Artikelsamenvatting bij Children's eyewitness memory: the influence of cognitive and socio-emotional factors van Goodman e.a. - 2014

Dit is een samenvatting van het artikel Goodman, G.S., Goldfarb, D.A., Chong, J.Y., & Goodman-Shaver, L. (2014). Children's eyewitness memory: the influence of cognitive and socio-emotional factors, voorgeschreven literatuur bij week 2 bij het vak Forensische Aspecten van Kindermishandeling aan de Universiteit Leiden. Deze samenvatting is oorspronkelijk van JoHo uit 2021.

Introductie

• Zijn getuigenverklaringen van kinderen accuraat?
• Veel onderzoek is afhankelijk van rechtszaken en dat is controversieel bij seksueel misbruik.
• Kinderen hebben ontwikkelende cognitieve vermogens en hebben sociaalemotionele steun nodig om in een legale context goed te kunnen functioneren.
• Er moet aandacht besteed worden aan de vermogens, kwetsbaarheden en behoeften van kind getuigen, omdat anders onder-geloof of over-geloof geriskeerd wordt.
  • Onder-geloof = kan resulteren in gebrek aan bescherming van misbruikte kinderen en vrijheid voor daders om te blijven misbruiken.
  • Over-geloof = kan leiden tot het verwoesten van de levens van onschuldige mensen, terwijl de ware dader vrij is door te gaan met misbruiken.
• Dit artikel bekijkt cognitieve en sociaalemotionele factoren die invloed hebben op:
  • onthulling en nondisclosure van seksueel misbruik van kinderen,
  • ooggetuigen geheugen
  • getuigenis bij proces.

Disclosure en nondisclosure van kind seksueel misbruik

• Kinderen rapporteren bijna nooit seksueel misbruik uit zichzelf.
• Nondisclosure = kan komen door gevoelens van schaamte, realisatie dat seksuele handelingen taboe zijn, of angst zichzelf of anderen in de problemen te krijgen.
  • De signalen die kinderen wel afgeven worden vaak gemist door ouders (‘moet ik echt de avond met Oom Jim doorbrengen?’).
  • Ook al herinneren kinderen de seksuele gebeurtenissen, ze hebben tegenzin hierover te vertellen.
• Wetenschappelijk studies zijn gebaseerd op rapportages van daders of van slachtoffers.
  • Ze vergelijken dit met latere interviews over hun onthullingen.
  • Uit onderzoek van Leander et al. is gebleken dat kinderen niet alleen tegenzin hebben in rapporteren seksueel misbruik bij intrafamiliaal misbruik, maar ook bij extra familiaal misbruik.
  • Kinderen meerdere keren interviewen helpt hen om meer te vertellen over de seksuele ervaringen.
  • Het blijkt dat veel kinderen niet vertellen over de seksuele handelingen, zelfs als ze foto’s zien waarop ze zelf misbruikt worden.
• Sociaal-emotionele factoren die bijdragen aan nondisclosure en nalatigheid van seksuele informatie zijn: schaamte, angst voor negatieve gevolgen en schuld.
  • Dit kan het leeftijdsvoordeel zelfs omdraaien:
    • Oudere kinderen hebben een beter geheugen en rapporteren hierdoor meer informatie, maar ze vertellen minder over genitale aanraking dan jongere kinderen.

Moederlijke steun en disclosure seksueel misbruik

• Een aantal contextuele factoren beïnvloeden onthulling. Deze factoren zijn cultureel en interpersoonlijk.
  • Belangrijke factor is het niveau van emotionele steun van significante anderen in leven van het kind (niet-misbruikende familie leden).
  • Daarnaast is familie steun belangrijk.
    • De meeste kinderen vertellen over het misbruik tegen een ouder.
  • Adolescenten vertellen er, vaker dan kinderen, over aan leeftijdsgenootjes, maar ook vaak tegen een familielid.
  • Onthulling is afhankelijk van hoe kinderen waarnemen dat hun familie erop zal reageren.
• In dit stuk gaat het vooral over moederlijke steun.
  
  • Kinderen rapporteren ook wel aan andere familieleden, maar meestal bij hun moeders (vooral jonge kinderen).
  • Veel onderzoek heeft zich ook gericht op moederlijke steun, al is steun van andere familieleden ook belangrijk.
  • Daarnaast is het onduidelijk wat precies onder steun valt: hoe conceptualiseer je dit? En wat valt onder steun?
• Ouderlijke reacties op informatie anders dan seksueel misbruik onthullingen voorspelt of kinderen wel of niet over het misbruik zullen vertellen.
  
  • Kinderen met ouders die normaal kalm reageren op stressvolle gebeurtenissen, verlaten de onthulling van misbruik niet.
  • Daarnaast rapporteren ze ook eerder aan een ouder dan aan een niet-ouder, onthulden ze vaker spontaan en reageerden de ouders vaker positief.
• Steun van verzorgers is ook belangrijk in het onthullen van seksueel misbruik in later forensisch interview.
  
