H1: Wat is abnormaliteit?

1.1 Wat is abnormaal gedrag?

• Die ervoor zorgen dat een persoon leed ondergaat;
• hem of haar verhindert om in het dagelijks leven te functioneren;
• ongebruikelijk of afwijkend zijn en een bedreiging vormen voor de persoon of anderen.

1.2 Wat is de geschiedenis van abnormaal gedrag?

Historisch zijn theorieën van abnormaliteit in een van de drie categorieën gevallen:

• Biologische theorieën zagen psychische stoornissen als een aanvulling op lichamelijke ziekten, veroorzaakt door de afbraak van een systeem van het lichaam.
• Bovennatuurlijke theorieën zagen abnormaal gedrag als gevolg van goddelijke interventie- vloeken, demonische bezetenheid en persoonlijke zonden.
• Psychologische theorieën zagen abnormaal gedrag als een resultaat van stress. 

In de prehistorie hadden mensen waarschijnlijk grotendeels bovennatuurlijke theorieën over abnormaal gedrag, door het aan demonen of geesten toe te wijzen. Een behandeling voor abnormaliteit in het Stenen Tijdperk kan gaten in de schedel boren zijn zodat demonen kunnen vertrekken, een procedure die bekend staat als trephination. Ancient Chinese, Egyptische en Griekse teksten suggereren dat deze culturen een biologisch beeld hebben van abnormaal gedrag, hoewel verwijzingen naar bovennatuurlijke en psychologische theorieën ook te vinden zijn. 

Tijdens de middeleeuwen kan abnormaal gedrag zijn geïnterpreteerd als te wijten aan hekserij.
Psychische epidemieën en massahysterieën = groepen mensen vertonen vergelijkbare psychologische en gedragssymptomen.
       -> Meestal zijn deze toegeschreven aan algemene stress of beliefs. 

Zelfs ver in de negentiende en twintigste eeuw waren veel mensen die abnormaal handelden afgesloten in gevangeniscondities, gemarteld, uitgehongerd of genegeerd. 

Als onderdeel van de beweging voor geestelijke hygiëne, werd het morele beheer van psychiatrische ziekenhuizen wijdverspreider. Patiënten in deze ziekenhuizen werden met vriendelijkheid behandeld en kregen de beste biologische behandelingen ter beschikking. Effectieve biologische behandelingen voor de meeste psychische problemen waren echter pas beschikbaar in het midden van de twintigste eeuw.

1.3 Hoe heeft het zich ontwikkeld?

Moderne biologische perspectieven op psychische stoornissen werden bevorderd door:

• Kraepelins ontwikkeling van een classificatiesysteem
• de ontdekking dat algemene parese wordt veroorzaakt door een syfilisinfectie.

Het psychoanalytische perspectief begon met het werk van Anton Mesmer. Het groeide toen Jean Charcot en uiteindelijk Sigmund Freud geïnteresseerd raakten in de rol van het onbewuste bij het produceren van afwijkingen. 

Gedragsmatige opvattingen over abnormaal gedrag begonnen met John Watson en B. F. Skinner, die principes van klassieke en operante conditionering gebruikten om normaal en abnormaal gedrag te verklaren. 

Cognitieve theoretici zoals Albert Ellis, Albert Bandura en Aaron Beck concentreerden zich op de rol van denkprocessen in abnormaliteit. 

De deïnstitutionaliseringsbeweging probeerde psychiatrische patiënten te verplaatsen van geestelijke gezondheidszorg naar gemeenschapsgerichte geestelijke gezondheidszorg centers. Helaas zijn community-based geestelijke gezondheidscentra nooit volledig gefinancierd of ondersteund, waardoor veel voormalige psychiatrische patiënten weinig middelen in de gemeenschap hebben. 

Beheerde zorgsystemen zijn bedoeld om patiënten gecoördineerde en uitgebreide medische zorg te bieden. Ze kunnen een grote aanwinst zijn voor mensen met langdurige, ernstige psychische stoornissen.

1.4 Welke beroepen zijn er?

De beroepen binnen de abnormale psychologie zijn onder meer psychiaters, psychologen, huwelijks- en gezinstherapeuten, psychiatrisch verpleegkundigen met een vergunning voor psychiatrische zorgverlening en psychiatrisch verpleegkundigen.