Wat is het belang van intieme relaties? - Chapter 12

Wat veroorzaakt aantrekkingskracht?

Bijna iedereen voelt zich aangetrokken tot andere mensen. Soms zonder te begrijpen waarom. Dit kan worden veroorzaakt door situationele voorspellers of factoren die verband houden met fysieke aantrekkingskracht. 

Wat zijn de situationele voorspellers van aantrekkingskracht?

De vergelijking van Lewin kan worden aangepast om te werken voor aantrekking. De oorspronkelijke formule is B = ƒ(P, E) en in het geval van aantrekking kan B worden vervangen door A (aantrekking).

'Tegenpolen trekken elkaar aan' is een beroemd citaat, maar onderzoek in de sociale psychologie heeft uitgewezen dat het tegenovergestelde waar is. De gelijkenis-aantrekkelijkheidshypothese beschrijft de neiging om relaties aan te gaan met mensen met vergelijkbare attitudes, waarden, interesses en demografie. Dit geldt zowel voor romantische relaties als voor vriendschappen. In het geval van romantische relaties wordt dit fenomeen ook wel assortative mating genoemd. Een verklaring voor deze hypothese zou kunnen zijn dat mensen zich vaak in hun eigen groep bevinden, dus bij mensen die al op hen lijken. De kans is dus groter dat ze daar hun vrienden of partner vinden. Een andere verklaring is dat mensen willen daten met iemand die hun interesses deelt zodat het gemakkelijker is om te communiceren en activiteiten te plannen. Overeenkomsten verminderen ruzies tussen koppels. Aan de andere kant kan het anders zijn en verschillende kwaliteiten hebben mensen ook helpen om van elkaar te leren en te groeien.

Een andere situationele factor is mere exposure. Dit is de neiging van mensen om de voorkeur te geven aan bekende objecten en individuen, vooral als de blootstelling eraan toeneemt. Het wordt het nabijheidseffect genoemd als het gaat om de neiging van mensen om van anderen te houden die zich dicht bij hen bevinden, vanwege het mere exposure effect. Belangrijk om op te merken voor beide effecten is dat de eerste indruk van het object of de persoon neutraal of positief moet zijn om deze effecten te laten werken. Een onderzoek dat hieraan gerelateerd is, is de Westgate Housing Study. Dit was een onderzoeksproject naar hoe sympathie toeneemt op basis van fysieke nabijheid en mere exposure aan de buren. Er zijn twee soorten blootstellingen gevonden in dit appartement. De eerste was fysieke afstand; hoe ver twee mensen van elkaar verwijderd zijn. De tweede was functionele afstand; hoe vaak twee mensen elkaar zien vanwege zaken als architectonisch ontwerp.

Wanneer mensen zich seksueel tot anderen aangetrokken voelen ervaren ze fysiologische opwinding, de laatste situationele voorspeller van aantrekking. Deze opwinding kan echter ook door andere factoren worden veroorzaakt. De verkeerde attributie van opwinding is de neiging van mensen om aan te nemen dat fysiologische reacties op hun omgeving echt te wijten zijn aan seksuele aantrekking tot een andere persoon. Nauw verwant hieraan is het excitatie-overdrachtseffect. Dit is de neiging om opwinding over een situatie te interpreteren als opwinding over een andere persoon.

Wat zijn de fysieke voorspellers van aantrekking?

Onderzoekers hebben ontdekt dat bepaalde fysieke kenmerken die algemeen als aantrekkelijk worden beschouwd, waarschijnlijk voortkomen uit overgeërfde instincten. De voorkeur voor deze eigenschappen kan onbewust gebeuren. Een ding dat mensen vaak als mooi ervaren, is symmetrie, zowel in het lichaam als in het gezicht. Bilaterale symmetrie komt voor wanneer de linker- en rechterhelft van een gezicht of lichaam overeenkomen; symmetrie is positief gecorreleerd met waargenomen aantrekkelijkheid. Dit kan een evolutionaire verklaring hebben, omdat symmetrie een indicator kan zijn voor genetische kwaliteit.

Naast symmetrie kan slechts ‘gemiddeld’ zijn ook een positieve eigenschap zijn. Een gemiddeld of samengesteld gezicht is een door de computer gegenereerd gezicht dat is gemaakt door verschillende individuele gezichten te combineren. Gemiddelde gezichten worden vaak als aantrekkelijker gezien dan individuele gezichten. Er zijn drie mogelijkheden waarom gemiddelde gezichten aantrekkelijk zijn:

• Het kan een procedureel artefact zijn. Dit is een bevinding die het resultaat is van hoe een onderzoeker het experiment heeft uitgevoerd, in plaats van de introductie van de onafhankelijke variabele.
• Gemiddelde gezichten zijn misschien alleen aantrekkelijk, omdat ze ook meer symmetrisch zijn.
• Gemiddelde gezichten passen bij onze culturele verwachtingen. De meeste mensen voelen zich aangetrokken tot wat hun cultuur en media vertellen wat aantrekkelijk is.

