We hebben het denk ik allemaal wel eens gedaan: Van iets dat we niet meer kunnen gebruiken, iets nieuws gemaakt. Vroeger maakte ik van een spijkerbroek een hippe schooltas, van een oude broek een etui en van een kapotte lange broek maakte ik prachtige shorts om in de zomer te dragen. Afgelopen week heeft mijn familie, in een moeilijke periode, ook een paar prachtige tweedehands producten gemaakt.
Mijn oma was dol op stof. Nadat zij was getrouwd begon zij, na een suggestie van de pastoor, een 'lepkeswinkel': Opa verkocht de stoffen en oma maakte er kleding en gordijnen van. Haar hele leven heeft oma vanalles voor de familie gemaakt. Ze maakte onze kleding wanneer deze stuk was, maakte gordijnen en zelfs trouwjurken voor verschillende trouwerijen in de familie. Na een mooi en lang leven kreeg oma dementie, zij ging steeds verder achteruit. Langzaam maar zeker namen we afscheid van haar. Toen het punt kwam dat zij stopte met eten en drinken heeft mijn tante een laatste vaandel voor haar gemaakt, van al haar favoriete blouses.
Haar blouses werden verknipt in vierkant stukjes stof en aan elkaar genaaid tot een deken dat haar in de laatste week vertrouwd heeft toegedekt. Het zag er eigen en vertrouwd uit, oma rustend onder eigen vaandel. Het riep bij iedereen mooie herinneringen op over welke blouse ze wanneer ook alweer aan had. Oma was daarnaast ontzettend dol op een speciaal soort stof 'pieds de poule'. Van een blouse van oma met dat patroon heeft mijn nichtje voor iedereen van de familie een strikje gemaakt voor de begrafenis.
Het is verdrietig om afscheid te nemen van je naasten. Maar achter al dat verdriet zitten mooie herinneringen aan de mensen die we gaan missen. Het maken en zien van deze 'tweedehands herinneringen' heeft ons als familie een warm gevoel gegeven en mooie herinneringen zijn weer naar boven gekomen.
Rust zacht oma.
- 714 reads
Add new contribution