Diversiteitsverslag

1. Object

 

Op de general private ward is een vrouwelijke patiënt opgenomen met baarmoederhalskanker. Inmiddels heeft de kanker zich uitgebreid richting de nieren. Hierdoor functioneren de nieren van deze patiënt niet meer en heeft ze ernstige oedeem over het gehele lichaam. Deze vrouw is erg pijnlijk rond haar buik. Vanwege haar niet functionerende nieren is deze vrouw voor een operatie geweest waarbij ze via haar rug twee drains in haar nieren hebben geplaatst. Deze drains moeten door middel van een röntgenfoto met contrastvloeistof. Inmiddels is deze patiënt zeer verzwakt aangezien ze bijna geen voedingsmiddelen binnen krijgt en regelmatig moet overgeven. De patiënt moest in een rolstoel worden getild, en in de rolstoel naar de röntgen toe. Het is in dit ziekenhuis niet mogelijk om met bed naar de röntgen te gaan, omdat de deuren daar te klein voor zijn. De patiënt kon amper rechtop in de rolstoel blijven zitten en tot overmaat van ramp duurde het bij de liften erg lang.

 

Eenmaal aangekomen bij de röntgen moest deze vrouw op de tafel gelegd worden. Als een object werd ze erop gelegd. Vervolgens moest ze op haar rug liggen echter was dit erg pijnlijk voor haar. De mannelijke arts en de mannelijke verpleegkundige hielden haar daarom stevig vast in de juiste positie zodat er een buikoverzicht foto kon worden gemaakt. Dit was echter zo pijnlijk voor deze vrouw dat ze aan het schreeuwen en huilen was. Deze vrouw kreeg geen pijnmedicatie en het leek net of het de arts en de verpleegkundige niet opviel dat deze vrouw zo verzwakt en pijnlijk was. Na deze ingrijpende gebeurtenis werd ze weer in de rolstoel getild en kon de patiënt weer terug naar de afdeling. Daar werd ze in bed gelegd en werd er niet meer naar deze patiënt om gekeken. Deze vrouw kreeg tijdens haar ziekenhuis opname geen emotionele steun van de verpleegkundige. Hierdoor kan zij haar emoties en frustraties wat betreft haar ziekte niet kwijt.

2.Euthanasie

 

De homeostase in ons lichaam zorgt ervoor dat ons interne milieu in evenwicht is waardoor we kunnen functioneren. Wanneer dit evenwicht verstoord wordt gaat ons lichaam dit evenwicht proberen te herstellen. Als je op de grond valt en een schaafwond oploopt is de homeostase verstoord in het lichaam. Echter heeft je lichaam de mogelijkheden om deze schaafwond uit zichzelf te herstellen. Na verloop van tijd zal de schaafwond verdwijnen en blijft er alleen nog maar een litteken over. Dit komt overeen met gezondheid, het lichaam van de persoon verkeerd nog steeds in een staat van gezondheid bij een schaafwond. Het is namelijk nog mogelijk om de dagelijkse bezigheden uit te voeren.

 

Wanneer het lichaam niet meer in staat is om zelf de homeostase te herstellen wordt iemand als ziek beschouwd. Het lichaam heeft op dit moment hulp nodig van de buitenwereld. Het kan gebeuren dat het de schaafwond geïnfecteerd raakt door een bacterie en gaat ontsteken. De bacterie treed het lichaam binnen en zorgt voor een verstoring van de homeostase. Je lichaam is op dit moment niet meer in staat om de bacterie zelf te bestrijden en heeft hulp nodig van antibiotica. Door middel van medicatie kunnen de genezingsprocessen van de persoon in stand worden gehouden en daarmee kan de homeostase zich herstellen. De kwaliteit van leven gaat er niet op achteruit.

Wanneer er te laat start met antibiotica kan er een sepsis optreden op dit moment moet je worden opgenomen in het ziekenhuis. Op dit moment is de kwaliteit van leven tijdelijk minder. Het is namelijk niet meer mogelijk om je dagelijkse bezigheden uit te voeren. Echter na verloop van tijd wordt het lichaam weer beter en gaat de kwaliteit van leven er weer op uit. Uiteindelijk is het mogelijk om je dagelijkse bezigheden weer op te pakken.

 

 

Het kan voorkomen dat de dokter je gediagnosticeerd met astma een chronische ziekte. Je lichaam wordt dan ziek verklaard. Met de juiste medicatie gaat de kwaliteit van leven er niet op achteruit. Het is mogelijk om je dagelijkse bezigheden uit te voeren. Dit zou je dan ook gezondheid kunnen noemen ondanks dat je medische ziek bent. Iemand met diabetes kan een been kwijt raken, waardoor de kwaliteit van leven kan verminderen. Echter kan doormiddel van hulpmiddelen kan de kwaliteit van leven weer worden verbeterd. Door middel van een rolstoel kan de diabetes patiënt zich zelfstandig voortbewegen.