De taille-tot-heupverhouding is de verhouding tussen de middelomtrek en de heupomtrek die vaak een rol speelt bij het bepalen van de aantrekkelijkheid van het vrouwelijk lichaam. In de meeste culturen is de gewenste verhouding 0,70. voor mannenlichamen wordt de taille-tot-schouders-verhouding gebruikt. Dit is de verhouding tussen taillebreedte en schouderbreedte, die een rol speelt bij het bepalen van de aantrekkelijkheid van het mannelijk lichaam. Dit aantal ligt vaak tussen de 0,70 en 0,75.

Hoe besluiten mensen zich aan een bepaalde relatie te binden?

Er zijn veel modellen die beschrijven hoe mensen hun partners kiezen, maar er zijn drie modellen die het meest bekend zijn.

Wat is Sternbergs driehoekstheorie van liefde?

Sternbergs driehoekstheorie van liefde suggereert dat alle intieme relaties bestaan ​​uit een combinatie van:

• Intimiteit: de emotionele component dat is het gevoel van nabijheid, verbinding, binding en warmte jegens een partner.
• Passie: de fysieke, de motiverende of het gedragscomponent die de seksuele drang of aantrekking tot een partner is.
• Commitment: de cognitieve component die een doordachte, beredeneerde beslissing is om bij een bepaalde partner te blijven.

Als geen van de drie componenten aanwezig is in een relatie wordt het niet-liefde genoemd en als ze alle drie aanwezig zijn is het volledige of perfecte liefde. De meeste relaties vallen tussen deze twee uitersten.

Wat is de gehechtheidstheorie?

De gehechtheidstheorie is het idee dat onze vroege gezinsomgeving ons vermogen beïnvloedt om gezonde volwassen relaties aan te gaan en te onderhouden. Bowlby ontwikkelde de test voor vreemde situaties. Dit is de experimentele methode waarbij een moeder en kind in een kamer worden geobserveerd terwijl de moeder weggaat en terugkeert of in de kamer zelf waar dit gebeurt. Door dit experiment werden drie hechtingsstijlen gevonden. Een hechtingsstijl is het patroon van vertrouwen en zelfvertrouwen binnen relaties. De drie stijlen zijn:

• Veilig: komt van ondersteunende ouders en verandert in een gezonde volwassenheid.
• Angstig-ambivalent: komt van inconsequente ouders en leidt tot een lager zelfbeeld.
• Vermijdend-angstig: komt van gewelddadige ouders, wat ertoe leidt dat mensen in het algemeen langdurige verbintenis met anderen vermijden wanneer ze opgroeien.

Een nieuw model stelt vier stijlen voor in plaats van drie. Op basis van de twee vragen ‘Heb ik een positief of negatief beeld van mezelf?’ en ‘Heb ik een positief of negatief beeld van anderen?’ worden vier mogelijke uitkomsten gevormd:

• Veilig: de antwoorden op beide vragen zijn positief.
• Afwijzend: het antwoord op de eerste vraag is positief en op de tweede negatief.
• Preoccupatie: het antwoord op beide vragen is negatief.
• Angstig: het antwoord op de eerste vraag is negatief en op de tweede positief.

Wat is de onderlinge afhankelijkheid en het investeringsmodel?

De interdependentietheorie is in het leven geroepen om erachter te komen hoe mensen over hun partner beslissen. Dit is een model dat de betrokkenheid van relaties voorspelt op basis van hoe tevreden elke partner is en wat hun alternatieven zijn. Er zijn twee voorspellers van commitment. De eerste is tevredenheid. Dit is de perceptie of iemands romantische relatie beter of slechter is dan gemiddeld. De tweede voorspeller van commitment zijn alternatieven. Dit is het aantal en de kwaliteit van andere opties die iemand heeft als zijn huidige relatie is beëindigd. De interactie tussen beide is belangrijk. Als iemand meer alternatieven had, zou hij minder toegewijd kunnen zijn en andersom. Dit wordt de afwijzing van alternatieven genoemd; de neiging van zeer toegewijde mensen om mogelijke alternatieven te downgraden en zo verleiding te vermijden.

Het investeringsmodel stelde een derde voorspeller van commitment voor: investeringen. Investeringen zijn de tijd, energie en middelen die in een relatie worden gestoken die verloren zouden gaan als de relatie zou eindigen. Investeringen hangen positief samen met commitment. Het investeringsmodel voegt deze derde component toe als een even belangrijke voorspeller van commitment, samen met tevredenheid en alternatieven.

Hoe beïnvloeden gender en cultuur relaties?

Mensen reageren op vergelijkbare manieren op ervaringen uit de kindertijd en huidige situaties. Er zijn echter meer invloeden op hoe mensen denken en handelen, zoals cultuur en gender.

Wat is de invloed van gender op relaties?

