| |
Ateneos populares | Gemeenschapsruimtes in de vroege jaren ’90 waar publieke debatten en educatieve forums georganiseerd werden over maatschappelijke issues als vrouwenrechten, vrije liefde etc. en andere culturele evenementen. |
Vormen van grassroots participatie | Er zijn verschillende vormen van grassroots participatie (de vier hieronder genoemd). De horizontale netwerken bevorderen grassroots participatie en democratische besluitvorming onder degene die het meest geïnformeerd en vaardig zijn en simpelweg de meeste tijd om handen hebben. Degene die minder toegang, informatie en mogelijkheden hebben, zijn minder in dat proces betrokken. |
Core group of activists | De kernleden nemen de verantwoordelijkheid voor het gedetailleerde plannen en de logistieke regelingen rond specifieke vergaderingen, bijeenkomsten en acties. Er wordt niet geleund op (gekozen) stafleden maar degene die het meeste interesse heeft in een project, bijvoorbeeld de communicatie, nemen dat project onder de hoede.. |
Activisten die de normale activiteiten organiseren | De tweede groep participanten nemen de alledaagse activiteiten op zich van het ophangen van flyers, kostuums en tekens ontwerpen en e-mailnotificaties versturen. Activisten spenderen veel tijd in online discussies en politieke en logistieke discussies. De jongere activisten gaan ook naar informele activiteiten zoals feestjes, rondhangen in kraakpanden en bier drinken. |
Long distance participation | Een grote groep activisten volgt de beweging vanaf afstand via listservs en helpen ook gelimiteerd mee. |
Passive participation | Activisten die de passieve rollen hebben in de beweging door alleen naar evenementen te gaan. Ze dragen niet bij aan de coördinatie en de planning. |
| |
Consensus process | Consensusprocessen zijn de processen van de besluitvorming.De besluitvorming is gebaseerd op een toewijding aan samenwerking en zijn tegen hiërarchie. Iedereen beslist mee in het proces van besluitvorming, omdat ieder zijn stem telt. |
Assembly based | Groepen mensen die samen komen om een bepaald doel/ideaal na te streven. |
Autonomous space | De ‘ruimte’ die gecreëerd is door de activisten waar aparte lokale en diverse netwerken met elkaar verbonden zijn, terwijl ze tegelijkertijd gescheiden blijven georganiseerd, waar ze streven voor een gemeenschappelijk doel. |
| |
New Social Movements | Nieuwe sociale bewegingen worden gekarakteriseerd door hun zoektocht naar alternatieve modellen van democratie. Ze zijn lokaal gevestigd maar mondiaal gecoördineerd. Ze bieden een alternatieve visie voor het herzien van de politiek en de samenleving en hopen de vertegenwoordigde democratie te overstijgen. |
Massa Mobilizations as Performative Terrains | Massa mobilisaties zijn terreinen van prestaties, waar netwerkpraktijken en politiek fysiek belichaamd worden. Tijdens massa mobilisaties worden netwerken gevormd via protesten en de onderlinge interactie die daar plaatsvindt. Het is een plaats waar de netwerkidentiteit gegenereerd wordt en waar politieke subjectiviteit ontstaat. Daarmee is het een performatief terrein. |
Powerful image events | Juris spreekt hiervan in relatie tot massaprotesten en het performatieve karakter ervan. Het externe effect is dat ze een boodschap aan het publiek weten te brengen doordat ze media-aandacht trekken en media ruimte weten te `kapen´. |
Horizontal coordination | De coördinatie loopt niet top-down maar vanuit de verschillende groepen zelf, vanuit de basis. De groepen coördineren de protesten zelf veelal via computertechnologie en doen dit op basis van consensus. |
Mass nonviolent civil disobedience | Burgerlijke ongehoorzaamheid is een pedagogische daad. Het heeft twee functies: een communicatieve dimensie doordat het een politieke boodschap aan het publiek overbrengt en vanwege het uitdagen van conflict genereert het emoties en onthullende beelden. |
Countersummit Action | Actieprotesten die als doel hebben om een Topbijeenkomst af te laten lassen. |
Terrains of resistence | De plek waar verschillende meningen, waarden, geloven en doelstellingen tegen over elkaar komen te staan en/of samenkomen en waar alternatieve politieke visies uit voorvloeien. |
The Unity March | De grote actie in Praag waar verschillende netwerken samenkwamen uit verschillende landen. De protestactie in Praag was in verschillende groepen opgedeeld die actie voerde op hun eigen manier. De groepen werden onderscheiden door kleuren. Iedere groep had een ander tactiek om hun boodschap over te brengen. Hieronder staan de tactieken van de verschillende groepen tijdens de eenheidsmars. |