 

Kwaliteit van leven gaat vaak samen met geluk in het leven. Wanneer iemand die verlamd is en voor alles afhankelijk is hoeft die persoon niet meteen ongelukkig te zijn met zijn leven. Deze persoon kan nog steeds gelukkig zijn en haalt zijn geluk uit andere dingen. De kwaliteit van leven hoeft dan niet meteen te zijn verminderd. Echter is kwaliteit van leven voor iedereen anders iedereen kijkt er ander tegen aan. Het kan namelijk zijn dat iemand anders die volledig verlamd is er anders tegen kwaliteit van leven aankijkt. Hij kan vinden dat zijn kwaliteit van leven drastische achteruit is gegaan.

 

Wanneer iemand vind dat zijn kwaliteit van leven zo drastische achteruit is gegaan en de persoon niet meer wilt verder leven in deze conditie is het mogelijk om euthanasie te plegen. Hierbij kiest de patiënt zelf wanneer hij komt de overlijden en wordt het niet bepaald door het lichaam.

 

Terugverwijzend naar bovenstaande praktijkvoorbeeld is deze patiënt erg ziek verzwakt en pijnlijk. Deze vrouw is niet in staat om haar dagelijkse bezigheden zelf uit te voeren. Hierbij heeft ze hulp nodig. Je kan zeggen dat haar kwaliteit van leven achteruit is gegaan. Met goede pijnbestrijding zou bij deze vrouw de kwaliteit van leven er mogelijk iets op vooruit gaan. Ook het geven van sondevoeding, waardoor de patiënt weer meer energie krijgt zou voor een betere kwaliteit van leven kunnen zorgen. Het erkennen dat de patiënt ziek is en hulp nodig heeft en haar daarnaar behandelen helpt ook in het verbeteren van kwaliteit van leven. Wanneer iemand erkent en geaccepteerd wordt zal dit de kwaliteit van leven verbeteren.

3.Betuttelend

 

Vanaf jongs af aan wordt je geleerd dat je mag opkomen voor je eigen mening als je het ergens niet mee eens bent ook als vrouw. Wanneer je als patiënt man en vrouw in het ziekenhuis komt en je ergens niet prettig bij voelt mag je klagen. Er wordt van je verwacht dat je vragen stelt over je behandeling en niet zomaar overal in meegaan. Je zet je vraagtekens bij de behandeling, om ervoor te zorgen dat je de best mogelijke behandeling krijgt.

 

Vanuit school hebben wij geleerd om zelf te denken als verpleegkundige. Het is belangrijk dat je niet klakkeloos de behandeling van de arts uitvoert. Je overlegt samen met de arts wat de beste behandeling voor de patiënt is. Als je het niet eens bent met de arts geef je dit aan bij de arts en gaat dan niet alsnog de behandeling uitvoeren. Wanneer het je als verpleegkundige opvalt dat de voorgeschreven behandeling niet werkt overleg je dit met de arts zodat de behandeling kan worden aangepast. Er is een grote wisselwerking tussen de arts en verpleegkundige. Het is belangrijk dat je alle belangrijke informatie over de patiënt doorgeeft aan de arts om de zo best mogelijke zorg te bieden. Als verpleegkundige ben je de schakel tussen de patiënt en de dokter en is het van belang dat je voor de patiënt opkomt.

 

In Nederland heerst heel erg de tijdsdruk door bezuinigingen van de overheid werk je als verpleegkundige in een steeds kleiner team met meer patiënten. Hierdoor is het flink doorwerken, maar hebben hierdoor de neiging om de gehele zorg van de patiënt over te nemen, zodat het sneller gaat. De verpleegkundige wilt niet dat de patiënt pijn voelt en zich eigenlijk ook niet ziek voelt. Hierdoor kunnen wij betutteld overkomen. Als de patiënt zegt nog niet te kunnen mobiliseren dan zullen wij als verpleegkundige daar niet tegen in gaan. De patiënt is koning en die bepaald, als verpleegkundige zullen wij de patiënt niet alsnog uit bed halen tegen de wil in.

