Dag 17 en 18: Schilderen voor een middelbare school in Thimi

Dinsdag 15 september

De komende dagen is de apotheker niet in de apotheek, omdat hij zijn moeder gaat bezoeken. Zij woont ver buiten Kathmandu, dus dit probeert hij eens in het jaar te doen. Gelukkig hoef ik hier absoluut niet stil te zitten: ik ben met andere vrijwilligers naar Thimi gegaan om hier een middelbare school van een nieuwe laag verf te voorzien.

Garry is een van deze vrijwilligers en is in zijn woonplaats Chicago professioneel schilder. Ik kreeg vandaag dus een masterclass schilderen. We hebben 3 klaslokalen van binnen geschilderd. Iedereen zei daarna dat ik er als Shrek uit zag door alle groene verf die helaas niet alleen op de muur belandde!

Toen daarna de verf op was, zijn we weer naar Pepsi Cola gegaan. Mijn Nepalese mama kwam weer thuis, na een paar dagen familiebezoek. Na nog even met de andere vrijwilligsters en de familie gekletst te hebben, besloot ik op tijd te gaan slapen om morgen weer fanatiek verder te kunnen schilderen.

Woensdag 16 september

Kelly en ik stapten vandaag vol goede moed in de bus op weg naar de school in Thimi. We hadden vandaag een groter team dan gisteren, dus dit gaf veel goede energie om weer verder te gaan.

Bij de lunch kreeg ik complimenten van Garry dat ik met zoveel enthousiasme hard aan het schilderen was! Dat was heel leuk om te horen. Met z'n allen hebben we uiteindelijk alle klaslokalen van de school geschilderd. Kelly en ik konden dus met een gerust hart onze tassen in gaan pakken voor ons volgende avontuur: Chitwan National Park.

Toch kwam er 's avonds nog iets tussendoor. Gwen was tijdens haar afscheid bij haar weeshuis erg bezorgd geraakt doordat een van de kinderen een ontstoken gezicht had. Ik schrok ook toen ik de jongen daar aan trof. Zijn hele oog was dichtgedrukt doordat zijn wang zo dik geworden was van de ontsteking. Het weeshuis is helaas niet zo'n schone omgeving en een infectie ligt bij wonden snel op de loer. Hij drukte er een vieze doek tegen, maar ik heb hem geadviseerd dit niet meer te doen en het goed schoon te houden, na het zelf met betadine schoon te hebben gemaakt. Gelukkig was hij 's morgens al een antibioticakuur gestart en had hij ook medicatie om de koorts te verlichten. Het is echt heftig om te zien dat ze in het weeshuis zo lang met dit soort dingen blijven afwachten en niet de juiste wondverzorging toepassen.

Contributions, Comments & Kudos

haha, ik heb heel wat blogs

haha, ik heb heel wat blogs van je gemist. Ik ga proberen ze in te halen over de komende paar dagen! Wat een geluk trouwens dat één van de vrijwilligers een schilder was!

Add new contribution

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.