Commissie tegen Verenigd Koninkrijk (wijn/bier) (Case 170/178) - Arrest

Commissie tegen Verenigd Koninkrijk (wijn/bier) (HvJ 27-02-1980, Zaak 170/78)

Relevant artikel

Artikel 95 EEG-verdrag.

Casus

In het Verenigd Koninkrijk wordt op licht mousserende, uit verse druiven bereide wijn, een verhoudingsgewijs hogere belasting geheven dan op bier. De commissie stelt een beroep in tegen het Verenigd Koninkrijk omdat zij vindt dat op deze manier er oneerlijke concurrentie is, nu het in het Verenigd Koninkrijk gebrouwen bier minder belast wordt. Dat zou betekenen dat door de hoge fiscale last op wijn, wijn geen alternatief kan zijn voor het in het Verenigd Koninkrijk gebrouwen bier. Zij is van mening dat het Verenigd Koninkrijk hiermee  de verplichtingen van artikel 95, tweede alinea EEG-verdrag niet nakomt.

Uitspraak

Partijen hebben beide onderzoek gedaan en informatie verstrekt aan het Hof. Op basis van deze informatie is het Hof tot de overtuiging gekomen dat wijnen die wegens hun prijs het meest met de nationale bierproductie concurreren, aanzienlijk zwaarder worden belast. De fiscale last wordt hoger naarmate de wijnen goedkoper worden en dus meer concurreren met de in het Verenigd Koninkrijk gebrouwen bieren.

Het Hof heeft onderzoek verricht en daaruit is naar voren gekomen dat welk vergelijkingscriteria er ook wordt gehanteerd, het belastingstelsel van het Verenigd Koninkrijk heeft tot gevolg dat door op wijn een lagere belasting te heffen er een extra fiscale druk komt op de geïmporteerde wijn, waardoor de nationale bierproductie wordt beschermd. Dit leidt ertoe dat wijn een ‘luxe stempel’ opgedrukt krijgt en voor de consument nauwelijks een alternatief kan zijn voor de typisch binnenlands geproduceerde drank, bier.

Hieruit volgt dat het Verenigd Koninkrijk door een hogere belasting op wijn te heffen, de op hem rustende verplichting van art. 95 tweede alinea EEG verdrag niet is nagekomen.

Rechtsregel

Door hogere belastingen te heffen en een hogere fiscale druk te leggen op geïmporteerde producten, waardoor de binnenlandse producten minder concurrentie genieten, geeft mee dat de op een staat rustende verplichtingen uit artikel 95, tweede alinea EEG-verdrag niet zijn nagekomen.