Waarom zijn mensen agressief? - Chapter 11

Wat is agressie?

Agressie is gedrag dat bedoeld is om anderen te schaden die niet gekwetst willen worden. Het kan geen agressie zijn waneer er een logische reden voor is, zoals een kind laten vaccineren of een pijn hebben tijdens het boksen. Gerelateerd hieraan is cyberpesten, agressie via elektronische outlets zoals sociale media.

Hoe kunnen typologieën helpen bij het definiëren van agressie?

Typologieën worden gebruikt om lange lijsten in categorieën in te delen. Het zijn categorische systemen die mensen helpen bij het organiseren van complexe maar gerelateerde evenementen. Er zijn vier typologieën voor agressie.

• Typologie 1 is agressie-inhoud. Dit betreft de soorten gedragsagressie. Fysieke agressie is het opzettelijk schade toebrengen aan iemands lichaam of eigendom. Verbale agressie is het gebruik van communicatie om anderen te schaden. Ten slotte is relationele agressie anderen schade toebrengen door hun sociale netwerken te beschadigen.
• Typologie 2 betreft vormen van agressie. In dit geval wordt agressie onderverdeeld in fysieke of verbale, directe of indirecte en actieve of passieve agressie. Deze categorieën kunnen elkaar echter overlappen en er is niet altijd een duidelijk onderscheid tussen.
• De derde typologie, typologie 3, identificeert motivaties voor agressie. Vijandig-reactieve agressie is een impulsieve, op emoties gebaseerde reactie op waargenomen bedreigingen. Dit kan worden veroorzaakt door negatieve gevoelens zoals jaloezie of woede. Instrumenteel-proactieve agressie daarentegen is een doordachte of op redenen gebaseerde beslissing om andere mensen schade toe te brengen om middelen zoals territorium, geld of sociale status te verwerven. Deze twee typen kunnen worden gezien als twee uitersten van één spectrum.
• Typologie 4 betreft microagressie. Dit wordt gedefinieerd als subtiel gedrag of beledigingen die groepsleden marginaliseren of negatief stereotyperen. Ze omvatten micro-insulten, micro-aanvallen en micro-invalidaties.

Alle typologieën overlappen elkaar. Daarom zijn ze geïntegreerd in het General Aggression Model (GAM). Dit model is de theorie dat agressie een ontwikkelingsproces is, inclusief biologische reacties op de omgeving, cognitieve verwerking en beslissingen over hoe zich te gedragen. Elke factor heeft een andere invloed in de verschillende stadia van agressie. Agressie ontwikkelt zich namelijk in drie fasen:

1. Inputs; dit zijn factoren in de directe omgeving.
2. Routes; dit is hoe inputs cognitief worden verwerkt.
3. Uitkomsten; dit zijn de gedragingen als resultaat van de inputs en routes.

Waarom blijft agressie bestaan?

Agressie is in elk deel van de geschiedenis aanwezig en wordt tot op de dag van vandaag overal gezien. Vroeger gebruikten mensen religie vaak om geweld te rechtvaardigen. Het leek misschien alsof er niet veel agressie was, het werd echter alleen op een andere manier uitgelegd. Dit is te zien aan de vele oorlogen die in de geschiedenis zijn uitgevochten. Tegenwoordig hebben mensen veel meer middelen om nieuwe manieren van agressief zijn te ontwikkelen zoals atoombommen. Dus mensen zijn efficiëntere moordenaars dan onze voorouders, maar de agressieve impulsen zijn niet veranderd.

Er zijn bepaalde manieren waarop agressie zich ontwikkelt. Het escalatie-van-agressie-effect is de neiging van agressie om in een situatie een vicieuze cirkel te vormen en toe te nemen. Een ander model, het model met drie fasen van provocatie, stelt voor dat gedachten, gevoelens en gedragingen samen bijdragen aan de escalatie van agressie in drie fasen.

1. Eerst leidt provocatie niet tot een zeer agressieve reactie. De cognitieve reactie is ergernis.
2. Ten tweede ervaren mensen bozere gedachten. Ze raken emotioneel opgewonden en worden assertiever in de verbale interactie.
3. Tot slot worden de gedachten vertroebeld door vooringenomen waarnemingen en overdreven reacties. Een golf van adrenaline en woede is het gevolg. In dit geval reageren mensen met een fysieke of verbale aanval.

Waarom neemt de wereldwijde agressie af?

In de afgelopen eeuwen is het wereldwijde geweld afgenomen en neemt het nog steeds af. Een verklaring zou kunnen zijn dat mensen intelligenter zijn geworden en dat dit heeft geleid tot een afname van de behoefte aan geweld. Mensen zijn efficiëntere moordenaars geworden, maar hun daadwerkelijke moorden zijn afgenomen.

