NVOG richtlijn - Geneeskunde - Kunstverlossing

Onder vaginale kunstverlossing bestaat extractie met behulp van foceps of vacuüm. Vaak gaat dit gepaard met schade aan het kind of aan de moeder. Onder vaginale kunstverlossing verstaat het uitoefenen van de trekkracht op het foetale hoofd. Dit gaat door middel van een verlostang (forceps) of via een vacuümapparaat. Het doel van vaginale kunstverlossing, is te zorgen dat het kind levensvatbaar geboren wordt, door de uitdrijvingsfase te bespoedigen.

Hieronder staan de indicaties voor vaginale kunstverlossing:

• Bij verdenking op zuurstofnood bij de foetus

• Bij een niet vorderende uitdrijving

• Onvermogen van de moeder tot krachtig persen

Complicaties

De risico’s van het uitvoeren van vaginale kunstverlossing betreffen een verhoogd geboortetrauma. Andere risico’s zijn; subdurale of hersenbloeding, intraventriculaire bloeding, n. facialis laesie, convulsies, CNS-depressie, voedingsproblemen en mechanische ventilatie. Bij verhoogde bloedingsaandoeningen van de foetus, prematuriteit, recent foetaal microbloedonderzoek of bij verdenking op foetomaternale disproportie moet er rekening gehouden met een verhoogd risico van het uitvoeren van een vaginale kunstverlossing. Voor de vrouw kan een vaginale kunstverlossing een verhoogde kans geven op bekkenbodemschade.

Vacuüm of forceps

De keuze van het instrument, vacuüm of forceps, wordt er gekeken naar de maternale en foetale risico’s, niveau van training en ervaring van de arts met het instrument. Een vacuümcup is gemakkelijker in te brengen en de schedeldiameter wordt minder beïnvloed. De forceps wordt uitgekozen qua maat en vorm, zodat het optimaal aangepast is aan het foetale hoofd. De kans van slagen bij een vaginale kunstverlossing is onzeker. De complicaties bij het mislukken van een vaginale kunstverlossing zijn groot. Het betreft vooral een verhoogde kans op geboortetrauma met risico op een slecht hart, subduraal hematoom, hersenbloeding, convulsies en zenuwletsel.