Miranda v. Arizona, 384 U.S. 436 (1966)
Feiten
Mr. Miranda was aangehouden en ondervraagd door de Amerikaanse politie. Echter hem werd aan het begin van het verhoor geen volledige en effectieve waarschuwing gegeven over zijn rechten. Er was verder geen bewijs van fysieke of psychologische dwang en Miranda kwam uiteindelijk tot bekentenissen. Hij werd dan ook veroordeeld.
Supreme Court
De Supreme Court haakte allereerst aan bij het non-incriminatierecht van de Bill of Rights: “No person shall be compelled in any criminal case to be a witness against himself”. Bijkomend bepaalt het Hof dat er geen verschil is tussen de wijzen van incriminatie, zo kan het gaan om directe bekentenissen of gedeeltelijke toegevingen, maar ook belastende of ontlastende verklaringen. Als deze regel van de non-incriminatierecht niet wordt nageleefd, moeten alle verklaringen van de verdachte als onvrijwillig worden beschouwd. Dat wil zeggen dat zij dan ongeldig zijn. Het Supreme Court geeft aan dat het non-incriminatierecht een “substantive right” is. Met andere woorden; een recht dat onlosmakelijk verbonden is met de persoon en geldt als een waarmerk van de democratie. Het non-incriminatierecht is erg van belang in de fase van ondervraging, dus als de verdachte door bijvoorbeeld de politie wordt verhoord. Het Supreme Court oordeelt dat het recht op bijstand van een advocaat onmisbaar is voor de vrijwaring van het non-incriminatierecht. Een recht op bijstand betekent verder dat personen die zich dat niet kunnen veroorloven, gratis over een advocaat moeten kunnen beschikken. Het Supreme Court komt met een viervoudige waarschuwing die aan de verdachte moet worden gegeven zodra hij ondervraagd zal worden, namelijk dat hij het recht heeft om te zwijgen, dat alles wat hij zegt tegen hem kan en zal gebruikt worden voor de rechtbank, dat hij het recht heeft om een advocaat te raadplegen en ten slotte dat hem een advocaat zal toegewezen worden als hij er geen kan betalen. De verdachte kan zich dus op zijn zwijgerecht beroepen en dan moet de ondervraging worden gestaakt. Als hij dan aangeeft dat hij een advocaat wil, moet het verhoor opgeschort worden tot deze aanwezig is en dan moet hij de kans krijgen om met zijn advocaat te overleggen voordat de ondervragingen kunnen worden voortgezet. Het Supreme Court bevestigde dat de constitutionele bescherming tegen zelfbeschuldiging opgenomen in het Fifth Amendment voor het individu het recht om te zwijgen garandeert, tenzij hij ervoor kiest om te spreken in de onbelemmerde uitoefening van zijn eigen vrije wil, dit tijdens de ondervraging of in de rechtbank.
Kern
Het Hof introduceerde de regel dat een verklaring die was afgelegd zonder dat de arrestant op zijn rechten was gewezen en zijn eigen advocaat had kunnen spreken, nietig was. Men komt tot de “Miranda warning”: "You have the right to remain silent. Anything you say can and will be used against you in a court of law. You have the right to speak to an attorney, and to have an attorney present during any questioning. If you cannot afford an attorney, one will be appointed to you at government expense."
