Wat doen antropologen?
Dit boekje is een korte introductie naar wat voor werk antropologen doen en de verschillende richtingen die antropologen uit kunnen. De breedste definitie van antropologie is dat het een sociale wetenschap is die zich bezig houdt met groepen mensen en hun gedrag, hun onderlinge interactie en hun interacties met de materiële omgeving. Antropologie bestudeert vooral hedendaagse samenlevingen, maar in sommige landen valt ook archeologie onder antropologie. Antropologie valt midden tussen sociologie, wat meer kwantitatief is, en psychologie, wat zich meer bezig houd met individuen. Antropologie is holistisch, kwalitatief en probeert zoveel mogelijk onder de oppervlakte te komen en de onderliggende dynamiek zichtbaar te maken. Het houdt zich bezig met alle facetten van de mensheid. Antropologen proberen de werkelijkheid van bepaalde culturele en sub culturele wereldbeelden te begrijpen en vertegenwoordigen en proberen deze wereldbeelden cross cultureel te communiceren.
Dit doen antropologen door middel van etnografie, een portret van een groep, vaak in tekstvorm. In een etnografie worden de belangrijkste elementen van een groep beschreven: de samenhang van de groep, hun economie, de geschiedenis, de sociale en politieke instituten en de geloven en waarden. Etnografie wordt gebaseerd op theorie en methode. De belangrijkste methode van antropologie is comparatief. Antropologie is ook empirisch, data wordt in het veld verzameld.
Antropologie in dienst hebben
Een grote groep antropologen werkt op universiteiten, daar combineren zij lesgeven met onderzoek. Dat heeft een aantal voordelen, de universiteit is een levendige en ondersteunende omgeving met collega’s en een baan bij de universiteit geeft zekerheid en kan gecombineerd worden met werk als consultant of freelance onderzoek. Waarschijnlijk werken meer antropologen als voltijd onderzoekers of als freelancers bij de overheid, niet govermentele organisaties, hulporganisaties, industrieën, het rechtshof en inheemse gemeenschappen.
Het doen van onderzoek
Antropologen hebben een verantwoordelijkheid om professionele standaarden, academische onafhankelijkheid en ethische principes te behouden. Projecten worden gemaakt met twee belangrijke vragen in gedachten: hoe zal dit onderzoek nieuwe wetenschap creëren? En hoe kan dit onderzoek ten goede komen van de groep waar het over gaat en van de samenleving in zijn geheel? Het belangrijkste doel van antropologie is om een zo volledig mogelijk beeld te geven. Antropologen verzamelen hiervoor een grote hoeveelheid data. Door middel van literatuur onderzoek en veldwerk. Data worden verzameld door middel van participerend observeren en verschillende soorten interviews(formeel, informeel, individueel, in groepen, diepte, oppervlakkig). Veldwerk wordt gevolg door een proces van analyse, het organiseren van de data en theorie aanwenden om een beeld te krijgen van de resultaten.
Veel mensen gaan er vanuit dat antropologie verdeeld kan worden in toegepast werk en theoretisch werk. Dit is echter een beetje misleidend. Toegepast onderzoek wordt immers gebaseerd op een theoretisch frame en een academische aanpak en theoretische ontwikkeling wordt gesterkt door informatie van empirische data en veld ervaring.
Het proces van antropologisch onderzoek volgt de volgende stappen, hoewel niet per se in deze volgorde en niet expliciet. Ontwerpen, Zoeken van financiering, Literatuur onderzoek, doelen en hypotheses van het onderzoek maken, etnografisch veldwerk, analyseren van de data, conclusies trekken, het verspreiden van je vindingen en meedoen in internationale debatten. Ook geven antropologen vaak aanbevelingen aan beleidsmakers, helpen zij bij het implementeren van de vindingen en doen zij onderzoek naar de effecten hiervan.
Antropologen komen in een grote hoeveelheid verschillende beroepen terecht en houden zich bezig met een grote diversiteit aan onderwerpen. Dit boekje verdeeld zich in verschillende gebieden waartussen veel overlap en overgang is. Echter in ieder gebied is het doel van het onderzoek hetzelfde: het proberen te begrijpen van een bepaalde sociale werkelijkheid en om dit te communiceren over culturele en sub culturele grenzen.
Balanceren
Antropologen treden vaak op als culturele vertalers, ze bouwen bruggen tussen verschillende samenlevingen met verschillende wereldbeelden. Het begrijpen van verschillende standpunten en het vertalen op een niet veroordelende manier is een belangrijk onderdeel van antropologische training en rust op een combinatie van diepte onderzoek en analyse. Voor sommige antropologen is advocatuur een logisch gevolg van langdurige werkrelaties met een samenleving. Malinowski legde hiervoor al de basis: “als een wetenschappelijk moralist volledig in sympathie met rassen die onderdrukt worden of kansarm zijn zou de antropoloog een gelijke behandeling voor iedereen, volledige culturele onafhankelijkheid eisen voor iedere groep of natie.”
