Hoorcollege
Naleving en geschillenbeslechting, tussen wie?
Geschillenbeslechting tussen Staten (vroeger de enige optie)
Vandaag: geschillenbeslechting die betrekking heeft op conflicten waar internationale organisaties, natuurlijke personen of rechtspersonen (bedrijven) bij betrokken zijn
Eenzijdige maatregel:
Door staat als reactie op schending rechtsplicht door de andere staat, om die staat er toe aan te zetten zijn verplichtingen na te leven (schending verdragsbepaling, gewoonterecht, etc:
Retorsie (bv verbreken diplomatieke betrekkingen, opschorten van ontwikkelingshulp) = niet verboden onder internationaal recht --> bij Decembermoorden NL ontwikkelingshulp stopgezet
Represailles (tegenmaatregelen) = in beginsel verboden, maar niet onrechtmatig als ze gericht zijn op het beëindigen van een onrechtmatige daad van een andere staat
Represailles:
Voorwaarden (ILC Articles on State Responsibility – Artikelen inzake Staatsaansprakelijkheid):
Alleen voor gelaedeerde staten (injured states)
Aansprakelijke staat worden verzocht om schending te beëindigen en rechtsherstel te bieden (art. 52 lid 2 sub a)
De staat die tegenmaatregelen wil nemen moet in onderhandelingen blijven met in gebreke blijvende staat (art. 52 lid 2) --> openstaan voor andere oplossing
Geen tegenmaatregelen als geschil is voorgelegd aan internationaal tribunaal (art. 52 lid 3 sub b)
Tegenmaatregelen moeten evenredig zijn aan de geleden schade (art. 51)
Geweld is niet toegestaan en mag niet leiden tot schending van de rechten van de mens (art. 50 lid 1 sub b ARSIWA) en niet in strijd met dwingend gewoonterecht (Jus cogens, art. 50 lid 1 sub d ARSIWA)
Vreedzame geschillenbeslechting:
Art. 2 lid 3 VN-Handvest: “Alle leden brengen hun internationale geschillen langs vreedzame weg tot een oplossing, op zodanige wijze dat de internationale vrede en veiligheid niet in gevaar worden gebracht.”
Methoden vreedzame geschillenbeslechting (art. 33 VN-Handvest)
- Diplomatieke methoden, zoals onderhandelingen, goede diensten, feitenonderzoek, bemiddeling en verzoening
- Juridische methoden zoals arbitrage en internationale rechtspraak
Diplomatieke methoden:
Hebben met elkaar gemeen dat ze flexibel en niet bindend zijn en niet tot bindende uitkomsten hoeven te leiden
Gaan meestal vooraf aan inzet van juridische methoden (eerst op vreedzame manier proberen, anders internationaal tribunaal)
Staten hebben de keuze (art. 33 VN-Handvest)
Rechtstreekse onderhandelingen (te goeder trouw)
Onafhankelijk feitenonderzoek kan daaraan ten grondslag liggen
Goede diensten derde partij
Bemiddeling
Verzoening (conciliatie)
Onderhandelingen:
Tussen twee of meer staten
Aantal verdragen bepaalt dat staten eerst moeten onderhandelen voordat ze de kwestie kunnen voorleggen aan een internationaal tribunaal (bv Statuut Internationaal Gerechtshof; WTO-Verdrag --> eerst 60 dagen consultaties)
Maar als staat weigert te onderhandelen, dan kan hier vanaf worden gezien
Optie van onderhandelingen blijft altijd openstaan, partijen kunnen zich uit een procedure terugtrekken
Verder veel vrijheid, als onderhandelingen maar ter goeder trouw gebeuren
Goede diensten:
Bemiddeling:
Feitenonderzoek:
Als basis voor betere onderhandelingen (onderhandelingen zijn moeilijk als staten in conflict het niet eens zijn over de feiten)
Wordt vaak ad hoc ingesteld (als het nodig is)
Bv meest recentelijk VN-feitenonderzoek naar de mensenrechtenschendingen van de Rohingya moslim minderheid in Myanmar, of door het OPCW naar het gebruik van chemische wapens in Syrië