  • Wanneer kinderen een steunende niet-misbruikende verzorger hadden vertelde ze eerder over misbruik dan als ze dit niet hadden.
  • Gebrek aan familie steun voorspelt ook herroepingen van seksuele misbruik beweringen: minder steun, grotere kans op herroeping.
• De relatie tussen dader, moeder en kind is ook belangrijk in onthulling van kind en moederlijke reacties.
  
  • Kinderen die gerelateerd zijn aan de dader hebben meer angst en zorgen over de onthulling, door angst voor verlies van een relatie, angst voor straf, persoonlijk verantwoordelijk voelen of bang voor schade aan familie.
    • Daardoor vertellen deze kinderen later over hun misbruik.
  • Moeders die de onthullingen van hun kinderen geloven, hebben minder vaak een relatie met de dader.
    • Moeders die in een afhankelijke relatie met de dader staan straffen hun kinderen vaker voor het onthullen of maken ze uit voor leugenaar of geven ze de schuld.
• Kind relaties met niet-misbruikende verzorgers kan ook tegen onthulling werken, doordat kinderen degene van wie ze houden willen beschermen.
  
  • Ze kunnen angst hebben voor de negatieve gevolgen voor anderen, zoals een scheiding of dat het moeilijk zal zijn voor hun moeder om er emotioneel mee om te gaan.
  • Wanneer kinderen negatieve gevolgen voor anderen verwachten, onthullen ze pas later.
  • De relatie tussen steun van de familie en verwachting van negatieve gevolgen voor hen is onduidelijk.
  • Mogelijkheden:
    
    • Steunende familie en dus banger voor negatieve gevolgen door onthulling
    • Steunende familie en dus meer vertrouwen dat familie het kan doorstaan en altijd van ze zou houden onafhankelijk van negatieve gevolgen van onthulling
• Verwachtingen van reacties van ouders is afhankelijk van de cultuur en hun beeld op onthulling en seksualiteit.
  • Dit kan gerelateerd zijn aan hoeveel negatieve gevolgen je verwacht.
• Familie steun voorspelt ook de uitkomsten voor kinderen, die seksueel misbruikt zijn.
  
  • Is het zo dat moeders met meer steun, een meer verzorgende omgeving voor kinderen bieden, of dat ze beter reageren op seksueel misbruik onthulling.
  • Waarschijnlijk speelt beide een rol.

Kind ooggetuigen en geheugen ontwikkeling

• Er is veel bekend over het geheugen in niet-misbruikte kinderen.
• In onderzoek weet men precies wat de kinderen moeten onthouden en kan dit dus gecheckt worden.
• In onderzoek over ooggetuigengeheugen wordt er aandacht besteed aan de accuraatheid van geheugen en weerstand tegen valse suggesties.
• Cognitieve en sociaal-emotionele factoren zijn hierin belangrijk.

Cognitieve factoren in kind ooggetuigen geheugen en suggestibiliteit

• Kind geheugenrapportages worden steeds accurater en completer met leeftijd.
• Kinderen hebben meer aanmoediging en signalen nodig om informatie op te halen, en kunnen dit niet alleen.
  
  • Dit wordt in de forensische context echter als suggestief gezien.
  • Het kan de accuraatheid verhogen, maar kan ook bijdragen aan suggestibiliteit en geheugen fouten, vooral in jonge kinderen.
  • Jonge kinderen zijn extra kwetsbaar voor suggestie en misinformatie effecten.
  • Kinderen van vier/vijf jaar kunnen vaak toonaangevende vragen over negatieve, taboe handelingen wel weerstaan.
• Cognitieve factoren die bijdragen aan verbeteringen in geheugen en verminderde suggestibiliteit met leeftijd zijn biologische maturatie, taalontwikkeling, kennisbasis, recollectieve processen, bron monitoren en geheugenstrategieën.

Theorieën:

• Source Monitoring Framework: vermogen om te differentiëren tussen bronnen van informatie in het geheugen (zelf meegemaakt of verteld door anderen).
  • Kinderen hebben hier meer moeite mee dan volwassenen, en dus zien ze suggesties vaker als eigenlijke ervaring
  • Zwakke geheugensporen dragen bij aan suggestibiliteit, omdat ze makkelijk te overschrijven zijn en mensen hier minder zeker over zijn.
• ​​​​​​​Volgens Fuzzy Trace Theory zijn er twee type geheugen parallel naast elkaar:
  1) 'verbatim' (letterlijke, oppervlakte niveau geheugen spoor)
  2) 'gist' (geheugenspoor over globale betekenis van gebeurtenis).
  
