Artikelsamenvatting bij Disclosure of child sexual abuse: What does the research tell us about the ways that children tell? van London e.a. - 2005

Dit is een samenvatting van het artikel London, K., Bruck, M., Ceci, S. J., & Shuman, D. W. (2005). Disclosure of child sexual abuse: What does the research tell us about the ways that children tell?, voorgeschreven literatuur bij week 1 bij het vak Forensische Aspecten van Kindermishandeling aan de Universiteit Leiden.

Introductie

• Child sexual abuse accommodation syndrome (CSAAS) = theoretisch model dat stelt dat seksueel misbruikte kinderen vaak geheimhouding, voorzichtige onthullingen en intrekkingen van misbruikverklaringen vertonen, werd herzien.
• We weten niet precies hoeveel kinderen er worden misbruikt, komt door:
  • Incidentie van seksueel misbruik van kinderen (Child Sexual Abuse, CSA) vaak gebaseerd is op ambtsberichten en niet alle gevallen daarin terechtkomen.
  • Er is niet altijd (voldoende) bewijs om CSA vast te stellen.
    • De onthulling van kinderen is vaak bewijs in de rechtbank, maar het probleem is dat kinderen het misbruik vaak niet onthullen of zelfs ontkennen.
       
• Het CSAAS-model geeft een verklaring voor het niet openbaar maken van CSA. Dit model bestaat uit vijf onderdelen:

1. Vertrouwelijkheid;
2. hulpeloosheid;
3. beknelling en accommodatie;
4. tegenstrijdige, onduidelijke en vertraagde openbaarmaking
5. intrekking van een openbaarmaking.

• Als gevolg van CSA worstelen kinderen met zelftwijfel en schaamte en angst voor de dader.
  • Om hiermee om te gaan, passen kinderen zich aan (accommoderen) door het misbruik te accepteren en geheim te houden.
  • Als kinderen het al onthullen, verandert het vaak in de loop van de tijd, met perioden waarin ze het misbruik ontkennen.
• In dit CSAAS-model zijn er twee verschillende aspecten:
  • Psychische gevolgen van het misbruik (schuldgevoel, accommodatie en angst)
    • Gevolgen daarvan op het gedrag (ontkenning, herroeping openbaarmaking en geheimhouding).
  • Van de kinderen die later het misbruik ontkennen, passen alleen degenen die het misbruik eerst ontkennen zich aan (aanpassen) door het misbruik te accepteren en geheim te houden.

Openbaarmaking volwassenen met retrospectief onderzoek

Openbaarmakingspercentages

• Het aantal onthullingen van volwassenen die aangaven CSA in de kindertijd te hebben meegemaakt, is ongeveer 1/3.
• 2/3 van de volwassenen die aangaven als kind te zijn misbruikt, meldde dit niet in de kindertijd.
• Deze percentages werden in de meeste onderzoeken gevonden.
• De gemiddelde openbaarmakingstijd in één onderzoek was 15 jaar.
• Mannen zijn meer geneigd dan vrouwen om het misbruik nooit te onthullen.
• In één onderzoek werd een meldingspercentage van bijna 90% gevonden, maar dit komt deels doordat er een brede definitie van seksueel misbruik werd gehanteerd en doordat de volwassenen in de steekproef relatief jong waren.

Voorspellers van geheimhouding

• Wanneer de dader bekend is, vindt er minder onthulling plaats dan wanneer de dader een vreemde is.
• Ook is de meldingstijd langer bij intrafamiliaal geweld.
  • Deze effecten werden echter niet in alle onderzoeken gevonden.
• De bevindingen met betrekking tot leeftijd en openbaarmakingstijd zijn ook inconsistent.
  • Eén studie vond bijvoorbeeld dat jongere kinderen een langere onthullingstijd hebben, terwijl andere studies geen verband vonden tussen leeftijd en onthullingstijd.
• Toen er echter werd gevraagd naar CSA in de adolescentie, waren de openbaarmakingspercentages hoger.
  • Meestal werd een andere adolescent in vertrouwen genomen.
• Kinderen in de basisschoolleeftijd vertellen het echter vaker aan een ouder dan aan een leeftijdsgenoot.
  • Deze bevindingen suggereren dat het openbaarmakingspercentage afhangt van de leeftijd waarop de CSA is gestart.
• Er is geen relatie gevonden tussen demografische variabelen (zoals etniciteit en geslacht) en openbaarmakingspercentages.
• Een van de belangrijkste aannames van het CSAAS-model is dat openbaarmaking verband houdt met de hoeveelheid geweld of angst die gepaard gaat met de CSA.
  • Hoe meer geweld of schade bij het misbruik betrokken was, hoe minder openbaarmaking uit angst voor de dader.
  • Er is geen eenduidige relatie gevonden tussen de ernst van het misbruik en het meldingspercentage.
• Ook kon uit de bestaande onderzoeken niet worden afgeleid of het bedreigen van een kind resulteerde in meer of minder onthulling, omdat de definities van het woord 'bedreiging' niet altijd duidelijk waren en niet eenduidig werden gebruikt.

Discussie

• De retrospectieve onderzoeken bij volwassenen toonden aan dat 2/3 van de volwassenen nooit bekend was gemaakt en dat bij slechts 10-18% het geval van CSA bekend was bij de officiële autoriteiten.
• Veel mensen gaven in een onderzoek aan dat dit hun eerste onthulling was.
  • Dit levert het bewijs dat veel mensen het misbruik nooit bekendmaken.
• Onderzoek naar voorspellers van onthulling heeft weinig bewijs opgeleverd.
• Er zijn twee beperkingen in de retrospectieve studie bij volwassenen.
  • Dit waren retrospectieve onderzoeken, wat problemen veroorzaakt met de juistheid van de informatie van de deelnemers. Er kunnen achteraf fouten optreden.
  • In deze onderzoeken niet gevraagd of er als kind naar mishandeling was gevraagd.