Wetsontwerp 33 987 inzake de beperking van de gemeenschap van goederen – een kort overzicht over de wijzigingen - Reinhartz - Artikel

Het wetsontwerp 33 987 inzake de beperking van gemeenschap van goederen, dat op 1 januari 2018 in werking zal treden, heeft een aantal gevolgen voor huwelijken die vanaf die datum gesloten worden. Voor huwelijken die reeds bestonden op het moment van ingaan van de wijzigingen, geldt het oude recht. In dit artikel wordt bondig opgesomd welke gevolgen het wetsontwerp heeft. Alle genoemde wetsartikels betreffen de artikels na wijziging, tenzij anders aangegeven.

• De gemeenschap van goederen wordt beperkt tot hetgeen echtgenoten gedurende het huwelijk verkregen hebben, met uitzondering van erfenissen en giften. Dit wordt geregeld in art. 1:94 lid 2.

• Art. 1:94 lid 4 BW zal erflaters of schenkers de mogelijkheid bieden om hetgeen ze nalaten of schenken, binnen de gemeenschap van goederen te laten vallen: de insluitingsclausule.

• Indien een echtgenoot een onderneming heeft die niet tot de gemeenschap behoort, dan heeft de gemeenschap recht op een billijke vergoeding, art. 1:95a BW. Dit vergoedingsrecht is niet afhankelijk van de winst die de onderneming maakt.

• Privéschuldeisers mogen zich slechts op de helft van goederen in de huwelijksgemeenschap verhalen, art. 1:96 lid 4 BW. Dit kan door de ene echtgenoot (degene die de privéschulden heeft) het goed te laten 'verkopen' aan de andere echtgenoot, tegen betaling aan de gemeenschap van de helft van de eigenlijke waarde van dat goed. Of door het aan een derde te verkopen en de helft van de opbrengst aan de andere echtgenoot in privé toe te kennen. De schuldeiser kan vervolgens de helft van de verkoopopbrengst opeisen bij de zijn schuldenaar.

• Gemeenschapsschuldeisers krijgen in art. 1:96 lid 2 BW een aanwijsrecht voor goederen der gemeenschap in het geval van verhaal van schulden.

• Art. 1:100 BW stelt beide echtgenoten voor de helft draagplichtig na ontbinding van de huwelijksgemeenschap, tenzij de redelijkheid en billijkheid, mede in verband met de aard van de schulden, anders eist.

• De bijzondere bewijsregeling van art. 1:130 BW wordt afgeschaft.