BPOP Hoorcollege 7 - Ontwikkelingen in de ideeën t.a.v. psychopathologie (historische context)

 De definitie van een psychische stoornis is over de jaren heen veranderd.

Oudheid (700 voor – 500 na christus)

• Chronisch zieken werden goed behandeld: verbleven in tempels en werden verzorgd, kregen massages en kregen ontspannende muziek te horen.
• Hippocrates: vader westerse geneeskunde. Verband tussen lichamelijk en geestelijk functioneren: hersenen zijn betrokken bij ziektes.
• Plato: pleitte dat omgeving een belangrijke rol speelde.

Middeleeuwen (500-1500)

• Gregoriaanse muziek
• Verschillende verklaringen voor psychopathologie ontstonden:
  • Bovennatuurlijke verklaring: duivel of heks zorgde voor psychopathologie.
  • Natuurlijke verklaring: stress zorgde voor psychopathologie (zei Nicholas Oresme).
  • De maan en de sterren hadden effect op het functioneren en zorgden voor psychopathologie (zei Paracelsus).
• Om psychopathologie te verhelpen werden er rituelen als exorcisme (het uitdrijven van de duivel/geesten) en heksenverbranding uitgevoerd.
• Opvanghuis was geen succes: samen geplaatst met criminelen.

Eind 18^e /18^e eeuw

• Tijd van Mozart
• Pinel introduceerde morele therapie. Dit had een psychosociale benadering met normale interactie.
• Daarna steeds minder morele therapie: kleinschaligheid was nodig. Dorothea Dix zette zich hiervoor in. Ondertussen werd de biologische benadering groter.
• De aard van Syfilis werd ontdekt waardoor de interesse in biologie toenam.
• John Grey: de oorzaak van een psychisch probleem is altijd lichamelijk; rust, ruimte en ventilatie is nodig.
• Freud: psychoanalyse: superego (moral principles), id (pleasure principles), ego (reality principle).

20e eeuw

• Invloed psychoanalyse was nog groot
• Behavioral model kwam erbij (gedragsmodel, sociale leermodel). Grondleggers hiervan zijn o.a. Pavlov (conditioneren) en Mary Cover Jones (eerste fobietherapie).
• Er kwam aandacht voor de classificatie van psychische problemen
• Biologische therapie werd groot.
• Eerste DSM in 1952 (tot 1980 werd homoseksualiteit als mentale stoornis opgenomen in de DSM)
• 1950: eerste effectieve medicatie
• Jaren ’60 en ’70: niet de patiënt was ziek maar de maatschappij (antipsychiatrie en dehospitalisatie).
• Verdiensten antipsychiatrie:
  • Doorbreken oude gezagsverhoudingen
  • Multidisciplinair samengestelde behandelteams
  • Aandacht bejegening patiënt
  • Belangstelling psychopathologie nam toe

Nu:

Psychische stoornis is volgens de DSM een combinatie van:

1. Psychisch disfunctioneren
2. Klinisch significant lijden van zelf of ander
3. Atypisch of onverwacht binnen een cultuur

Kritiek op het huidige systeem:

1. Te veel nadruk op het belang van biologie
2. Roep om onderzoek te doen naar losse symptomen in plaats van naar deze clusters (transdiagnostische benadering)

Als je deze aantekeningen handig vond, volg dan gelijk mijn WorldSupport account! Dit kan door rechts naast deze samenvatting op '+ Follow' te klikken. Wordt erg gewaardeerd :)