Conciliatie (verzoening)
Ook geschillenbeslechting binnen internationale organisaties:
Rapporten over hoe landen die meedoen de verplichtingen uit het verdrag nakomen
Toezicht-procedures over het niet naleving van internationale verplichtingen
Bv op gebied van rechten de mens, milieubescherming, ontwapening, etc
Bv in internationaal handelsrecht: Trade Policy Review Mechanism (TPRM) in de WTO
Mondt in het algemeen niet uit in beslissingen met bindende rechtsgevolgen (soevereiniteit van staten)
Drie fases: 1. Informatieverzameling 2. Beoordeling 3. Corrigerende maatregelen (nooit bindend)
Als je er niet aan houdt dat andere staten weten dat zij het niet nakomen en daarom slechte reputatie
Soms sanctie bij niet naleving (bv opschorting lidmaatschap of stemrecht)
Soms is niet-naleving meer een gevolg van gebrek aan mogelijkheid dan kwade wil
Sancties dan niet effectief, beter om staat te helpen met nakomen van verplichtingen
Juridische methoden vreedzame geschillenbeslechting:
Arbitragetribunaal:
Internationaal rechtspraak:
Bestaan van rechterlijk orgaan dat permanent in zitting is
Kan dus ten alle tijden functioneren
Partijen hebben relatief beperkte ruimte om invloed uit te oefenen op het tribunaal
Internationale arbitrage:
Tussen staten en tussen particulieren en staten (bv Investor-State Arbitration)
Permanent Court of Arbitration (PCA) biedt ondersteuning, ook in Vredespaleis in Den Haag
Geschillen beslecht op ad hoc basis (compromis) of op basis van verdrag (meeste verdragen hebben clausule waar ze kunnen kiezen voor arbitrage)
Partijen kiezen meestal 3 of 5 arbiters
Bevoegdheid en ontvankelijkheid van arbitrage:
Ratione materiae --> ten aanzien van welk inhoudelijke vragen is het tribunaal bevoegd
Ratione temporis --> ten aanzien van welke periode is het tribunaal bevoegd
Internationaal gerechtshof:
Voornaamste gerechtelijke orgaan VN (art. 92 VN-Handvest)
Opgericht in 1945, zetelt in Vredespaleis in Den Haag
Meest algemene bevoegdheid van alle internationale tribunalen
Machtige landen laten hof links liggen (bv China en Rusland hebben nog nooit een zaak voor het hof gebracht). Vaak diplomatieke oplossingen
Alle leden VN zijn ook partij bij het Statuut van het Gerechtshof
Samenstelling:
15 rechters benoemd voor 9 jaar (art. 2 en 3 Statuut)
Worden gekozen door AVVN en VN-Veiligheidsraad (art. 4 Statuut)
President = voorzitter en heeft beslissende stem bij gelijke stemmen
Twee taken van IGH:
Beslechting geschillen tussen staten (interstatelijke procedure)
Uitbrengen van adviezen op verzoek van de AVVN en de VN Veiligheidsraad
Toestemming geschillenbeslechting:
ALLEEN als staten vooraf toestemming hebben gegeven om een geschil te beslechten. Dit kan op 3 manieren:
‘Compromis’: het voorleggen van het geschil bij bijzondere overeenkomst (art. 36 lid 1 Statuut) --> beide partijen zijn ermee eens dat ze geschil aan IGH gaan voorleggen
Per verdrag bevoegd verlenen om toekomstige geschillen te beslechten (art. 36 lid 1 statuut) (Compromissoire clausule, 300+ verdragen) --> in de verdragen staat dat als je partij bent en er komt een geschil om de inhoud dan moet dit worden beslecht bij compromissoire clausule bij het IGH