  • 'Verbatim' herinneringen vervagen of desintegreren snel, 'gist' herinneringen zijn duurzamer.
  • Valse herinneringen ontstaan doordat 'gist' herinneringen vals toegeschreven worden aan een ervaring of door het ophalen van verkeerde verbatim geheugen

• Het geheugen voor stressvolle gebeurtenissen is robuuster en langer durend dan voor minder stressvolle gebeurtenissen en weerstand voor suggestie is sterker voor centrale vergeleken met perifere eigenschappen van gebeurtenissen.
  • Er zijn individuele verschillen in het begrip van stressvolle gebeurtenissen en in de wil om na te denken en te discussiëren over traumatisch materiaal.
  • Dit beïnvloedt de mate waarin een gebeurtenis wordt verwerkt, opgeslagen en opgehaald.
• Bijna alle kinderen vanaf drie/vier jaar kunnen negatieve gebeurtenissen herinneren met accuraatheid en detail.
  
  • Toch zijn andere suggestibel en kwetsbaar voor misinformatie.
  • Er zijn veel individuele verschillen in deze suggestibiliteit.
  • Dit is ook afhankelijk van de situatie.

Kind valse herinnering

• Valse herinnering = valse rapportage van gebeurtenissen, die niet gebeurd zijn.
  • Dit komt voor bij zowel kinderen als volwassenen.
  • Het gebeurt minder vaak voor distinctieve, persoonlijk significante, taboe gebeurtenissen dan wereldse gebeurtenissen.
  • Kinderen zijn minder vatbaar voor suggestie over negatieve dan positieve gebeurtenissen.
  • De meeste forensische interviews gaan over negatieve gebeurtenissen.
  • Het is echter niet zo dat kinderen immuun zijn tegen suggestie over deze handelingen, vooral jongere kinderen niet.

Sociaal emotionele factoren en kind ooggetuigen geheugen, suggestibiliteit en valse herinnering

• Meerdere factoren dragen bij aan suggestibiliteit, zoals het willen plezieren van de interviewer vs. erg verdacht zijn over de implicaties van de interviewer, of het krijgen van  bepaalde beloningen als kinderen de versie van waarheid van hun ouder/ therapeut/ interviewer accepteren.
• Een belangrijke factor is sociale steun, zowel na de negatieve gebeurtenis als tijdens het interview.
  
  • Men heeft een beter geheugen wanneer men meer steun ervaart en men geeft meer informatie en maakt minder fouten bij een steunende interviewer.
    • ​​​​​​​Dit leidt tot accuratere herinneringen en meer weerstand tegen suggestie.
• Verbeteringen in sociaal begrip kan zorgen voor minder wil om te rapporteren, door het begrip van de sociale implicaties van onthulling en verklaring.
  
  • Zowel sociale als cognitieve factoren zijn van belang in de herinnering van bepaalde gebeurtenissen.

Mishandeling en geheugen

• Veel misbruikte kinderen hebben een normaal geheugen functioneren, vooral voor trauma gerelateerde informatie. Maar ook hier spelen cognitieve en sociaal-emotionele factoren een rol.

Cognitieve factoren in mishandelde kinderen ooggetuigengeheugen en suggestibiliteit

• Deze factoren worden onderzocht door documentatie van misbruik door daders in wettelijke zaken te vergelijken met de verklaringen van kinderen.
• Een andere manier is het geheugen van het kind voor gebeurtenissen, gedocumenteerd door onderzoekers, te onderzoeken.
  • ​​​​​​​Voordeel is dat zowel cognitieve als sociaal-emotionele factoren onderzocht worden.
• Bij een medisch onderzoek door een dokter over mogelijk kind seksueel misbruik vertelden oudere kinderen meer details en antwoorden zij specifieke vragen accurater dan jongere kinderen.
  
  • Kinderen gaven bijna nooit toe aan misleidende vragen, maar dit werd wel vaker gedaan door jongere mishandelde kinderen.
  • Dit komt doordat ze een sterk geheugen hebben voor wat er gebeurd was en meer weerstand voor suggesties over onplezierige dingen.
  • De prestatie was gelijk over kinderen, die op verschillende manieren misbruikt waren.
  • Een lagere intelligentie voorspelt een minder accuraat geheugen.
• Kinderen, die seksueel misbruikt waren, beantwoordden vragen over anus/genitaal onderzoek accurater dan andere mishandelde kinderen of kinderen zonder bekend misbruik verleden die medisch onderzocht waren.
  
  • Dit kan komen door een verhoogde focus op trauma gerelateerde informatie, wat weer kan komen door meer kennis over trauma gerelateerde informatie of sociaal-emotionele factoren geassocieerd met traumatisering.

