Onbehoorlijk gedrag - Arrest

Onbehoorlijk gedrag (HR 02-04-1985, NJ 1985, 796)

Casus

Twee agenten van de spoorwegpolitie treffen op Centraal Station Rotterdam een vrouw aan die met haar schoenen op een stoel zit. De agenten verzoeken de vrouw haar voeten weg te halen. Daarop begint de vrouw heftig te schelden. Zij wordt vervolgd wegens onbehoorlijk gedrag. De vrouw wordt de overtreding van art. 4 Algemeen Reglement Vervoer tenlastegelegd: "het is verboden op enig gedeelte van de stations of in de treinen te vechten dan wel zich op andere wijze onbehoorlijk te gedragen".

De verbindendheid van deze delictsomschrijving werd betwist vanwege te grote vaagheid. Bij dit openbaar vervoerdelict zijn er vermoedelijk honderden gedragingen die onder deze norm kunnen vallen. Het is onmogelijk om een uitputtende lijst van onbehoorlijk gedrag op te stellen. Dit leidt er toe dat de wetgever genoodzaakt is om de delictsomschrijving open te formuleren.

Rechtsvraag

Is de term "onbehoorlijk gedrag" die staat in art. 4 ARV zo vaag, dat hij in strijd is met art. 1 Sr en art. 7 EVRM?

Rechtsregel

De Hoge Raad achtte de strafbepaling ‘niet onverenigbaar met’ art. 1 Sr en art. 7 EVRM, omdat ‘evenbedoelde norm in zoverre is geconcretiseerd dat het gaat om gedrag op stations en in de treinen, en dat het voorts betreft een norm die, in de bewoordingen van het EHRM in zijn arrest van 26 april 1979, NJ 1980, 146, is inevitably couched in terms which are vague and whose interpretation and application are questions of practice’.

Beslissend is of de norm voldoende concreet maakt welke gedragingen verboden zijn. Op deze manier is bekend wat is strafbaar gesteld en kan de verdachte zijn gedrag daar voldoende op afstemmen. De norm behoeft minder concreet te worden opgesteld als de gedragingen redelijkerwijs niet uitputtend opgenoemd kunnen worden.

De Hoge Raad verwerpt het beroep: art. 4 ARV is niet in strijd met art. 1 Sr en art. 7 EVRM.