Marexion / Baboprint - Arrest

Marexion / Baboprint

HR 28 januari 2011, LJN BO4930

Casus

In dit kort geding heeft Marexion (eiseres tot cassatie) een bevel gevorderd dat Baboprint (verweerster in cassatie) haar exclusieve gebruiksrecht op softwareapplicatie, die partijen in het kader van hun samenwerkingsovereenkomst hebben ontwikkeld, zou eerbiedigen en de werking daarvan zou herstellen. In reconventie heeft Baboprint gevorderd een zekerheidsstelling door Marexion in de vorm van een bankgarantie totdat onherroepelijk op de vordering van Marexion is beslist. Daartoe heeft Baboprint gesteld dat zij door Marexion schadeloos gesteld zal moeten worden omdat zij wegens het niet doorgaan van de samenwerking haar investeringen niet zal kunnen terugverdienen. De voorzieningenrechter heeft het door Marexion gevorderde bevel toegewezen en de reconventionele vordering van Baboprint afgewezen. Het hof heeft in reconventie het vonnis vernietigd en de vordering tot zekerheidsstelling toegewezen, met dien verstande dat de bankgarantie vervalt indien Baboprint niet binnen drie maanden een bodemprocedure zal hebben ingesteld ter beoordeling van haar aanspraak op een vergoeding. Marexion bestrijdt in cassatie deze beslissing van het hof als onjuist, omdat uit de motivering die het hof daarvoor geeft niet volgt dat zij een uit de wet of uit een overeenkomst voortvloeiende verplichting heeft tot het stellen van de door het hof bevolen bankgarantie.

Rechtsregel

Het oordeel van het hof dat de redelijkheid en billijkheid als bedoeld in art. 6:2 lid 1 of 6:248 lid 1 BW meebrengen dat Marexion tot het stellen van de bankgarantie verplicht is vanwege de omstandigheid dat Baboprint bij een niet doorgaan van de tussen partijen beoogde samenwerking, haar investeringen in het project niet uit de samenwerking zal kunnen terugverdienen en zij hiervoor op enigerlei wijze door Marexion schadeloos zal moeten worden gesteld, is onjuist. Het burgerlijk recht kent een gesloten stelsel van dwangmiddelen en middelen tot bewaring van recht. Uitgangspunt bij de toepassing daarvan dient te zijn dat schuldeisers, zoals naar voren komt uit art. 3:277 lid 1 BW, behoudens een door de wet erkende reden van voorrang, een gelijk recht van verhaal hebben op het vermogen van de schuldenaar. Het verlenen van een bankgarantie heeft naar zijn aard echter de strekking die gelijkheid te doorbreken. Een bankgarantie zoals door Baboprint verlangd, strekt immers ertoe haar als schuldeiser ten behoeve van wie zij wordt verleend, zij het indirect, volledige betaling ten laste van het vermogen van de schuldenaar te garanderen.

De bank zal de garantie in beginsel slechts verlenen indien zij de zekerheid heeft dat haar vordering ter zake van het door haar ter voldoening aan de garantie betaalde volledig door de schuldenaar, of bij voorrang ten laste van diens vermogen, zal worden voldaan. De bank zal dan ook, tenzij zij haar verhaalsvordering als door reeds aan haar verleende zekerheidsrechten gedekt beschouwt, verlangen dat ten behoeve van haar zekerheid wordt verleend alvorens tot het verlenen van een bankgarantie over te gaan. In het licht van dit een en ander kan noch art. 6:2 noch art. 6:248 BW een grondslag bieden voor een verplichting tot het stellen van de zekerheid door middel van een bankgarantie.