NVOG richtlijn - Geneeskunde - Foetale bewaking

Foetale bewaking heeft als doel het tijdig op sporen van zuurstofgebrek tijdens de baring bij de foetus. Hierdoor wordt geprobeerd het risico op sterfte geprobeerd te voorkomen. Uit onderzoek blijkt dat de laatste jaren het aantal gevallen dat komt te overlijden aan foetale nood is toegenomen. Bij zwangeren die hoge risico’s lopen wordt via de cardiotocogram (CTG) de foetale conditie bewaakt. Het wordt aangeraden om continue CGT bewaking toe te passen bij zwangeren met een verhoogd risico op perinatale asfyxie.

CTG probeert vooral intrapartale sterfte en hersenletsel te voorkomen via foetale bewaking. Tijdens een klinische bevalling van een te vroeg geboren foetus moet er gebruik maken van de gemodificeerde FIGO-classificatie.

Microbloedonderzoek

Microbloedonderzoek (MBO) is ook een techniek voor de foetale bewaking en wordt vaak in combinatie met CTG bewaking gebruikt. Als uit de CTG blijkt dat er een kans is op foetale hypoxie, wordt er bloed uit de hoofd van het hoofd van de foetus afgenomen. In het bloed wordt vervolgens de pH gemeten. Als de pH waarde onder de 7,25 is, is er sprake van foetale nood. Hierbij is er sprake van acidose. Het onderzoek dient in dit geval herhaald te worden. Als de pH waarde onder de 7,20 is, is er sprake van foetale hypoxie en moet er worden nagestreefd naar een spoedige bevalling. Een contra-indicatie voor het microbloedonderzoek zijn maternale infecties, foetale stollingsstoornissen en prematuriteit onder de vierendertig weken.

Naast het standaard diagnostisch onderzoek wordt ook het echocopisch meten van de biparietale diameter (DBP), caput- en abdominale omtrek en femurlengte (FL) gedaan. Deze parameters geven een indruk van de groei van de foetus.