Aftellen!

De laatste paar dagen zijn aangebroken. We zijn eindelijk gewend en beginnen het echt leuk te vinden. We zijn weer terug in Cape Coast, in hetzelfde internetcafe. We blijven hier een nachtje slapen en gaan daarna de laatste dag in het weeshuis tegemoet.

Zondag 28 juli
We bleven 'thuis' en wilden een dagje lekker niksen. Opeens kwam een van de zorgmoeders naar binnen om te vertellen dat een van de kinderen (Ma Lizzy, die die nacht bij ons geslapen had) erg ziek geworden was. Mama en ik besloten om met haar naar het ziekenhuis te gaan. Wat een beleving was dat. We hadden haar oudere zus, Deborah, bij om haar te troosten. Het ziekenhuis was helemaal open en er stonden 4 bedden. Het was absoluut niet schoon en het kind schreeuwde van de pijn toen het infuus ingebracht werd.
Samen met Deborah ga ik een rondje lopen in het dorpje en we kopen lekkere dingen voor haar, zodat het voor haar toch nog een soort leuk uitje wordt. Ik ben een attractie als blanke op de straat en Deborah loopt vol trots naast me.
Na 2,5 uur zijn we klaar en kunnen we terug en de dagen erna gaat het stukken beter met haar.

Maandag 29 juli
's Ochtends zijn alle kleine onderbroekjes op, dus alle kleintjes moeten een grote onderbroek aan.
Met het sponsorgeld van een andere vrijwilliger wordt een speelveld gebouwd. Rondom bakenen ze het af met banden. Wanneer de banden nog niet gelegd zijn spelen de kinderen ermee.

Dinsdag 30 juli
Het gaat goed met het bouwen van 'ons' schoolgebouw. Er komen al frames voor de ramen in en de muren zijn bijna hoog genoeg.
We nemen vandaag een kijkje in de klas met de grootste kinderen. Ze krijgen les over voedsel. Er zijn 3 soorten: protective food, energy giving food en body building food. 2 uur lang is dit erin geramd en na 2 uur kon nog steeds niemand de vragen van de leraar beantwoorden. Het onderwijs is helaas niet van hele hoge kwaliteit. De leraar vertelt heel enthousiast, maar er komt geen respons van de kinderen.
In de middag gaan we terug met voor elk kind een bellenblaas. Dat was een groot succes en de kinderen hebben ervan genoten.

Woensdag 31 juli
In de ochtend nemen we een kijkje in de middelste klas en geven we de kinderen elk een gum met een luchtje. Als ik de volgende dag ga kijken zijn ze ermee aan het werk.
Lizelot loopt tegen de deur aan en heeft een hele kras onder haar oog, gelukkig wordt het niet blauw.
Van Ingrid hebben we een soort vriendenboekje meegekregen. Elk kind hebben we hierin laten schrijven. We hebben van elk een foto van het gezicht gemaakt en hun hand getekend. Dit is een mooi aandenken aan al onze lieve kinderen.

Donderdag 1 augustus
's Middags gaan we met 32 ballonnen terug naar het weeshuis. Voor iedereen hebben we er een opgeblazen en aan een touwtje gehangen.
Ze hebben er heel leuk mee gespeeld.
Met de drie oudste meiden gaan we naar onze kamer om koekjes te eten en ze kleine cadeautjes te geven. Ze verdienden het, want ze werken zo hard voor het weeshuis.

Vrijdag 2 augustus
Het duurt erg lang voor de kinderen deze ochtend ontbijt krijgen en ze waren dan ook erg vervelend. Als het eten er eindelijk is gaan wij weer weg. Mama en ik lopen naar een begraafplaats in de buurt, waar de graven niet meer dan een hoop zand tussen de bosjes zijn.
In de middag spelen we met grote frisbees en rijgen we stukjes van rietjes aan een touwtje. Er worden kettingen, armbanden en hoofdbanden van gemaakt.
Wij hebben een nieuwe antenne voor de tv gekocht en de kinderen kijken weer tv. Wat zijn ze dan lief en rustig.
Samen met mijn vriend Shibu ga ik douchen en hij maakt een hele show met emmers op zijn hoofd. Wat hebben we gelachen. Alle kinderen blinken sowieso wanneer je 1 op 1 iets met hen doet.

Zaterdag 3 augustus
Na het ontbijt gaan we weer terug naar Cape Coast. We kopen onze laatste souveniertjes en genieten van pannenkoeken en pizza. Het Nederlandse eten missen we ondertussen wel heel erg.
Aan de ene kant kijken we uit naar normale wegen, een normale wc, stromend (warm) water, lekker eten, blanke mensen en schone kleren. Aan de andere kant willen we hier ook echt niet weg. Wat zullen we de kinderen gaan missen. Telkens als je weg gaat vragen ze Do you come back? Geeft wel aan dat ze toch blij zijn dat je er bent..

We gaan nog even van de laatste dagen genieten.
Dikke kus vanuit Cape Coast

Contributions, Comments & Kudos

Add new contribution

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.
Blog of Lizelot
Content
Access level of this page
  • Public
  • WorldSupporters only
  • JoHo members
  • Private
Statistics
0
Selected Categories