Frodl t. Oostenrijk - Arrest

Frodl t. Oostenrijk

EHRM 8 april 2010, Application No. 20201/04

Casus

Frodl, verzoeker in deze zaak, werd op 22 december 1993 veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf, wegens moord. Op 18 oktober 2002 heeft Frodl bezwaar gemaakt tegen het plaatselijke kiesregister, omdat hij, ondanks het feit dat hij aan de voorwaarden voldeed, niet gerechtigd was om te stemmen. De verkiezingsautoriteit verwierp dit bezwaar, waarna Frodl in beroep ging. Frodl voerde aan da teen beperking van zijn stemrecht moest worden ondersteund met sterke redenen en dat evenredig moest zijn. In zijn visie kwam de regering niet met overtuigende argumenten, waardoor Frodl zich beriep op artikel 3 van Protocol nr. 1. Volgens Frodl had de regering enkel gekeken naar de ernst van het misdrijf om de uitsluiting van het kiesrecht te rechtvaardigen. De regering hield geen rekening met specifieke omstandigheden van het geval, waardoor het evenredigheidsbeginsel niet in acht werd genomen.

EHRM

Het Hof stelt dat artikel 3 van Protocol nr. 1 een kenmerkend beginsel zou kunnen zijn van een effectieve democratie. Aangezien de democratie een fundamenteel element is van de Europese openbare orde, dient artikel 3 van Protocol nr. 1 gewaarborgd te worden. Vrije verkiezingen en de vrijheid van meningsuiting vormen de basis van de democratie. Artikel 3 van Protocol nr. 1 is echter niet absoluut; er mogen impliciete beperkingen worden opgelegd. Het is echter aan het Hof om vast te stellen of aan de voorwaarden van artikel 3 van Protocol nr. 1 is voldaan. De opgelegde beperkingen mogen niet in strijd zijn met de integriteit en de doeltreffendheid van de verkiezingsprocedure en moeten de wil van het volk in stand houden. In beginsel wordt gevangenen die een misdrijf hebben gepleegd, alleen hun recht op vrijheid ontzegd, en niet hun stemrecht.

In casu oordeelde het Hof dat beperkingen op het kiesrecht alleen effect hebben, als de maatregel een legitiem doel betreft en het op evenredige wijze wordt toegepast. De Oostenrijkse regering voldeed niet aan deze eisen, nu het doel niet nader gespecificeerd was. Het evenredigheidsbeginsel vereist daarentegen een waarneembaar en voldoende verband tussen de sanctie en de gedragingen en omstandigheden van de betrokkene, waar in casu ook niet aan werd voldaan. Het Hof concludeerde daarom dat er sprake was van een schending van artikel 3 van Protocol nr. 1.