 

Ook is het vanuit onze cultuur dat de patiënt niet alleen medische zorg krijgt, maar ook emotionele steun tijdens ziekenhuis opname. Het is heel belangrijk om met de patiënt veel te praten over de ziekenhuis opname en wat dat doet met de patiënt. Als ik aan de patiënt zijn gezicht zie dat hij of zij pijn, verdrietig, boos, gefrustreerd of zich niet goed voelt dan benoem ik dit naar de patiënt toe. Wij vinden het vanuit onze cultuur heel belangrijk dat iedereen zich prettig voelt. Niemand mag eigenlijk andere emoties hebben dan blij zijn. Anders wordt daar over gepraat en zo snel mogelijk opgelost. Ik zie de patiënt niet alleen als patiënt, maar ook als een mens die kwetsbaar is tijdens ziekenhuis opname en jou als enige heeft om op te vertrouwen

4.De zorgverlening vanuit een ander perspectief

 

De Keniaanse patiënt heeft van jongs af aan geleerd dat hij niet hoort te klagen, maar blij moet zijn met wat hij heeft. Hierdoor zullen ze niet tegen de verpleegkundige of dokter ingaan. In Kenia heerst nog heel erg de masculiene cultuur waarbij de man de dominante factor is en de vrouw de onderdanige plaats in het gezin heeft. Dit geld ook voor de verhouding doktor patiënt en doktor verpleegkundige. Zowel de patiënt als de verpleegkundige zal niet tegen de dokter ingaan. De dokter heeft de macht en de verpleegkundige volgt zijn behandeling op. (Hofstede, 2005)

 

Dit komt mede ook doordat er in Kenia een hoge onzekerheidsmijdig heerst, dus ook bij de verpleegkundige. De verpleegkundige denken niet zelf na maar doen van de dokter hun opdraagt. Wanneer ze kritische over de behandeling van de patient gaan nadenken komen ze als het waren in een grijs gebied. De verpleegkundige word op dit moment onzeker of wat hij of zij denkt wat de beste behandeling is ook de juiste uitkomst voor de patiënt heeft. Onzekerheid zorgt namelijk voor spanning en als er spanning ontstaat valt me gauw terug op wat veilig is. In dit geval is het kiezen van de veiligste weg de beste oplossing en dat betekend de voorgeschreven behandeling van de arts opvolgen.

Dit betekend dat wanneer de verpleegkundige wat observeren zoals ik hierboven heb beschreven er geen actie op ondernemen door klinische te redeneren. De patiënt was erg pijnlijk en voelde zich niet op haar gemak. Zowel de dokter als de verpleegkundige was erbij aanwezig toen de vrouw dit aangaf. Aangezien de dokter niet aangaf dat de patiënt pijnmedicatie mocht krijgen opperde de verpleegkundige dit ook niet. (Hofstede, 2005)

 

De masculiniteit zorg er ook voor dat vrouwen door mannen worden gezien als een object. Deze vrouw werd daarom ook als een object behandeld en moest doen wat de verpleegkundige en arts zei. Deze vrouw mocht niet tegenstribbelen en mocht eigenlijk ook niet laten zien dat ze pijn had. De mannelijke verpleegkundige en de mannelijke arts zijn dominant en de vrouwelijke patiënt is onderdanig. Dit is de reden dat de mannelijke verpleegkundige en de mannelijke arts zo hardhandig met deze patiënt omgingen. In een masculien land is de man de baas en de vrouw hoort te gehoorzamen en doen wat de man ze opdraagt. (Hofstede, 2005)

 

Verder is religie in Kenia van groot belang en daarbij de waarden die bij de religie horen. Wanneer je kijkt naar het ui diagram ziet men dat de diagram uit 4 lagen bestaat, namelijk symbolen, helden, rituelen en waarden. Hierbij zijn de symbolen de meest oppervlakkige laag en de waarden de meest diepe laag van de cultuur. Symbolen kunnen makkelijk worden aangepast en er ontstaan snel nieuwen. Echter zijn waardes van een religie/cultuur niet aanpasbaar. De waardes worden vanaf jongs af aan aangeleegd en men hoort zich naar deze waardes te gedragen. (Hofstede, 2005) In Kenia komen de meeste mensen uit de G groep wat betekent dat ze groepsgericht zijn en daarmee de groep boven zichzelf stellen. Doordat ze uit een G groep komen hechten ze veel aan deze waardes. Wanneer de waardes niet worden nageleefd gaan ze tegen hun cultuur in wat een schande is.

Al de bovengenoemde voorbeelden zijn door waardes die in de cultuur gevestigd zijn. Hierdoor horen vrouwen zich ondanig te gedragen en mannen dominant. Dit wordt van ze verwacht vanwege de normen en waardes. (Shadid, 2007)

5.Samenwerken met andere normen en waardes

 

Intercultureel samenwerken doe je door middel van je aan te passen aan de heersende normen en waarden in het land waar je gevestigd bent. In mijn geval pas ik mij aan de heersende normen en waarden van de Keniaanse zorgverlening. Echter stel ik wel mijn grenzen binnen deze waarden en normen, als ze tegen mijn waarden en normen ingaan en ik mij er niet prettig bij voel houd ik mij tijdens de verpleegkundige zorg afzijdig. Bij een interculturele samenwerking is het van belang dat je andermans normen en waarden respecteert en deze niet in een negatief daglicht plaatst.

