groei.
• De ontwikkeling van positieve klinische interventies. Er zijn al verschillende interventies ontwikkeld waarvan de resultaten zeer belovend zijn.
• Groei van het onderzoeksveld. Er is zo weinig onderzoek gedaan naar de positieve psychologie, dat zelfs beginnend onderzoek al vernieuwende inzichten kan leveren.

Wat is positieve psychologie en hoe is deze ontstaan?

De Tweede Wereldoorlog zorgde voor veel psychologische problemen bij een grote hoeveelheid mensen. Psychologen waren er voornamelijk op gericht om mensen bij hun opgedane stoornissen te helpen. Dit zorgde voor een vacuüm van onderzoek naar positieve psychologie. Op deze wijze is de positieve psychologie ontstaan. Het veld van de positieve psychologie houdt zich bezig met gewaardeerde subjectieve ervaringen (welzijn, tevredenheid, hoop, optimisme), positieve individuele kenmerken (kunnen liefhebben, moedig zijn, interpersoonlijke vaardigheden, doorzettingsvermogen, vergevingsgezind), en gemeenschappelijke vaardigheden en instituties die aanzetten tot verbeterd burgerschap (verantwoordelijkheid, verzorging, altruïsme, burgerlijkheid, moderatie, tolerantie, werkethiek).

Wat is de positieve psychologie beweging?

De ‘positive psychology movement’ is ontstaan aan het einde van de jaren negentig. Het was georiënteerd op het behalen van een balans binnen de psychologie, zodat ook de positieve aspecten van het leven weer onderdeel werden van de agenda van de psychologie. Met name tussen 1999 en 2006 was de beweging invloedrijk. Er ontstond echter veel kritiek op de beweging van de positieve psychologie. Zo zou het geen nieuwe ideeën betreffen, omdat meerdere wetenschappers al aandacht hadden gevraagd voor de positievere aspecten van psychologie. Ook zou de beweging, door te stellen dat zij dit nieuwe aspect van de psychologie introduceerden, daarmee geen aandacht hebben voor de psychologen die zich al langer bezig hielden met de positieve psychologie. Tevens zou de beweging zelf voor een ongebalanceerd onderzoeksveld zorgen door de negatieve aspecten van de psychologie te negeren. Tot slot zou de beweging de interventies van de positieve psychologie niet goed evalueren, en er waren met name problemen met de controlegroepen en methodiek.

Hoe moet de positieve psychologie geïntegreerd worden in het veld van de klinische psychologie?

De auteurs stellen dat er verschillende dingen van de positieve psychologie beweging geleerd kunnen worden, en zij doen drie voorstellen om de positieve psychologie te integreren in het veld van de klinische psychologie:

• Re-conceptualiseren van de relatie tussen positief en negatief welzijn. Geen enkele emotie of kenmerk is uitsluitend positief of negatief. Zo zijn depressie en geluk geen totaal onsamenhangende concepten, maar maken zij deel uit van hetzelfde continuüm.
• Evaluatie van positieve interventies. Nieuwe evaluaties moeten de problemen van de oudere evaluaties met betrekking tot methodologie oplossen.
• Herzien van de rol van klinische psychologen als puur en alleen gericht op het verminderen van problemen in plaats van het verbeteren van het welzijn.