Pensioensregeling huisartsen, ARRvS 7 april 1983, AB 1983, 430 - Arrest

Pensioensregeling huisartsen, ARRvS 7 april 1983, AB 1983, 430

Casus

Een antroposofische huisarts moet net als andere huisartsen een pensioenpremie betalen krachtens Art. 2 eerste lid Wet betreffende verplichte deelneming in een beroepspensioensregeling (hierna: de Wet). De huisarts vindt dat hij in aanmerking komt voor de uitzondering genoemd in art. 26 van de Wet: in bijzondere gevallen kan de minister van Sociale Zaken een vrijstelling voor het betalen van premies verlenen. De minister heeft de vrijstelling echter geweigerd te verlenen, waartegen de huisarts in bezwaar, en vervolgens in beroep is gegaan bij de Afdeling Bestuursrechtspraak Raad van State. Hij betoogt dat hij op basis van zijn levensovertuiging een vrijstelling zou moeten krijgen. Het gaat namelijk tegen de ideeën van het samenwerkingsverband waar hij toe behoort in om het bruto-inkomen exact op te geven, hetgeen nodig zou zijn om te bepalen hoe hoog de premie zou uitvallen. Op grond van art. 9 EVRM, de vrijheid van godsdienst en levensovertuiging, zou hem een vrijstelling toekomen (NB, hij beroept zich niet op art. 6 Grondwet, omdat de rechter wetten niet aan de grondwet mag toetsen, art. 120 Grondwet).

Uitspraak

Volgens de Afdeling is “weliswaar aannemelijk dat er een verband bestaat tussen de door de huisarts aangehangen levensovertuiging en zijn aanwijzing, op grond van vorengenoemde pensioenverplichtingen noodzakelijke vaststelling van zijn bruto-beroepsinkomen als arts, maar hieruit volgt naar het oordeel van de Afdeling niet dat die afwijzing op zichzelf een gedraging oplevert waarmee hij naar objectieve maatstaven een directe uitdrukking geeft aan zijn levensovertuiging… “

Daarna: “voornoemde vrijstelling behoort in beginsel niet op grond van overwegingen gebaseerd op het algemeen belang dan wel bezwaren van ideële aard van de betrokken huisarts te worden verleend.“ Kortom, waar hetgeen waar de huisarts zich op beroept valt niet onder de godsdienstvrijheid. Daarom komt de Afdeling niet eens toe aan beperkingsclausules, omdat de huisarts niet beschermd wordt door een grondrecht. De Afdeling verwerpt dan ook het beroep van de huisarts.