Schaduwen en hoge bomen - Chapter 7

Ralph volgt Jack over het pad dat is gevormd door de varkens. Hij geeft een bericht door naar voren en de eerstvolgende keer dat ze fruit tegenkomen, stopt de hele groep om wat te eten. Ralph bedenkt zich hoe graag hij zijn kleding zou willen wassen, zijn haar zou willen knippen, zijn tanden zou willen poetsen... Hij kijkt naar zijn nagels en komt erachter dat die helemaal kort gebeten zijn, hoewel hij zich niet kan herinneren dat hij dit gedaan heeft. Hij kijkt rond naar de anderen, die ook allemaal vies zijn, met stijve kleren van het zweet en slierterige, lange haren. Geschokt realiseert Ralph zich dat hij deze omstandigheden nu als normaal ziet.

Ralph kijkt een tijd naar de oceaan en realiseert zich hoe groot deze is, en hoe klein de kans dat ze via dit water weg komen van het eiland. Ineens zit Simon naast hem op een rots en zegt dat Ralph echt wel thuis komt. Ralph weet dit niet zo zeker, maar de twee jongens lachen even naar elkaar. Dan roept Roger dat ze moeten komen kijken. Ze hebben uitwerpselen gevonden van een zwijn. Jack haalt Ralph over om te jagen, Ralph stemt in zolang ze wel in de goede richting blijven gaan. Ralph volgt de groep weer, geleid door Jack, en raakt in gedachten. Hij denkt aan het huis waar hij woonde in Engeland, aan het leven dat hij daar leidde.

Plotseling is er onrust in de groep voor hem. Jongens duiken alle kanten op en een groot zwijn komt recht op Ralph af. Ralph vindt rust en mikt zijn speer, de waardeloze houten stok. Deze raakt de snuit van het zwijn en het zwijn begint te gillen en wijkt van het pad af. De andere jongens zijn terug, onder leiding van Jack gaan ze achter het zwijn aan. Ralph is tegelijk bang en trots. Het zwijn ontkomt en Ralph roept dat hij het echt geraakt heeft. Hij wil bevestiging van de andere jongens. Als hij dit krijgt van Maurice, gaat hij opgewonden verder, over dat hij het zwijn verwond heeft. Misschien was dat jagen nog niet zo slecht! Jack komt teruglopen, hij heeft een wond op zijn arm doordat hij niet op tijd was met zijn speer.

Jack is boos op Ralph omdat Ralph het zwijn niet heeft gepakt. Ralph blijft doorgaan over hoe hij het zwijn wel geraakt heeft en even later spelen ze het gebeurde na, met Robert als zwijn. Jack roept dat ze een cirkel moeten maken en Robert piept het uit in zogenaamde angst, maar dan in echte pijn. De jongens grijpen zijn armen en benen en Ralph, in opgewonden stemming, steekt met zijn speer naar Robert. De jongens roepen ‘dood hem, dood hem’ en Robert raakt in paniek. Jack heeft zijn haar vast en zijn mes in de hand. De jongens zetten het jachtlied weer in. Ralph voelt een sterke drang om pijn te doen, om een handvol bruin vlees te pakken te krijgen. Jack’s arm daalt neer en de cirkel maakt de geluiden van een stervend varken. Dan liggen ze stil, hijgend. Jack zegt dat het een goed spel was en Ralph zegt, enigszins ongemakkelijk, dat het inderdaad maar een spel was.

Maurice stelt voor dat ze een drum en een vuur nodig hebben, zodat ze het goed kunnen doen. Robert zegt snel dat ze dan een echt varken nodig hebben, om het echt goed te kunnen doen, zoals bij een echte jacht. Jack zegt dat ze ook iemand kunnen aankleden als varken en dat ze dan kunnen acteren. Robert houdt vol dat ze een echt varken nodig hebben. Jack stelt één van de kleintjes voor, en de anderen lachen.

Ralph wil terug naar de orde van de dag: naar de berg gaan. De anderen willen liever terug naar het strand, voordat het donker wordt. Zonder Piggy’s bril kunnen ze het vuur toch niet aan krijgen. Ralph wil in ieder geval kijken of de berg veilig is. Als ze het beest tegenkomen doden ze dat gewoon, zegt Jack, die de groep verder leidt. Ralph droomt weer verder, maar het lopen gaat niet zo vanzelf als voorheen. Ze hebben moeite een weg te vinden waar ze de berg op kunnen. De jongens komen bij een klif, maar Jack herkent deze niet. Dit moet het stuk kust zijn dat hij gemist heeft. Ze moeten nu beslissen of ze teruggaan om het eiland heen, of dwars het eiland oversteken. Iemand zou terug moeten over het eiland om Piggy te vertellen dat ze pas na donker terug zijn, maar niemand durft dit in z’n eentje aan, totdat Simon zichzelf aanbiedt.

Jack zegt dat er een varkenspad hier ergens door de jungle moet lopen, dus ze besluiten zich een weg te banen door de dichte begroeiing tot ze bij dat pad komen, dat naar de berg zou leiden. Ralph begint te twijfelen of ze wel genoeg licht zullen hebben, maar Jack zegt dat hij het zelf niet erg vindt om te gaan. Of wil Ralph soms terug naar het strand om dit aan Piggy te vertellen? Ralph vraagt aan Jack waarom hij eigenlijk zo’n hekel aan Ralph heeft. De sfeer in de groep wordt wat ongemakkelijk maar Jack geeft geen antwoord.

Als de jongens het varkenspad gevonden hebben, stelt Ralph voor recht naar het strand te gaan en morgen de berg te beklimmen. Jack vraagt aan hem of hij soms bang is en Ralph vraagt dan aan de groep wie er nu de berg op wil. Niemand geeft antwoord, ze willen allemaal terug naar het strand. Jack zegt dat hij wel de berg op gaat en vraagt uitdagend aan Ralph of hij mee gaat. Ralph hoort zichzelf heel kalm zeggen dat hij dat geen probleem vindt en samen beginnen ze aan de klim. Uiteindelijk gaat Robert toch mee. Elke keer als Ralph onderweg zegt dat het niet slim is wat ze doen, reageert Jack door te vragen of hij soms bang is. Uiteindelijk gaat Jack er alleen vandoor. Ralph en Roger blijven achter, zittend op een omgevallen boom.

Na een tijdje komt Jack terug, en hij klinkt bang als hij zegt dat hij een ding heeft gezien op de bergtop. Iets dat een plopgeluid maakte en daarna opbolde. Roger zegt dat een kikker opbolt en Jack moet daarom giechelen. Ralph stelt voor om te gaan kijken en voor het eerst sinds hij Jack kent voelt hij dat deze aarzelt. Ralph begint te lopen en de anderen komen achter hem aan. Het laatste stuk doen ze op handen en voeten en Ralph plant per ongeluk zijn hand in de koude resten van het vuur. Verlamd van angst ziet hij vlakbij een soort bult waar geen steen zou moeten zijn. Ralph raapt zijn moed bij elkaar, staat op en ziet een soort aapachtig wezen zitten, slapend met zijn hoofd tussen zijn knieën. Een windvlaag steekt op en het wezen heft zijn hoofd omhoog, waardoor het de jongens aankijkt met de overblijfselen van een gezicht. De jongens gaan er snel vandoor en al snel is er niks anders op de bergtop dan de speren die de jongens hebben achtergelaten en het buigende wezen.