Een wijze les: De mayonaisepot en twee koppen koffie

In Nepal was ik vastberaden het ongehaaste en stressloze leven uit Nepal te behouden in Nederland. Maar ik na thuiskomst al snel tegen een muur. Ik deed meteen extra vakken om mijn achterstand in te halen, om uitloop van mijn studie te voorkomen en ging volop weer aan het werk. En waarom?, vroeg ik mij af. Waarom wil ik toch altijd zoveel dingen naast elkaar doen?  Ik voelde me zo fijn in Nepal. Nu voel ik me zo opgejaagd in het systeem en door alle verwachtingen waaraan ik denk te moeten voldoen. Maar wat is nu echt belangrijk voor mij?
Het werd me allemaal iets te veel, totdat mijn vader mij een ontzettend inspirerend verhaal liet lezen. Een wijze les over het leven. Het heeft alles te maken met de keuzes die je maakt in je leven. Dit verhaal zet mij telkens weer aan het denken wat nu echt belangrijk is in het leven.

Een professor stond voor de klas om een les filosofie te geven. Hij had een aantal voorwerpen voor zich liggen. Toen de klas begon, pakte hij zonder iets te zeggen een lege mayonaisepot en begon deze te vullen met golfballetjes. Toen deze hier helemaal mee gevuld was, vroeg de professor aan zijn studenten of de pot nu helemaal vol was.  Zij antwoordden van wel. Toen nam de professor een doos met kralen en kiepte deze in de pot. Hij schudde lichtjes met de pot en de kralen rolden in de open plekken tussen de golfballetjes. Weer vroeg de professor aan zijn studenten of de pot nu vol was.  Ze gaven weer eenzelfde antwoord: ja, de pot is vol.

De professor nam nu een doos met zand en kiepte dit zand in de pot met golfballetjes en  kralen.  Natuurlijk vulde het zand alle ruimte op tussen de golfballetjes en de kralen. Weer vroeg de professor aan zijn studenten of de pot nu vol was: de studenten antwoordden van wel.  Van onder het bureau nam de professor nu twee koppen koffie en kiepte de hele inhoud van deze twee koppen koffie in de pot met golfballetjes, kralen en zand. De hele inhoud verdween in de pot. De koffie vulde de ruimte  op tussen het zand. De studenten begonnen te lachen.  ”Nu”, zei de professor, “wil ik dat jullie deze pot zien als jullie eigen leven. Deze pot gevuld met golfballetjes, kralen, zand en koffie, stelt namelijk het leven van een mens voor.” “De golfballetjes zijn de belangrijke dingen in het leven: je familie, je kinderen, je geloof, je gezondheid en je favoriete bezigheden. Dingen die ervoor zorgen dat als er niets meer op de wereld was dan deze dingen, je leven toch gevuld zou zijn. De kralen zijn de andere dingen die belangrijk zijn. Je werk, je huis, je auto. Het zand, dat staat voor de kleine dingetjes die belangrijk voor je zijn. Als je het zand als eerste in de pot kiept en hem hiermee vult, is er geen plek meer voor de kralen of voor de golfballetjes. Datzelfde geldt ook voor je eigen leven.

Als je al je tijd en energie aan de kleine dingetjes besteedt, dan kun je nooit meer ruimte hebben voor de dingen die belangrijk voor je zijn. Besteed aandacht aan de dingen die belangrijk voor je zijn. Speel bijvoorbeeld met je kinderen. Neem tijd voor een onderzoek, voor je gezondheid zo nu en dan. Neem je partner mee uit eten. Doe nog iets leuks, er is altijd nog wel ergens tijd om het huis te poetsen of de prullenbak te repareren. Zorg eerst voor de golfballetjes, de dingen die echt het allerbelangrijkste voor je zijn. Stel je prioriteiten. De rest is maar zand.”

Een van de  studenten steekt zijn vinger op en vraagt waar de twee koppen koffie in die pot dan voor  staan. De professor lacht en zegt de student dat ze daarmee een heel goede vraag heeft gesteld. “Ik wilde daarmee alleen nog maar weer eens aangeven en bevestigen, dat, hoe vol je leven ook mag zijn, er is altijd wel tijd is  om samen met een vriend of een dierbare een kopje koffie te drinken.”

Ik wens jullie vooral toe dat je je golfballen in het leven als eerste in de pot doet. Geef voldoende prioriteit aan de dingen die echt belangrijk zijn in je leven. Leef je leven!

In het gesystematiseerde leven in Nederland, vergeet ik soms wat belangrijk is in het leven voor mij. We leven in een systeem waarin we bepaalde dingen doen uit gewoonte, gewenning of dat je vind dat het zo hoort. Maar draven we er soms niet in door? Door alle nevenactiviteiten zien we bijna niet meer wat echt belangrijk is. Dus wanneer het je allemaal iets te veel wordt, denk dan even terug aan dit verhaal. 

Contributions, Comments & Kudos

Wat een wijze les Paulien en

Wat een wijze les Paulien en een hele goede manier om deze les inzichtelijk te maken ook. 

Add new contribution

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.
Blog of Paulien Schaank
Content
Access level of this page
  • Public
  • WorldSupporters only
  • JoHo members
  • Private
Image
Image
Statistics
16 1
Selected Categories