Vage klachten aanslagregelaar - Arrest

Vage klachten aanslagregelaar (CRvB 10-04-2001, LJN AB1847)

Casus

Het Landelijk instituut sociale verzekeringen (Lisv) heeft de uitkering in kader van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) van de gedaagde ingetrokken. De reden hiervoor was dat de gedaagde niet aan een zodanige ziekte leidt dat hij zijn werkzaamheden niet zou kunnen uitvoeren. Gedaagde was werkzaam als aanslagregelaar bij de Belastingdienst. Deze functie is gecompliceerd en brengt veel verantwoordelijkheid met zich mee gezien de zeer ingewikkelde fiscale problematiek. Gedaagde had last van aangezichtspijn door ontstekingen in de kaakholte. In casu waren tegenstrijdige verklaringen van medisch deskundigen over de oorzaak van het onvermogen het werk te verrichten. De medisch deskundigen waren in casu de verzekeringsarts en twee verschillende psychiaters. Is er sprake van arbeidsongeschiktheid van de gedaagde? Hoe moeten de tegenstrijdige oordelen van de medisch deskundigen worden behandeld?

Centrale Raad van Beroep

Van arbeidsongeschiktheid in de zin van artikel 18 WAO (en artikel 5 AAW) is slechts sprake als een verzekerde op medische gronden naar objectieve maatstaven gemeten de in aanmerking komende arbeid niet kan of mag verrichten.

In bijzondere gevallen kan worden aangenomen dat aan (laatst)genoemde eis is voldaan, ook al is niet geheel duidelijk aan welke ziekte of aan welk gebrek het onvermogen om arbeid te verrichten valt toe te schrijven. Dan geldt wel als (minimum)eis dat bij de (onafhankelijke) medische deskundigen een vrijwel eenduidige, consistente en naar behoren medisch gemotiveerde en verantwoorde opvatting bestaat dat de verzekerde als gevolg van ziekte of gebrek niet in staat is de desbetreffende arbeid te verrichten. Niet is dan vereist dat de (onafhankelijk) medisch deskundigen het eens zijn over de vraag aan welke ziekte of gebrek het onvermogen om arbeid te verrichten valt toe te schrijven.