Op basis van facultaire verklaringen die staten afleggen (art. 36 lid 2 Statuut) --> als een staten een verklaring afleggen waarbij staten die partij zijn bij het Statuut te allen tijde kunnen verklaren dat zij ipso facto en zonder bijzondere overeenkomst de rechtsmacht van het Hof als verplicht zullen aanvaarden tegenover iedere andere staat die diezelfde verplichting aanvaardt
Facultatieve rechtsmacht:
Tussen 74 staten die deze verklaring hebben afgelegd, bestaat systeem at lijkt op verplichte rechtsmacht (staten hebben dus gezegd dat al hun geschillen bij IGH worden beslecht) MAAR:
Vaak voorbehouden (bv van temporele aard)
Uitsluiting als betrokken staten hebben besloten gebruik te maken van een andere procedure
Voorbehouden kunnen bepaalde typen geschillen uitzonderen
Forum progrogatum:
Als geen van drie wijzen van bevoegdheidsverlening van toepassing is, dan kan een staat toch de rechtsmacht van het Hof aanvaarden door:
Simpelweg te verschijnen
Op andere wijze duidelijk te maken de rechtsmacht van het hof te aanvaarden
Positie derde staten
Voorbeeld hiervan: Case concerning East Timor:
Australië verdrag gesloten met Indonesische provincie East Timor
Achteraf bleek dat Portugal autoriteit had op East Timor en East Timor had recht op externe zelfbeschikking
Australië en Indonesië hadden dit niet gerespecteerd
Portugal ging naar IGH en zei dat Australië niet de regels nakwam van het verdrag. En vonden het onrechtmatig dat Australië met Indonesië het verdrag had gesloten want zij hadden de macht
IGH oordeelde dat ze hier geen uitspraak over konden doen want Indonesië was geen partij bij het geschil
Procedure bij IGH:
Schriftelijke fase (staten kunnen preliminaire bezwaren opwerpen)
Beslissing rechtsmacht en ontvankelijkheid
Interventie door derde staat (art. 62 Statuut)
Uitspraak bij meerderheid. Als stemmen niet tot beslissing komen, geeft stem van president van het hof de doorslag
Staten zijn verplicht uitspraken na te leven
Adviesfunctie IGH:
Zogeheten Advisory Opinions
Niet bindend, wel gezaghebbend
Staten die onderwerp van Advisory Opinion zijn, kunnen geen bezwaar maken
Naast IGH ook andere tribunalen. Ad hoc tribunalen:
Opgericht per verdrag of resolutie Veiligheidsraad
Meestal na grote mensenrechten schendingen. Bv: Neurenberg Tribunaal
Nederland heeft dit ook geprobeerd voor MH17, maar niet succesvol
Ook bekend is het Internationaal Strafhof (ICC)
Niet lid: China, India, Rusland, VS
Staat laatste paar jaar flink onder druk (hypocriet dat grote landen zich niet willen onderwerpen, terwijl armere Afrikaanse landen wel)
WTO (wereldhandelsorganisatie)
Platform voor onderhandelingen
Handhaaft de regels van het internationale handelsrecht
Interstatelijke geschillenbeslechting
Ook economische geschillen van WTO, Dispute Settlement Body
Geschillenbeslechting orgaan waar veel landen ontevreden mee zijn
VS heeft daarom de benoeming van rechters geweigerd waardoor er niet genoeg rechters zijn
Orgaan is lam gelegd
Meer dan 550 klachten ingediend sinds 1995
Groot economisch belang van geschillen
Wat kan het Dispute Settlement Body:
Kan panels instellen (eerste instantie), bestaande uit drie regeringsfunctionarissen
Hoger beroep bij Beroepsorgaan --> permanent orgaan met zeven onafhankelijke rechters (in theorie want niet genoeg rechters benoemd)
Daarna houdt Dispute Settlement Body toezicht op naleving, als dat niet get geval is mogen tegenmaatregelen genomen worden (begin van hoorcollege). Dus alleen als staten gemachtigd zijn daartoe Orgaan voor Geschillenbeslechting (DBS) en als staat in gebreke blijft een beslissing van het Orgaan uit te voeren