Waarom zijn mensen agressief?

Wat zijn de biologische invloeden op agressie?

Er is een evolutionaire verklaring voor waarom mensen agressief zijn, het helpt mensen te overleven zodat ze zich kunnen voortplanten. Genetisch determinisme is het idee dat alleen genetische invloed de gedragsuitkomst bepaalt. Genen zijn echter vaak niet de enige verklaring. Iedereen erft vier mogelijke agressie-gerelateerde biologische reacties wanneer ze een bedreiging ervaren. Als gevolg van een adrenalinestoot gaan mensen vechten of vluchten. Voor beide opties is energie nodig. De derde optie is bevriezen waarbij mensen en andere dieren stoppen met bewegen om de dreiging te misleiden en ongemerkt voorbij te laten gaan. De vierde optie is de verplegen en vriendschap sluiten. In dit geval proberen mensen vriendschap te sluiten met anderen om de dreiging te verminderen.

Een andere biologische factor is de hartslag. Een lage hartslag in de vroege adolescentie is een goede voorspeller van meer delinquentie in de jongvolwassenheid. Een verklaring zou kunnen zijn dat mensen met een lage hartslag minder gevoelig zijn voor de negatieve gevolgen van hun gedrag. Zodat ze minder empathie of moreel bewustzijn zouden kunnen hebben. Een andere verklaring is dat een lager moreel geweten en gebrek aan impulscontrole symptomen zijn van een antisociale persoonlijkheidsstoornis. Dit hangt ook samen met agressie.

Alcohol is een andere biologische factor. De alcoholontremmingshypothese stelt dat alcohol het vermogen van de hersenen om gewelddadig gedrag te onderdrukken verstoort door angst te verminderen en het vermogen om een ​​situatie nauwkeurig in te schatten aantast. Mensen die alcohol hebben gedronken vinden het ook moeilijker om sympathie voor anderen te voelen en handelen daarom sneller agressief.

De laatste biologische factor bij agressie is testosteron. Dit is het mannelijke hormoon. Onderzoekers vonden een positieve correlatie tussen agressie en testosteron. De effecten van testosteron veranderen gedurende het hele leven. Er is echter geen causaal verband gevonden.

Wat zijn de culturele invloeden op agressie?

Cultuur kan een verklaring zijn voor groepsverschillen in agressie. Een cultuur van eer is een cultuur waarin mensen, vooral mannen, de neiging hebben om beledigingen te zien als een bedreiging voor hun mannelijkheid en vaak tot agressie overgaan. Dit is vooral zichtbaar in culturen waar ze leren dat geweld mannelijk is en belangrijk voor iemands sociale status.

Gerelateerd aan het belang van mannelijkheid in een cultuur zijn genderrollen. Onderzoekers ontdekten dat in culturen waar de gelijkheid tussen de seksen toenam, het slachtofferschap van vrouwen afnam. Dit leidde echter soms ook tot meer mannelijk slachtofferschap. Mannen kunnen zich bedreigd voelen wanneer vrouwen meer macht krijgen, zodat ze zich agressief gaan gedragen. Een voorbeeld is de arbeidsparticipatie van vrouwen in Zweden die het hoogste is in Europa, maar tegelijkertijd is het aantal gemelde verkrachtingen ook het hoogste van Europa. Fysieke agressie is meer zichtbaar bij mannen en verbale agressie meer bij vrouwen.

Agressie vind je ook in de sportcultuur. Niet op de manier waarop mensen elkaar pijn mogen doen zoals bij boksen, want dan zou het geen agressie zijn, maar op een manier die buiten de regels van de sport valt. Ook het publiek van de sport, de fans, kan door de rivaliteit agressief gaan optreden. Een andere opvallende bevinding in de sportcultuur was dat teams die in zwarte outfits speelden agressiever gedrag vertoonden. Dit wordt ook vertaald naar andere delen in de cultuur waar zwart als slecht wordt gezien. Zo worden zwarte kinderen vaker ontmenselijkt dan blanke kinderen. Ontmenselijking vindt plaats wanneer een persoon wordt gezien als een persoon zonder positieve menselijke eigenschappen en meer als een dier of object wordt gezien.

Gelukkig kan sport ook een positief effect hebben op de cultuur. Het kan een uitlaatklep zijn voor mensen, zodat ze zich niet agressief gaan gedragen in situaties waarin het ongepast is.

Wat zijn de situationele invloeden op agressie?

Er zijn vier vrij voor de hand liggende situationele triggers voor agressie die bijna iedereen zal herkennen. Want naast de genetische en culturele invloeden kan ook de context een belangrijke rol spelen bij het uiten van agressie.