Geloven in het bestaan ​​van slechts twee geslachten is een valse tweedeling. Dit systeem negeert mensen met ‘intersekse’ aandoeningen. Evenzo is alleen rekening houden met hetero- of homoseksuele mensen ook onjuist. Biseksueel is dan ook onjuist omdat het ook maar naar twee geslachten verwijst. Een betere omschrijving is panseksueel. Dit is de seksuele aantrekking tot bepaalde individuen, ongeacht hun sekse of gender. Het kan worden gezien als de bijgewerkte versie van biseksualiteit. Dus zowel sekse als seksuele geaardheid moeten als een spectrum worden gezien.

Mannen en vrouwen verschillen in hun gevoelens van jaloezie. Mannen zouden vaak jaloerser zijn op seksuele ontrouw en vrouwen zouden meer van streek zijn door emotionele ontrouw. Een evolutionaire verklaring zou de onzekerheid over het vaderschap kunnen zijn. Dit is de angst van mannen over twijfel of een kind genetisch van hen is. Dit zou de reden kunnen zijn waarom mannen meer overstuur zouden zijn over seksuele ontrouw.

Mannen en vrouwen verschillen ook in promiscuïteit. Promiscuïteit is het aantal seksuele partners dat men heeft. Het stereotype in veel culturen is dat mannen meer seks en meer sekspartners willen dan vrouwen. Als door een vreemde wordt gevraagd om naar huis te gaan om seks met iemand te hebben gaan mannen vaker mee dan vrouwen. Een evolutionaire verklaring voor deze bevinding kan een ouderlijke investering zijn. Dit is de hoeveelheid tijd, moeite en fysieke middelen die een individu nodig heeft om genetische nakomelingen te produceren en groot te brengen. Dit is veel hoger voor vrouwen dan voor mannen. Dit maakt het dus makkelijker voor mannen om meer bedpartners te hebben. Het maakt het ook logischer voor vrouwen om één toegewijde partner te vinden om hen te helpen dan meerdere sekspartners. Een andere verklaring kan een culturele verklaring zijn. Veel culturen accepteren meer dat mannen meer sekspartners hebben dan vrouwen. Er zijn dubbele normen voor beide geslachten en daarom worden vrouwen strenger beoordeeld. Hiervoor zijn drie mogelijke verklaringen:

• Ouderlijke investering.
• Seksuele dubbele moraal op basis van cultuur.
• Bezorgdheid van vrouwen over veiligheid en aanranding.

De meeste onderzoeken richten zich op heteroseksuele relaties, omdat de meeste relaties heteroseksueel zijn. Het aantal homoseksuele relaties neemt echter toe. Het is dus belangrijk om ook naar die relaties te kijken. Er zijn namelijk een paar verschillen tussen deze relaties. Homomannen voelen zich vaker betrokken bij een relatie die gebaseerd is op materiële investeringen en geven meer om immateriële investeringen zoals opofferingen om samen te zijn. De neiging tot gelijkenis is daarentegen meer zichtbaar in heteroseksuele relaties. Een verklaring hiervoor zou kunnen zijn dat homo's minder keuze hebben in hun partners, waardoor de kans kleiner is dat ze een vergelijkbare partner zullen vinden. The field of eligibles datums zijn de potentiële keuzes en partners die beschikbaar zijn voor een persoon die geen toegewijde romantische relatie heeft, op basis van de criteria van die persoon voor een romantische partner. The field of eligbles is dus kleiner voor homo's.

Wat is de invloed van cultuur op relaties?

Er zijn drie stellingen gevonden in een onderzoek naar het effect van cultuur op relaties.

• 'Romantische liefde' wordt belangrijker gevonden in individualistische culturen. Of familie een gekozen partner goedkeurt, is bijvoorbeeld belangrijker in collectivistische culturen waar mensen in individualistische culturen voor zichzelf kiezen.
• Mensen uit individualistische culturen verwachten een hogere mate van emotionele intimiteit van hun partners.
• Individualistische verwachtingen van romantiek en intimiteit kunnen leiden tot problemen binnen relaties.

Een voorbeeld dat duidelijker naar voren komt in collectivistische relaties is het gearrangeerde huwelijk. Dit is een huwelijk dat is gepland door de families van het koppel, vaak om pragmatische redenen zoals gelijkenis of financiële voordelen. Als de mensen die gaan trouwen het gevoel hebben dat ze een keuze of enige controle over de uiteindelijke beslissing hadden, zijn ze gelukkiger in hun huwelijk.

Of mensen ervoor kiezen om te trouwen of niet en wat hun verwachtingen van het huwelijk zijn verschilt ook per cultuur. Noord-Amerikanen geloven bijvoorbeeld dat liefde een noodzakelijk onderdeel is van het huwelijk. Dit is minder duidelijk te zien in Aziatische culturen. Deze bevindingen verschillen niet veel tussen de geslachten.