Sociaal-emotionele factoren in mishandelde kind ooggetuigen geheugen en suggestibiliteit

• Er zijn wisselende resultaten of trauma-gerelateerde psychopathologie leidt tot meer of minder geheugenfouten.
• Mentale gezondheidsproblemen kunnen leiden tot grotere ooggetuigengeheugen fouten.
• Sommige vormen van trauma gerelateerde psychopathologie (bijv. PTSS) zijn echter gerelateerd aan accurate herinneringen voor trauma.
• Grotere dissociatie voorspelt accurater geheugen.
  
  • Als dissociatie echter samen voorkomt met andere trauma symptomen leidt het tot meer fouten.
  • Een verklaring hiervoor kan de ‘respons bias’ zijn: hoe snel iemand het eens is met de interviewer.
  • Kinderen met hoge dissociatie en met andere trauma symptomen gaan wellicht eerder mee met misleidende vragen in een interview, wellicht door angst gerelateerde aandachtsproblemen tijdens het interview, druk om de interviewer te plezieren of wens om het interview snel af te sluiten
• Mishandelde kinderen hebben een verhoogde kans op sociaal-emotionele problemen.
  
  • Ze hebben vaker onzekere hechtingsrepresentaties en minder vertrouwen in andere mensen.
  • Onzekere hechting is gelinkt aan een slechter geheugen en verhoogde suggestibiliteit voor stressvolle gebeurtenissen.
  • Omdat mishandelde kinderen meer kans hebben op onzekere hechting en sociaal-emotionele problemen, zijn zij wellicht extra gevoelig voor de houding van de interviewer.
  • Sociaal-emotionele problemen kunnen beïnvloeden hoe kinderen vragen beantwoorden in een wettelijke context.
• Emotie regulatie tijdens een forensisch interview of in een andere wettelijke context is belangrijk voor mishandelde kinderen.
  
  • Steunende interviewers zijn nodig om te helpen in het reguleren van angst, onzekerheid en emoties, om zo accuraat mogelijke rapportages te krijgen.
  • Interview stijl en context beïnvloeden ook de geheugen prestatie en suggestibiliteit.
  • Dit is vooral belangrijk voor mishandelde kinderen, met weinig vertrouwen in zichzelf en met trauma gerelateerde symptomen.
  • Belangrijk zijn het niveau van verstandhouding, warmte en sociale steun.

Kruisverhoor en kind ooggetuigengeheugen​​​​​​​

• Na onthulling en forensische interviews, moeten kinderen hun verhaal vaak nog eens vertellen in rechtbank.
  • Dit zijn intimiderende sociale contexten.
  • Kinderen die accurate herinneringen hebben, kunnen deze omgeving te stressvol vinden om optimaal te beschrijven wat er gebeurd is en te stressvol om valse suggesties te weerstaan.
  • Ze hebben vaak ook hun ouders er niet bij voor steun.
• In de VS worden kinderen ondervraagd.
  
  • De aanklager zal eerst vragen stellen aan het kind.
  • Daarna zal de verdedigende advocaat vragen stellen over zijn huidige verklaring en eerdere statements.
  • De aanklager probeert vaak open vragen te stellen en daarbij het kind te ondersteunen.
  • De verdediger is echter meer intimiderend met suggestieve vragen om het kind in diskrediet te brengen.
  • Een samenspel van cognitieve en sociaalemotionele factoren tijdens het kruisverhoor kan het kind als getuige enorm benadelen.
• Hoe kruisverhoor schadelijk kan zijn voor verklaring van het kind:
  
  • Suggestieve en moeilijke vragen zijn verwarrend voor het kind en kunnen leiden tot inaccurate verklaringen
  • Intimiderende rechtszaaksetting kan leiden tot een verminderd betrouwbare verklaring.
• Hoog suggestieve vragen kunnen leiden tot het betwijfelen van de geloofwaardigheid van kinderen en hun verklaring door de jury.
  
  • Complexe vragen door verdedigende advocaten voorspellen wel een hogere kans op veroordeling dan op vrijspraak. 
• Getuigen in de rechtbank kan negatieve effecten hebben op de mentale gezondheid en waarnemingen van het wettelijke systeem.
  
  • De uitkomsten zijn erger voor oudere kinderen dan jongere.
  • Wellicht doordat ze strenger ondervraagd worden of doordat oudere kinderen beter door hebben dat hun geloofwaardigheid betwijfeld wordt.
  • Oudere kinderen realiseren het effect van hun verklaring op de toekomst van de verdediger ook meer.
• Negatieve effecten van kruisverhoor kunnen verminderd worden door waarheidsinductie, bijvoorbeeld een ontwikkelingsgeschikte aanpak voor eed, en het voorbereiden van het kind op het kruisverhoor.
  
  • Men moet op de hoogte zijn van hoe de ontwikkeling interacteert met de wettelijke procedure.