Samenvatting Cultural Diversity: Artikel Abu-Nimer: Interreligious and intercultural education for dialogue, peace and social cohesion. Universiteit Utrecht.

Artikel Abu-Nimer; Interreligious and intercultural education for dialogue, peace and social cohesion

Diversiteit herkennen in de wereld van nu is onontkoombaar.

Aanraking met verschillen kan zowel positieve als negatieve effecten hebben: hangt af van hoe een bepaalde samenleving binnen het land omgaat en hoe het op een globale schaal ermee omgaat.

-> positieve effecten van globalisation hebben ook bijwerkingen

-> veel conflicten worden door diversiteit op het leven van identiteit ontwikkeld

Soms is er angst in een diverse samenleving -> hierop wordt o.a. gereageerd door populisme

Oplossen:

1. zelfbewustzijn versterken               2. Anderen ontmoeten

Om conflicten op te lossen moet er altijd gekeken worden naar het geheel van sociaal, politiek, economie, legaal, religie en opleiding.

Leerkrachten kunnen een centrale rol aannemen in het promoten van culturele en religieuze diversiteit.

Intercultural education: het proces van meer bewustzijn verkrijgen van de subjectieve culturele context (wereldbeeld) waaronder je eigen, en het ontwikkelen van een verbeterde vaardigheid in het sensitief en competent omgaan met iemand langs culturele contexten, als zowel een onmiddellijk en lange termijn effect van uitwisseling.

-> interreligious education is hier een onderdeel van.

Individuen moeten intercultureel competent zijn om om te gaan met de ander zowel binnen als buiten hun eigen cultuur.

Er blijft een gat om interreligious education te vermengen in intercultural education.

Het is noodzakelijk dat leerkrachten zelf ook de culturele verschillen waarderen en accepteren, en dat ook laten zien.

Dit moet geïnternaliseerd zijn anders heeft het geen zin.

Intercultural competence: de vaardigheid van het individu om zijn eigen etnocentrische standpunt op zij te zetten om succesvol om te gaan met mensen van andere culturen.

-> dit begint als een extrinsieke motivatie.

Pallavicini: interfaith leren en lesgeven moet niet meer vergelijken en contrasteren van religies, maar slechts nog menselijke interactie.

Al-Mamaari: 2 belangrijke punten in intercultural education:

1. studenten moeten kunnen leren over de natuurlijke sociale structuur van kennis, het moet geen overeenkomst zijn over hoe educatie gegeven moet worden.

2. docent moet cultureel responsieve en betekenisvolle lessen geven

Voelen dat je ergens bij hoort betekent niet dat dat je interactie met anderen verslecht.

Al-Mamaari: 3 gebieden van uitdaging voor intercultural education in Oman:

1. leraartraining

2. Verbeterde curricula rondom intercultural education

3. Balans tussen uniformiteit en diversiteit

Religie wordt vaak geïdentificeerd met de angst van immigrant ‘ander’

Het is belangrijk vaardigheden op te doen die het leven lang leerbevordelijk zijn

Leren over andere religies en culturen om sociale cohesie en tolerantie op te bouwen vereist het tegenkomen van anderen.

Voor internationalisation zijn er 4 stappen nodig

1. diversiteit

2. omgaan met verschillen

3. delen van persoonlijke verhalen

4. ruimte om te luisteren

Conclusie

Leren over andere culturen is belangrijk, maar niet genoeg.

Er zijn nog veel problemen met geloof gebaseerde en staats-gerunde instituties en hun beleid voor het bevorderen van intercultural en interreligious education.