Artikelsamenvatting bij The Behavioural Assessment of the Dysexecutive Syndrome (BADS): Ecological, Concurrent and Construct Validity van Norris & Tate - 2000

Introductie

Beperkingen in executief functioneren betreffen een groot aantal verschillende beperkingen in het cognitieve systeem, het gedragssysteem en het persoonlijkheidssysteem. De cognitieve component betreft een heterogene groep van vaardigheden, zoals plannen en organiseren, redeneren en probleem oplossen, conceptualiseren en besluitvormingsprocessen. De metingen van deze vaardigheden worden bekritiseerd op hun ecologische validiteit. Ecologische validiteit verwijst naar de condities waaronder generalisaties gemaakt kunnen worden van gecontroleerde experimentele situaties naar naturalistische omgevingen.

Wat is het probleem met het interpreteren van de testresultaten?

Recentelijk heeft de kritiek zich vooral gericht op de moeilijkheid van het interpreteren van de testscores en hun relevantie voor de patiëntuitkomsten. Testresultaten die kijken naar een enkele cognitieve functie zijn vaak ongeschikt voor het voorspellen van een betrouwbare en valide uitkomst. Tevens kunnen patiënten goed presteren op een reeks testen van cognitief functioneren in een gestructureerde omgeving, terwijl zij tegelijkertijd significante beperkingen tonen in minder gestructureerde omgevingen.

Wat is de Behavioral Assessment of the Dysexecutive Syndrome?

Deze toets is ontwikkeld als reactie op de beperkingen van de metingen van executief functioneren die toen beschikbaar waren. BADS bestaat uit zes subtoetsen die een reeks cognitieve functies meten die representatief zijn voor de executieve vaardigheden. Deze zijn onder andere: cognitieve flexibiliteit, probleem oplossen, plannen, beoordelingen en schattingen, en gedragsregulatie.

Is BADS ecologisch valide?

De onderzoekers concluderen dat BADS kan worden toegevoegd aan de metingen die worden gebruikt voor het beoordelen van de executieve vaardigheden. Bij het onderscheiden tussen neurologische en niet-hersenbeschadigde personen lijken zowel de BADS als de standaardtoetsen vatbaar voor de Type II fout (ofwel het niet vaststellen van cognitieve beperkingen terwijl de patiënt die wel heeft). Deze resultaten leiden tot de vraag of de toetsen wel de meer subtielere vormen van cognitieve beperkingen vaststellen.