Er is veel discussie geweest over hoe de relatie tussen gast gemeenschap en antropoloog moet worden vormgegeven, directe advocatuur kan namelijk de neutraliteit van onderzoek teniet doen. Echter, het principe van wederkerigheid is nu opgenomen in de ethische richtlijnen en het meeste hedendaagse onderzoek is gebaseerd op partnerschap met de gastgemeenschap. Iedere antropoloog moet voor zichzelf beslissen hoe onderzoek te doen en te voldoen aan morele en ethische richtlijnen. Dit maakt het voor antropologen mogelijk om de samenlevingen waarin zij werken te helpen.
Voorzien in cross culturele vertalingen
“special pleading” vertaald de belangen van groepen die anders niet gehoord worden. Veel antropologen houden zich bezig met communicatie problemen. Het voorzien in cultureel verantwoorde manieren van communicatie is de basis van Alternative dispute resolution(ADR) is het oplossen van conflict in stammen samenlevingen. Er is veel kritiek op ADR gekomen door antropologen, ze vinden dat het een geïdealiseerd beeld van het sociale leven in stammen geeft en vinden dat er te weinig rekening word gehouden met de verschillende culturele contexten waarin ADR word gebruikt.
Het verdedigen van kennis en levensonderhoud
Antropologen hebben het al jaren over de sociale effecten van industrialisering in landbouw. Onderzoek toonde het belang van het beschermen van het gemeenschapsleven in landbouw gebieden aan. Meer geïndustrialiseerde landbouw veroorzaakt meer onveiligheid in de gemeenschap. Een ander onderzoek concludeerde dat de ecologische en sociale gevolgen van de industrialisering van landbouw als zijnde: het verlies van familie boerderijen, milieu en gezondheidsrisico’s, grotere onzekerheid op de arbeidsmarkt, en sociale verdeling en conflict.
Tegenwoordig houdt men zich ook bezig met de gevolgen van de introductie van genetisch gemanipuleerde gewassen. Sommigen van deze gewassen produceren geen nieuwe vruchtbare zaden waardoor de boeren zeer afhankelijk worden van de bedrijven die deze zaden en de benodigde pesticiden leveren. Ook doorbreekt het introduceren van deze gewassen de locale traditionele kennis omdat de mensen niet meer op de traditionele manier verbouwen. Een andere bezigheid van advocatuur is het verdedigen van intellectueel eigendomsrecht(IPR). Het verdedigen van inheemse kennis als de eigendom van de inheemse gemeenschap. Industriële landbouw en mijnbouw hebben een enorme impact op inheemse gemeenschappen en hun omgeving.
Mensenrechten
Wetenschappelijke kennis, zoals gegeven door antropologen, is waardevol voor de strijd voor de mensenrechten. Antropologen kunnen als getuigen expertise informatie geven. Er is een groeiende bezorgdheid om de sociale en ecologische kosten van globalisering, en antropologen zijn hierin geïnteresseerd als analisten van sociaal gedrag en als advocaten van bedreigde groepen. Veel werk in de juridische sector houdt zich bezig met het overbruggen van de gaten tussen inheemse ideeën over recht en moraal en de nationale en internationale richtlijnen die hier vaak mee botsen. Contra ontwikkelingsbewegingen ontstaan omdat mensen vechten tegen de onteigening van hun bronnen.
Landrechten
Het komt veel voor dat het land van inheemse groepen onteigend word, veel mensen zien dit als ‘economische kolonialisme’. Inheemse groepen vechten om het terug krijgen van zeggenschap, of op zijn minst een vergoeding, over hun land. Het resultaat is een aantal conflicten over land en waterrechten waarin verschillende culturele perspectieven botsen. Antropologen kijken niet alleen naar de inheemsen die hun land terug willen maar ook naar de kolonisten wier generaties van investering bedreigd worden door die claims.
Ook kijken antropologen naar de pogingen tot het behoud van bepaalde stukken natuur door er een reservaat van te maken. Terwijl er in die gebieden vaak inheemse groepen leven die dan verjaagd worden van hun land. Antropologen proberen overheden ervan te overtuigen dat zij rekening moeten houden met de culturele en economische behoeftes van deze samenlevingen. Inheemse groepen zijn niet de enigen die worden bedreigd door natuur behoud. Ook locale boeren zien hun gezamenlijke land bedreigd.
Actie door deelname
Antropologen dragen bij aan een beter begrip van locale vormen van eigenschap en de relatie van mensen met plaatsen. Dit kan op verschillende manieren gecommuniceerd worden waarbij vaak gebruik wordt gemaakt van ‘participatory action research’(PAR) waarbij de samenleving zelf het probleem bepaald, analyseert en oplost. De mensen bezitten de informatie en nemen een academische onderzoeker in de hand om het proces te helpen. Hierbij word vaak gebruik gemaakt van ‘cultural mapping’, dat is het opnemen van alle heilige en belangrijke plekken en de kennis van het land en bronnen van een bepaalde groep.
Er zijn echter weinig succesvolle land claims. Veel groepen moeten migreren. Antropologen helpen vaak migranten door het geven van advocatuur en culturele vertalingen.
Advocatuur houdt......more on this page, or read on below >>