Wanneer je in een bepaalde situatie niet prettig voelt is het van belang dat je dit met ze bespreekt. Hierdoor kan je ze uitleggen waardoor je in een bepaalde situatie anders reageert dan je collega’s. Op deze manier beledig je hun cultuur niet en zullen zij jou ook begrijpen en respecteren.

Op deze manier treed er een wisselwerking op tussen de twee verschillende culturen. Echter denk ik wel dat wanneer jij een andere cultuur binnentreed jij degene bent die je het meeste hoort aan te passen aan de geldende normen en waarden. Dit geld ook in de gegeven verpleegkundige zorg.

 

Doordat er in dit land heel erg de waarde/verwachting heerst dat je niet hoort te klagen worden patiënten sneller gestimuleerd tot het zelf uitvoeren van de zorg. Een voorbeeld hiervan is een stabiele patiënt op de ICU met ontregelde diabetes militus. Deze man heeft hiervoor in een het Nairobi ziekenhuis gelegen, maar vanwege financiële redenen is hij  naar het Coptic ziekenhuis gekomen. Door het lage verblijf in het ziekenhuis heeft hij decubitus wonden opgelopen is heeft een pijnlijke rug. De fysiotherapeut wilt dat hij elke dag uit bed wordt gehaald en in een rolstoel wordt gezet. Op zo’n moment help ik mee om deze man uit bed te krijgen ook al zie ik aan zijn gezicht dat hij pijnlijk is. Hier zet ik mijn eigen normen en waarden opzij, want ik weet dat het ook goed is voor deze man om uit bed te komen en in een andere positie te zitten. Ook zie je dat de patiënt veel sneller opknapt, wanneer hij sneller uit bed wordt gehaald en ze meer gestimuleerd worden tot zelfzorg.

 

Tijdens een vaginale bevalling die gedaan werd door een dokter legde de dokter precies uit wat hij deed. Dit vond ik erg interessant echter begon hij de patiënt uiteindelijk onnodig pijn te doen. De vrouw was inmiddels bevallen en gehecht toen de dokter nog even hard op de hechtingen ging drukken om te laten zien op welke manier je het pasgeboren kind geboren moest laten worden. Ik schaamde me diep tegenover de patiënt. Je zag aan de patiënt dat ze veel pijn had, maar dit merkte de dokter niet op. Echter zei ik er niks over tegen de dokter, omdat hij zoveel moeite voor mij deed om alles uit te leggen. Later besprak ik dit met mijn collega. Bleek dat dit heel normaal is en dat dokters patiënten als een leerobject zien.

 

In Kenia houden ze patiënten zolang mogelijk in leven met alle mogelijke hulpmiddelen ondanks dat het geen zin meer heeft. Op de ICU lag een patiënt met HIV met daarbij een infectie waardoor het verteringstelsel niet meer functioneerde. Hij aspireerde zijn eigen vertering en had daarbij een metabole acidose. Deze man was onwijs ziek en kreeg voor moest voor de tweede keer een hartstilstand waarvoor hij gereanimeerd werd. worden terwijl hij al een lege blik in zijn ogen had na de eerste reanimatie. De dokter was aanwezig tijdens de reanimatie en heeft geholpen. Deze dokter bleef maar doorgaan met reanimeren terwijl de patient al geen hartslag meer had en geen pupilreflectie. Op een gegeven moment vroeg hij aan mijn collega, wat is nu het beleid? Hij gaf aan stoppen. Waarop de dokter zij, ik wil het nog een keer proberen. Vervolgens heeft hij nog zeker 5 minuten door gereanimeerd voordat hij het ook opgaf. Achteraf was de dokter emotioneel, omdat hij zijn patiënt niet heeft kunnen redden. Het bericht werd aan de familie verteld en alle vrouwelijke familieleden begonnen te huilen en te schreeuwen. Ik moest van de dokter met hem mee om het bericht te vertellen en zag dit dus gebeuren. Is echt heel heftig om te zien, op dit soort momenten probeer ik me afzijdig te houden, omdat ze hier zo anders omgaan met de dood en dat tegen mijn waarden en normen ingaat. Ze handelen hier heel erg op het moment, als de patient weer een hartslag heeft is hij in leven, maar denken niet na over de toekomst. Mocht de patient toch in leven blijven wat voor toekomst heeft de patient dan eigenlijk? Het gaat echt op het moment zelf dan is het belangrijk dat de patient een hartslag heeft. Echter gaat dit tegen mijn normen en waarden in, omdat ik wel over de toekomst nadenk en weet dat mocht er toch een kans zijn voor deze patient hij voor de rest van zijn leven afhankelijk zal zijn van anderen.

Education Category: 
Health
Contributions, Comments & Kudos

Add new contribution

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.
Teaching Material of hannahvanbeek
Content
Access level of this page
  • Public
  • WorldSupporters only
  • JoHo members
  • Private
Statistics
19
Selected Categories