Rivierenland / Gispen q.q. - Arrest

Rivierenland/Gispen q.q. (HR 14-10-1994, NJ 1995, 447)

Casus

De spaarbank verstrekt in 1988 een krediet aan Litho House BV. Ter zekerheid cedeert Litho House haar vorderingen aan de bank. Op 1 januari 1992 wordt deze cessie automatisch ingevolge artikel 86 OW BW automatisch omgezet in een stil pandrecht. Ter voldoening aan haar verplichting stelt Litho House regelmatig pandakten op, waarin verwezen wordt naar computerlijsten, door aanduiding van de naam van de eerste en laatste debiteur op de computerlijst. De computerlijsten worden echter niet aan de akte vastgehecht. In casu handelt het om de pandakten van 5 mei en 14 mei 1992, welke geregistreerd worden op grond van artikel 3:239 –1 BW op respectievelijk 11 mei en 18 mei 1992, zijnde de datum van aanbieding ter registratie. Op 19 mei 1992 wordt Litho House failliet verklaard. De bank wil zich verhalen op de vorderingen, wat door de curator niet toegestaan wordt, omdat hij van mening is, dat de akte van 14 mei pas op 20 mei is ingeschreven en dat beide akten ongeldig zijn, omdat de vorderingen niet voldoende bepaald zijn in de akten.

Procesverloop

De bank dagvaart de curator voor de rechtbank Dordrecht, welke de primaire vordering van de bank toewijst. De curator is het hiermee oneens en partijen besloten door middel van sprongcassatie onmiddellijk in cassatie te gaan bij de Hoge Raad.

Rechtsregel

Op grond van artikel 3:94 jo. 3:239 lid 1 BW dienen de vorderingen, welke verpand worden, in voldoende mate bepaald te zijn in de pandakte. Dit houdt niet in, dat dit in de pandakte zelf dient te geschieden. Het is voldoende dat de akte zodanige gegevens bevat, dat eventueel achteraf, aan de hand van de akte kan worden vastgesteld om welke vordering het gaat.

Wat betreft de registratie van akten oordeelt de Hoge Raad dat het doel van registratie is om antidatering of verduistering tegen te gaan. De dag waarop de akte ter registratie wordt aangeboden, is volgens de Hoge Raad de juiste datum om als datum van registratie te hanteren. De datum van inboeking, welke de curator betoogt als datum van registratie te doen hanteren, is derhalve onjuist. De bank kan op grond van bovenstaande dan ook de vorderingen incasseren.