KO v De Agostini (Cases C-34/95 - C-36/95) - Arrest

KO v De Agostini (HvJ 09-07-1997, gevoegde zaken C-34/95 tot C-36/95)

Feiten

In casu gaat het om de gevoegde zaken C-34/95, C-35/95 en C-36/95, betreffende drie verzoeken aan het Hof door Marknadsdomstol (Zweden) in de gedingen tussen Konsumentombudsmannen (KO) en De Agostini (Svenska) Förlag AB (C-34/95), en tussen Konsumentombudsmannen (KO) en TV-Shop i Sverige AB (C-35/95 en C-36/95).

In Zweden gold een verbod op televisiereclame bedoeld voor jonge kinderen (

De Zweedse rechter wilde van het Hof van Justitie weten of artikelen 28 en 49 EG-Verdrag en 89/552/EEG Televisierichtlijn zich verzetten tegen dit Zweedse verbod.

Hof van Justitie

Het Hof haalt het eerder arrest Leclerc-Siplec aan en stelt dat een wet die TV reclame in een bepaalde sector verbiedt, gevolgen heeft op de manier van verkoop van de producten in die sector. Immers, de verkoopbevordering van de specifieke producten wordt verboden.

Volgens het Hof is er sprake van een verkoopmodaliteit die alle marktdeelnemers raakt. Echter dit sluit niet uit dat een algemeen verbod van een bepaalde manier van verkoopsbevordering van een product, veel grotere gevolgen kan hebben voor producten uit een andere lidstaat. Volgens De Agostini was TV reclame het enige doeltreffende middel van verkoopbevordering om op de Zweedse markt mee te kunnen doen.

Als het verbod rechtens en feitelijk niet dezelfde invloed had op de handel van nationale of ingevoerde producten, dan moet de rechter nagaan of de Zweedse regeling op grond van de rule of reason of de uitzonderingen van het Verdrag gerechtvaardigd kon worden bevonden.

Was het Zweedse verbod in strijd met het vrij verkeer van diensten? Het Hof stelt dat reclame die door een in een lidstaat gevestigde adverteerder tegen betaling wordt uitgezonden een dienstverrichting is. Het Zweedse verbod beperkte adverteerders om in Zweden gerichte TV reclame uit te zenden. Dit was volgens het Hof een beperking van het vrij verrichten van diensten.

Artikel 49 EG staat lidstaten toe, op basis van nationale wetgeving, ten aanzien van een adverteerder maatregelen te nemen wat betreft bepaalde reclame op televisie. De nationale rechter moet wel bepalen of aan de rechtvaardiging of rule of reason is voldaan. Het Hof benadrukt hierbij nog wel dat eerlijkheid van handelstransacties en consumentenbescherming eisen van algemeen belang kunnen inhouden.

Kern: volgens het Hof van Justitie is een nationale regeling die beoogt consumenten te beschermen tegen misleidende reclame, niet strijdt met de Televisierichtlijn. Mits de doorgifte niet belemmerd wordt.

Volgens het Hof valt het Zweedse verbod van reclame gericht op kinderen onder 12 jaar en misleidende reclame, niet onder vrij verkeer van diensten. Tenzij er kan worden aangetoond dat deze regel rechtens en feitelijk niet dezelfde invloed heeft op de handel van nationale producten en producten uit andere lidstaten. De nationale rechter moet beoordelen of er een objectieve rechtvaardiging is.