Zo bijzonder!

Ik zat in de bus naar het station na een lange dag school en ik keek op mijn mobiel om te kijken hoe laat het was en toen zag ik dat ik een smsje had van een raar onbekend nummer. Ik opende het smsje en tot mijn grote verbazing kwam het smsje uit Uganda, van Axum. Het liefst schreeuwde ik de bus op dat moment bij elkaar om wat voor geweldigs ik had! Hij vroeg hoe het met me ging. Ik had hem natuurlijk meteen een smsje terug gestuurd. Ik kreeg verder geen reactie terug, maar ja de techniek in Uganda is ook niet alles dus ik had ook niet verwacht meteen een smsje terug te krijgen.

Twee dagen later zat ik gezellig met mijn vriend in het Noorderplantsoen om nog even te genieten van de laatste zonnestralen van de zomer. Opeens hoorde ik mijn mobiel trillen in mijn tas. Ik haalde hem snel uit het voorvakje en dacht dat ik te maken zou hebben met mijn moeder. Maar toen zag ik dat Axum mij belde. Ik wist niet hoe snel ik op moest nemen. Het was zo bijzonder zijn stem te horen. Hij vroeg hoe het met mij ging en met mijn hond. En we hadden het over zijn school en de vakantie. Hij belde met zijn vaders mobiel want hij had vakantie en verbleef nu bij zijn familie.
We hadden even gepraat, maar toen viel de verbinding weg. Helaas.
Maar het was zo fijn zijn stem te horen en te weten dat het goed met hem gaat.
Dit is echt een zegen om mijn Afrika-reis. Dat een jongetje die je daar hebt ontmoet de moeite neemt om je te bellen (ook gezien de kosten die daar aan verbonden zitten). Dat vind ik zo mooi en bijzonder! Ik wil Axum heel graag weer opzoeken in Uganda. Ik wil er alles aan doen dat hij straks kan studeren en kan werken aan een mooie toekomst!