Pelissier en Sassi tegen Frankrijk - EHRM - 1999 - Arrest

Relevant artikel

Art 6 EVRM

Casus

Er werd iemand verdachte van bankbreuk. Het ging om een enkelvoudige tenlastelegging met als delict bankbreuk. Maar zover komt het niet, de Franse rechter krijgt het bewijs voor bankbreuk niet rond. De verdachte wordt veroordeeld voor medeplichtigheid aan bankbreuk. De verdachte is het hier niet mee eens en voert verweer. Immers, er is nooit gesproken over medeplichtigheid aan bankbreuk. Frankrijk stelt zich op het punt dat het gaat om een impliciet subsidiair delict, medeplichtigheid was de logische vervolgstap en die had de verdachte moeten zien aankomen. Aan het Hof wordt de vraag gesteld of Frankrijk inderdaad had mogen vervolgen voor medeplichtigheid aan bankbreuk.

Uitspraak

Het Hof is het niet met Frankrijk eens. Zij stellen dat het niet kan omdat rechters, noch de officier van justitie de mogelijkheid tot vervolging op grond van medeplichtigheid aan bankbreuk ter sprake hebben gebracht. In dit specifieke geval was de kwalificatie niet voorzienbaar en had de Franse rechter daarom niet over mogen gaan tot veroordeling wegens medeplichtigheid aan bankbreuk, terwijl enkel bankbreuk ten laste gelegd was. Tot slot moet er ook worden opgemerkt dat het niet ging om een strafverzwaringsgrond.

Rechtsregel

Wanneer er een veroordeling volgt die niet in de tenlastelegging is opgenomen en welke nooit ter sprake is gebracht, moet er worden gekeken of deze veroordeling in het specifieke geval voorzienbaar was. Wanneer de veroordeling niet voorzienbaar was, kan er niet worden veroordeeld.