NVOG richtlijn - Geneeskunde - Keizersnede

In Nederland stijgt het percentage keizersnedes. Vooral voor de stuitligging, meerlingzwangerschappen en extreme vroeggeboorte nam dit aantal toe. Er wordt onderscheid gemaakt tussen geplande en ongeplande sectio caesarea. De geplande sectio wordt al voorafgaand aan de weeën besloten. Alle andere sectio’s zijn ongeplande sectio’s. De zwangere wordt geïnformeerd over de sectio en daarnaast wordt er toestemming gevraagd voor de sectio caesarea. De toestemming voor deze sectio moet worden vastgelegd in een medisch dossier.

Een geplande sectio caesarea wordt uigevoerd voor een zwangerschapsduur van 39 weken. Een sectio caesarea geeft een verhoogd risico op; respiratoire morbiditeit, sepsis, hypoglykemie, opname op de intensive care en neonatale sterfte voor het kind.

Het is geen indicatie om een zwangere zonder littekenuterus en zonder medische indicatie een geplande sectio caesarea uit te laten voeren. Bij een verzoek op een geplande sectio caesarea waarvoor geen medische indicatie is, dan is het van belang om achter de beweegredenen van de zwangere te komen. Een reden voor een sectio kan zijn dat vrouwen angstig zijn om te bevallen. Counseling met eventueel behandeling met een psycholoog kan hierbij nuttig zijn.

Volgens de Wet op Geneeskundige Behandelingsovereenkomst (WGBO) is dat voor het uitvoeren verrichtingen de toestemming van de patient noodzakelijk is. De is vereist dat de arts informatie verstrekt (informed consent).

Een ongeplande sectio caesarea was niet voorgenomen voor het begin van de partus. De meeste ongeplande sectio’s worden uitgevoerd door dat de baring niet vordert of als er sprake is van foetale nood.