The Yellow March | De groep die een klassieke tactiek gebruiken door een blok te vormen van een mensenmassa, zonder geweld te gebruiken. De actie heeft een praktische en performatieve dimensie. De gekleurde helmen wat een politieke boodschap moet weergeven, van het uitlachen van de macht en het samenbrengen van diversiteit en verschil. De witte overalls staan voor de autonome Marxistische idealen van het zichtbaar maken van conflict en voor het creëren van nieuwe ideëen. De kleurige outfits moeten de aandacht trekken van de media. |
The Pink March and the Silver March | Een netwerk van autonome affiniteitgroepen die als weerspiegeling een voor hen utopische wereld van creativiteit, spel en egalitaire relaties tegenover de hiërarchische wereld van de staten en mondiaal kapitalisme zich over het hele terrein bewegen en blokkades opzetten. Ze gebruikten ritmische muziek, dansen en drums als techniek. De creatieve en speelse manier van actievoeren geeft de netwerk norm en vorm weer en de boodschap die ze willen uitdragen als oppositie tegen ‘het systeem’. Het creëerde een performatief terrein, een platvorm voor kritiek op de sociale, politieke en economische orde terwijl ze zelf laten zien (via hun actie) hoe zij willen dat het systeem er uitziet. |
| |
The Blue March | Biedt ruimte aan radicale jeugd die geassocieerd worden met anarchitische netwerken en zijn gevestigd in gekraakte sociale centra door Tsjechië, Griekenland, Duitsland en Polen. Tactiek: Gemaskerde militanten gebruiken hun lichaam om rituelen van gewelddadige confrontaties te vervaardigen en verkondigen een radicale boodschap van de verwerping van ‘het systeem’. Ze gebruiken op rituele wijze technieken van lichamelijk geweld, politieke symbolen en proteststijlen waaronder het dragen van militaire schoenen en maskers, die solidariteit uiten terwijl ze archetypische beelden van rebellie laten zien. Het is een fysieke radicale afwijzing van de dominante (sociale, economische en politieke) orde, waaronder ook de staat en het kapitalisme. |
Protest Violence | Juris ziet geweld al seen cultureel construct wat gegenereerd is door sociale praktijken. Het heeft te maken met vraagstukken van macht, waarbij hij het voorbeeld noemt van jonge militanten die tijdens massa acties geweld gebruiken dat doen om de commerciële media te bereiken omdat zij zoeken naar sensationele verhalen. Juris bedoelt met geweld een modus van betekenisvolle interactie waardoor actoren de sociale realiteit construeren. Hij definieert het niet zozeer als zinloos en irrationeel, maar als een veranderende vorm van communicatie en interactie van betekenisvolle actie. Juris spreekt van performatief geweld. Voor de militanten wordt geweld gebruikt als symbool tegen het mondiale kapitalisme. Tegelijkertijd is ook op een andere manier productief, namelijk door het vormen van een politieke identiteit doordat geweld kan helpen om de grenzen tussen verschillende groepen duidelijk kan maken. Tijdens massa protestacties helpt het geweld om brute politie onderdrukking te verantwoorden. |
Space of Terror | Genoa, waar een actie opgezet was, noemt Juris een space of terror omdat het een uit de hand gelopen actie bleek, waarin confrontaties met de politie plaats vonden. Hij noemt het een situatie van wanorde, bijna een oorlog. Er werd een jongen gedood door de politie. De activisten gingen n.a.v. hiervan vraagtekens zetten bij de veiligheid in de wereld door het angstgevoel wat zich hierna verspreide. Het bracht twijfel over het voortzetten van de protestactie teweeg. |
Militant protest (180) | Vorm van actievoeren waarbij geweld gebruikt wordt. Dit zijn de Black Bloc militanten. Zij gebruiken geweld, maar wel specifiek gericht tegen de symbolen van het kapitalisme. Er worden geen gewone auto’s, huizen of winkels vernield. Het is niet willekeurig of zinloos. Per actie verschilt het, maar meestal gaat het om de vernieling van privéterrein zoals banken of transnationale winkelterreinen of geweld tegen de confrontatie. Deze tactieken zijn verbonden aan een bredere militanten stijl, waar het gekleed gaan in zwart en het dragen van militaire schoenen bij horen en maskers symbolisch is. Het is het radicaal afwijzen van de markt, staten en fysieke confrontaties. Geweld is een mechanisme om identiteit te genereren en ideeën over antikapitalistische te creëren. |