Dichotome categorieën in culturen (zwart-wit termen), vertroebelen iemand’s begrip en leidt uiteindelijk tot goed-slecht vergelijkingen.
I-C is een standaard verklaring geworden voor culturele verschillen in menselijk gedrag.
-> te vaak en wijd gebruikt
-> culturele variatie I-C heeft zelfs gespeeld als onderliggende assumptie voor een aantal andere theorieën.
Individualisme: samenleving waarin de verbanden tussen individuen los zijn, iedereen wordt verwacht alleen voor zichzelf of directe familie te zorgen.
Collectivisme: samenleving waarin men vanaf de geboorte geïntegreerd wordt in sterke, cohesieve groepen, die hen hun hele leven beschermd in ruil voor klakkeloze loyaliteit.
Triandis: idiocentrisme en allocentrisme (voor individu)
-> bedacht hij om onderscheid te maken tussen de I-C verdeling in land en in individu
-> ook nog horizontaal en verticaal
Horizontale I-C: gelijkheid
Verticale I-C: hiërarchie
Wanneer er geen externe sancties zijn als je niet meewerkt met de groep zijn Japanners (over het algemeen collectivistisch) meer individueel gericht.
-> leden collectivistische samenleving gedragen zich niet collectivistisch omdat ze dat willen maar omdat ze in een omgeving zijn waarin dat de norm is.
Verschillende studies hebben verschillende uitkomsten in of een land individualistisch of collectivistisch is en in hoeverre dit zo is.
-> mogelijk ook verschillen binnen het land (vb. China en India (jongere, stedelijke en hoger opgeleide zijn minder collectivistisch).
Problemen onderzoek Hofstede (kern onderzoek Individualisme-Collectivisme)
- reflecteren de scores wel het hele land? Of slechts één groep.
- operationalisatie wel goed? Genoeg variabelen?
- factor analyse kan een vertekend beeld geven
- niet genoeg variatie van de doelgroep (veel rijken in het onderzoek)
I-C lijkt te vaak en verkeerd gebruikt te zijn bij standaard verklaringen waarbij van andere verklaringen sprake was.
- I-C verklaard geen vrijgevigheid
- illusie relatie I en economische groei
- door veel contact tussen landen (media etc.) is I-C niet meer zo gescheiden
-> soms ook rekening houden met demografische variabelen
- I-C onderscheiden van moderniteit; is niet hetzelfde
- C moet niet verward worden met altruïsme
Self-construal theory: de grenzen van zelf zijn in akkoord met die van het fysieke lichaam van iemand met een hoog onafhankelijk zelfbeeld.
-> onderscheidt zich op ononderbouwde assumptie van cross-nationale verschillen I-C en is zo een basis voor andere theorieën.
Om goede cross-culturele vergelijkingen te maken moet ervan uitgegaan worden dat I samenleving een hoger onafhankelijk zelfbeeld heeft en C samenleving een hoger interdependent zelfbeeld
-> geen echte onderscheiding
Soms C gedrag meer consistent adaptief waardoor er C gedragspatronen ontstaan. Deze worden verkeerd begrippen als psychologische eigenschappen. Dit werkt ook zo bij I gedrag.
Theory of trust: men draagt niet bij aan de in-group omdat ze het leuk vinden maar omdat het hun eigen long-term doelen bevordert.
-> een cultuur-level theorie
-> leven van vertrouwen in de U.S. is erg hoog.
- closed nature van C samenleving zorgt voor een laag vertrouwen, en een laag vertrouwen zorgt voor closed nature.
- hoog level van vertrouwen is niet gelijk aan goedgelovigheid
I&C bestaat niet in iemands’ hoofd maar komt voort in iemands’ gedrag wat bepaald wordt door de sociale context waarin dit individu leeft
-> afhangend van het level of trust of de samenleving open of closed wordt
-> alle variabelen zijn continu
Conclusie
Onderzoekers moeten de complexiteit van menselijk gedrag als doel stellen om te vangen en moeten proberen de interactie met de grotere sociaal-ecologische context begrijpen.
-> samenleving langs één dimensie indelen is niet genoeg.
Add new contribution