Artikelsamenvatting bij Maternal abuse history, postpartum depression and parenting; links with preschoolers internalizing problems van Madigan e.a. - 2015

Welke invloeden spelen een rol bij internaliserende gedragsproblemen bij kinderen?

Interacties met verzorgers vertegenwoordigen een van de vroegste en sterkste invloeden op meerdere domeinen van het functioneren van kinderen, waaronder sociale en emotionele ontwikkeling. Variabiliteit in het type en de kwaliteit van de zorg die kinderen van ouders ontvangen, wordt zelf bepaald, althans gedeeltelijk, door de eigen vroege ervaringen van de verzorgers. In de huidige studie hebben we een procesgericht ecologisch raamwerk voor de ontwikkeling van kinderen aangenomen om te bepalen hoe de vroege ervaring van een verzorger werd geassocieerd met het internaliserende gedrag van kinderen door meer proximale invloeden van ouderlijke psychopathologie en opvoedingsgedrag.

We maken onderscheid tussen individuele, proximale en distale invloeden op internaliserende problemen bij kinderen.

• Er zijn aanwijzingen dat individuele genetische factoren verantwoordelijk zijn voor het verband tussen temperamentkenmerken, negatieve emotionaliteit en internaliserende symptomen bij kinderen en adolescenten.
• De proximale invloeden van ouders zijn consequent in verband gebracht met de regulatie van affect in de kindertijd en de daaropvolgende internaliserende problemen. De kwaliteit van de zorg, het troostende en kalmerende gedrag van ouders wanneer baby's aangeven dat ze een dergelijke reactie nodig hebben, kunnen zowel het leed van baby's reguleren als adaptieve processen modelleren voor het reguleren van emoties. In de afgelopen 2 decennia is een grote hoeveelheid literatuur verschenen die de mediërende rol van opvoedingsgedrag op de relatie tussen depressieve symptomen van ouders en internaliserende problemen van het kind onderstreept. Deze onderzoeken zijn gebaseerd op de observatie dat depressieve ouders minder warmte en gevoeligheid en meer negativiteit jegens hun kinderen tonen dan niet-depressieve moeders.
• Een distale factor die in verband is gebracht met depressieve symptomen van ouders is de voorgeschiedenis van misbruik door ouders. Vroege tegenspoed is in verband gebracht met gevoelens van hopeloosheid, die op hun beurt patronen van cognitieve beoordeling, begrip van emoties, perceptie van emoties van anderen en andere vormen van psychopathologie kunnen beïnvloeden

Wat is het doel van de huidige studie?

De genoemde literatuur suggereert een complex en niet volledig opgehelderd pad waarin internaliserende problemen van kinderen worden beïnvloed door familiesocialisatiefactoren zoals opvoedingsgedrag. Deze opvoedingspraktijken zijn zelf meervoudig bepaald en worden beïnvloed door de eigen emotionele moeilijkheden en psychopathologie van de ouders. In omgekeerde volgorde zijn depressieve symptomen van ouders een gevolg van talrijke psychosociale stressoren, waaronder een geschiedenis van misbruik. De huidige studie breidt eerder werk uit door de invloed van fysiek en seksueel misbruik op depressieve symptomen van moeders en opvoeding te onderzoeken, en de resulterende invloed van deze factoren op internaliserende problemen van kinderen. We onderzoeken een dergelijk traject over een ontwikkelingsperiode van 36 maanden om een ​​temporele cascade te verklaren die de geschiedenis van moeders met mishandelingservaringen verbindt met de internaliserende problemen van hun kinderen. Lichamelijk en seksueel misbruik werden onderzocht als afzonderlijke voorspellers in het cascademodel, omdat de literatuur over de onafhankelijke bijdragen van deze misbruikervaringen op de geestelijke gezondheid en het gezinsfunctioneren inconsistent is.

Samenvattend werd de hypothese geopperd dat de geschiedenis van moeders van zowel fysiek als seksueel misbruik geassocieerd zal zijn met hogere niveaus van depressieve symptomen van moeders, dat depressieve symptomen van moeder geassocieerd zullen zijn met lagere niveaus van responsief ouderschap en dat minder responsief ouderschap zal worden geassocieerd met geassocieerd met hogere niveaus van internaliserende problemen van kinderen.

Wat is de methode van het huidige onderzoek?

De deelnemers bestonden uit 490 moeder-kind-dyades, beoordeeld op drie tijdstippen waarop kinderen gemiddeld 2 maanden oud waren op Tijd 1 (T1), 18 maanden op Tijd 2 (T2) en 36 maanden op Tijd 3 (T3). De voorgeschiedenis van moedermishandeling en depressieve symptomen werden beoordeeld via vragenlijsten op T1. Observaties van responsief ouderschap werden verzameld op T2 en werden gecodeerd met behulp van een gevalideerd codeerschema. De internaliserende problemen van kinderen werden beoordeeld in de voorschoolse periode met behulp van gemiddelde ouderrapporten.