• Oorlogshysterie en morele paniek: oorlogshysterie is een soort morele paniek wanneer een bepaalde groep als vijand wordt bestempeld of als slecht wordt bestempeld of wordt afgeschilderd als iemand die het verdient om gestraft te worden. Tijdens de Eerste Wereldoorlog gingen jonge Britse mannen bijvoorbeeld het leger in, omdat ze dachten dat het doden van de vijand moed zou tonen en noodzakelijk was voor een hoger nobel doel.
• Modelleren van agressieve rolmodellen: er zijn positieve correlaties gevonden tussen televisiegebruik of gamen en agressie, maar geen causale correlaties. Er kan dus niet worden gesuggereerd dat het kijken naar televisie of het spelen van games ervoor kan zorgen dat mensen zich agressiever gaan gedragen. Uit een gecontroleerd experiment bleek echter dat kinderen agressiever gedrag zouden vertonen als ze een voorbeeld zouden zien of een rolmodel hadden dat ook agressief gedrag vertoonde. Ze ontdekten ook dat jongens over het algemeen agressiever waren dan meisjes, maar beide geslachten waren allebei gemotiveerd om het gedrag van hun 'voorbeeld' in verschillende mate te kopiëren. Als agressie beloond zou worden voor zowel het voorbeeld als het eigen gedrag van de kinderen, zouden ze ook meer agressie vertonen.
• Mediageweld: agressie is niet alleen in het echt te zien, maar ook online of op televisie. Er zijn drie psychologische processen die op korte termijn kunnen leiden tot een toename van agressie. De eerste is dat priming bestaande herinneringen en mentale verbindingen kan activeren. Ten tweede is het nabootsen of kopiëren van de agressieve reacties van anderen. Ten slotte kunnen veranderingen in fysiologische opwinding op korte termijn meer agressie veroorzaken. Redenen voor langdurige toename van agressie zijn onder meer observerend leren, desensibilisatie en verminderde sympathie.
• Omgevingsfactoren: de eerder genoemde GAM is een goed model om agressie te beschrijven en er nieuwe vragen over te bedenken. Verschillende omgevingssignalen kunnen vergelijkbare effecten hebben. Dit komt omdat agressie begint met input die bepaalde mentale routes neemt om de input te verwerken en vervolgens tot agressief gedrag leidt. Een omgevingssignaal zou de aanwezigheid van wapens kunnen zijn. Het wapeneffect is de neiging van de aanwezigheid van een wapen om agressieve gedachten, gevoelens en gedragingen op gang te brengen. Een ander omgevingskenmerk is alcohol. Zelfs afbeeldingen van alcohol kunnen agressie in je hersenen veroorzaken. Het laatste omgevingskenmerk is warmte. Hoe warmer de omgeving, hoe groter de kans dat mensen agressief gedrag gaan vertonen. Ook deze bevinding is echter alleen correlatief en niet causaal.

Hoe kunnen mensen agressie beheersen of zelfs verminderen?

Hoe werkt catharsis?

De oorspronkelijke frustratie-agressietheorie stelde voor dat frustratie tot agressie kan leiden. Uit deze theorie kwam de catharsis-hypothese. Dit is het idee dat het doelbewust aangaan van kleine agressie groter agressief gedrag in het algemeen zal verminderen. Dit klinkt logisch, maar het werkt niet altijd. Het kan mensen ook stimuleren om bozer te worden of in een slechtere stemming te komen. In dit geval bevordert catharsis alleen agressie. Het kan goed voelen om je frustratie te uiten door agressie, maar dit gevoel is vaak van korte duur.

Culturen van vrede zijn mogelijk. Er zijn culturen die nog steeds competitief zijn, maar vreedzame relaties kunnen hebben. Er zijn veel vormen van vrede en ze kunnen allemaal bijdragen aan het verminderen van culturele agressie. In de journalistiek wordt vaak alleen het slechte nieuws gerapporteerd. Dit in tegenstelling tot vredesjournalistiek. Dit is de berichtgeving die gericht is op het beëindigen van conflicten en de oorzaken ervan in plaats van de nadruk te leggen op agressie. Dit type journalistiek kan ook bijdragen aan minder agressie als het wijdverbreid is.

Zoals onderzoekers ontdekten dat kinderen agressief gedrag kopiëren van rolmodellen, kunnen ze ook goed gedrag kopiëren. Het is dus belangrijk om een ​​goed, geweldloos voorbeeld te geven aan de volgende generatie, zodat de cyclus van voortdurende agressie misschien kan worden doorbroken of op zijn minst kan worden verminderd. De media spelen een belangrijke rol bij deze oplossing. Ze hebben een enorm publiek, dus het is belangrijk dat zij de juiste boodschap overbrengen.