Arbeidskostenforfait - Arrest

• Relevante artikelen
• Hof
• Hoge Raad
• Kern

Arbeidskostenforfait (HR 12-05-1999, NJ 170/2000)

Relevante artikelen

Art. 26 IVBPR, art. 14 EVRM.

Hof

Het Hof heeft geoordeeld dat door de verhoging van het arbeidskostenforfait de werknemers met hoge arbeidskosten er meer op vooruit gaan dan werknemers met standaard arbeidskosten. Het Hof acht dit in strijd met het gelijkheidsbeginsel.

Hoge Raad

De Hoge Raad dient zich uit te spreken over de vraag of een dergelijke ongelijke behandeling in strijd is met art. 26 IVBPR en art. 14 EVRM. De Hoge Raad overweegt hierbij de volgende zaken. Art. 26 IVBPR en art. 14 EVRM zien er niet op om een ongelijke behandeling in gelijke gevallen per definitie te verbieden. Ongelijke behandeling is slechts verboden indien sprake is van discriminatie. De Hoge Raad meent dat er sprake is van een substantiëel verschillende behandeling, waar bovendien geen redelijke en objectieve rechtvaardiging voor kan worden aangevoerd. De Hoge Raad geeft echter aan dat het niet binnen zijn macht licht de discriminatoire wetsbepaling zomaar buiten toepassing te laten.

De Hoge Raad acht het in casu niet binnen zijn bevoegdheid zelf in het rechtstekort te voorzien. Wel spoort hij de wetgever aan met de nodige spoed deze discriminatoire wetgeving aan te passen.

Kern

Indien een formele wet in strijd is met art. 14 EVRM en/of art. 26 IVBPR, behoort de rechter niet aanstonds zelfs in het rechtstekort te voorzien, maar dit aan de wetgever over te laten, indien er verschillende oplossingen mogelijk zijn om de discriminatie op te heffen. De keuze voor deze oplossingen is dan mede afhankelijk van algemene overwegingen van overheidsbeleid; daarom is terughoudendheid van de rechter gewenst. Het is echter niet uitgesloten dat de rechter toch een andere afweging moet maken, indien de wetgever nalaat te handelen, terwijl deze weet dat de regeling in strijd is met de verdragsbepalingen.