Wat zijn de belangrijkste conclusies die kunnen worden getrokken uit het huidige onderzoek?

Met behulp van een ecologisch raamwerk hebben we de geschiedenis van moedermishandeling geconceptualiseerd als een distale factor die zijn effect uitoefent op de emotionele aanpassing van kleuters door middel van proximale processen zoals depressieve symptomen van de moeder en responsief ouderschap. Met behulp van padanalyse werd ons volledige cascademodel niet ondersteund; dat wil zeggen, het effect van de mishandelingsgeschiedenis van moeders (fysiek of seksueel misbruik) op de internaliserende problemen van kinderen werkte niet opeenvolgend via depressieve symptomen 2 maanden postpartum en hun responsieve opvoedingsgedrag na 18 maanden. We hebben echter aangetoond dat de voorgeschiedenis van fysieke mishandeling van moeders hen specifiek een verhoogd risico op depressieve symptomen gaf 2 maanden postpartum, wat op zijn beurt werd geassocieerd met het feit dat hun kinderen meer internaliserende problemen vertoonden na 36 maanden. Bovendien werkte de associatie tussen de geschiedenis van fysiek misbruik van moeders en hun responsieve ouder indirect via depressieve symptomen van de moeder.

In tegenstelling tot onze hypothesen, vonden we geen contextuele cascade waarin de geschiedenis van misbruik gerelateerd was aan de internaliserende problemen van kinderen door opvoedingsgedrag; dat wil zeggen, het effect werkte alleen via de depressieve symptomen van de moeder, en dit effect werd niet verder gemedieerd door opvoeding. Deze bevinding staat in contrast met empirisch en theoretisch onderzoek dat suggereert dat responsief opvoedingsgedrag, dat inhoudt dat men is afgestemd op de signalen van dwang van kinderen en helpt bij het effectief reguleren van stress, gezonde affectexpressie en regulatie bij kinderen bevordert. We vonden echter wel een indirect effect van de geschiedenis van fysiek misbruik op responsief opvoedingsgedrag dat via depressieve symptomen van moeders werkte.

Een verrassende bevinding in de huidige studie was dat de veronderstelde cascade die seksueel misbruik verbindt met het internaliserende gedrag van kinderen niet significant was. In het bijzonder was er, na controle voor SES en voorgeschiedenis van fysiek misbruik, geen direct verband tussen de geschiedenis van seksueel misbruik van moeders en het internaliserende gedrag van kinderen, en geen indirect effect van de geschiedenis van seksueel misbruik op de internaliserende problemen van kinderen door depressieve symptomen van de moeder of opvoedingsgedrag.

BulletPointsamenvatting bij Maternal abuse history

• De huidige studie onderzocht een temporele cascade die de geschiedenis van mishandeling van moeders verbindt met de internaliserende problemen van hun kinderen door middel van proximale processen zoals postnatale depressieve symptomen van de moeder en responsief ouderschap.
• De deelnemers bestonden uit 490 moeder-kind-dyades, beoordeeld op drie tijdstippen waarop kinderen gemiddeld 2 maanden oud waren op Tijd 1 (T1), 18 maanden op Tijd 2 (T2) en 36 maanden op Tijd 3 (T3). De voorgeschiedenis van moedermishandeling en depressieve symptomen werden beoordeeld via vragenlijsten op T1. Observaties van responsief ouderschap werden verzameld op T2 en werden gecodeerd met behulp van een gevalideerd codeerschema. De internaliserende problemen van kinderen werden beoordeeld in de voorschoolse periode met behulp van gemiddelde ouderrapporten.
• Path-analyse onthulde dat fysieke mishandeling van de moeder geassocieerd was met depressieve symptomen postnataal, die op hun beurt geassocieerd waren met het internaliserende gedrag van kinderen op de leeftijd van 36 maanden.
• We ontdekten ook dat de associatie tussen fysiek misbruik en responsief ouderschap indirect werkte via depressieve symptomen van de moeder. Deze bevindingen bleven na correctie voor covariabelen, waaronder sociaaleconomische status, geslacht van het kind en leeftijd.
• Na rekening te hebben gehouden met de geschiedenis van fysiek misbruik, was de geschiedenis van seksueel misbruik niet geassocieerd met internaliserende problemen van kinderen, direct of indirect door depressieve symptomen van de moeder en/of opvoedingsgedrag.
• De voorgeschiedenis van fysiek misbruik van moeders is dus een risicofactor voor een relatief slechte geestelijke gezondheid, die zelf voorspellend is voor zowel het latere opvoedingsgedrag als de internaliserende problemen van kinderen.

TentamenTickets bij Maternal abuse history

• Schrijf voor jezelf op wat de belangrijkste conclusie van het huidige onderzoek is. Voeg dit bij het materiaal wat je hebt geschreven over de andere artikelen voor dit vak.