NVOG richtlijn - Geneeskunde - Begeleiding bij sterfte van de foetus

Als de diagnose foetale sterfte of intra uteriene vruchtdood (IUVD) is vastgesteld, moeten onmiddellijk de partner, familie en/of vrienden worden geïnformeerd. Perinatale sterfte, is alle sterfte na tweeëntwintig weken. Het meemaken van perinatale sterfte is nog steeds een onderschat probleem en heeft enorm veel impact op de ouders, familie en hulpverleners. Bij het vermoeden van de diagnose IUVD is echo onderzoek direct aangewezen. Ook wordt er een supervisie of tweede mening geadviseerd. Het optreden van een IUVD is vaak plots en onverwacht. Hiervoor is het belangrijk om emoties en behoeften van de moeders en partners te onderkennen. De mogelijkheid van het te bepalen geslacht na een IUVD moet aan de ouders worden voorgelicht. Daarentegen kan het geslacht van de baby wel moeilijk te bepalen zijn.

Complicaties

Een van de complicaties die zich bij een IUVD kunnen voordoen, is het optreden van een ernstige infectie. Daarnaast moet de patiënte voor de bevalling informatie over pijnbestrijding krijgen. Vrouwen met hypertensie of een pre-eclampsie mogen geen dopamine agonisten tot zich nemen. Dopamine agonisten kunnen de bloeddruk laten stijgen en zijn geassocieerd met intracerebrale bloedingen.

Zorgverleners

Het is erg belangrijk dat alle zorgverleners die betrokken waren bij de zwangerschap worden geïnformeerd over de IUVD. Hieronder vallen de verloskundige, huisarts en de kraamzorg. Een IUVD kan psychologische problemen met zich geven. Dit kan bestaan uit posttraumatische stress stoornis (PTSS) of met een postnasale depressie. Indien PTSS niet wordt behandeld, kan het blijven bestaan. Vooral moet er aandacht worden besteed aan vrouwen die weinig sociale steun hebben, zij vormen een kwetsbare groep. Ook moet er aandacht worden besteed aan de partners van vrouwen met IUVD. Zij kunnen rouwreacties vertonen. Vaak is er bij vrouwen ook sprake van schuldgevoelens, angst en depressieve gevoelens.