Just another day in paradise

Sawubona!

Ik kan het haast niet geloven, maar driekwart van mijn tijd hier in Afrika zit er alweer op....week 6!

Dag 35
Maandagochtend begon deze week zoals 'gewoonlijk' voor mij weer op de creche Malibongwe. We leerden de kinderen de engelse benamingen van allerlei vormen. We hebben de kinderen buiten les gegeven, want in de creche zelf stonk het bijna misselijkmakend naar poepluiers..En de creche zelf is behoorlijk klein en donker, dus frisse lucht en zonlicht deden de kinderen ook wel goed!

Maandag was ook de dag dat mijn HIVles leerlingen hun test hebben gemaakt en 5 van de 6 zijn geslaagd! Woehoe ik was echt super trots op ze! Toen Melissa en ik na de test op Shwele aan het wachten waren, die ons eventjes vergeten was (40 minuten later!), kwamen we aan de praat met de bewaker van de school. Hij vroeg ons wat we op de school deden waarop ik antwoordde dat we les over HIV geven aan de kinderen. Hij vond het super goed dat we dat deden omdat er zoveel mensen doodgaan hier aan die ziekte. Hij zei: 'voor jullie is het zo makkelijk om getest te worden, waar jullie vandaan komen.' Ik heb hem daarop zeer vriendelijk uitgelegd dat hij letterlijk 10 meter verder naar de kliniek kan gaan om gratis getest te worden. Zijn antwoord: 'hmmm, misschien moet ik dat dan maar eens gaan doen...' Ik zei tegen hem (weer erg beleefd): 'Ook al ben je positief, dan weet jet het in ieder geval en kan je anderen niet meer besmetten en zelf langer leven door medicijnen te slikken!' Hij zei: 'jij bent een goede lerares...'

In de middag heb ik certificaten uitgedeeld aan de prachtige dames van Adult English Class. Allemaal hoger dan 75% gescoord. trots

Dag 36
Dindagochtend was het dan eindelijk tijd om de certificaten uit te delen voor de HIV cursus op de middelbare school. Na een foto en een vreugdedansje kon ik het niet laten om even de man aan de poort, oftewel de bewaker te vragen of hij mijn gesprek van maandag herinnerde. Hij zei lacherig: 'Jaja, zeker herinner ik me dat, ik zal het gaan doen!' Waarop ik tegen hem zei dat hij het vooral zijn vrienden/familie/kenissen moest vertellen en hun vragen hetzelfde te doen. Zo raar dat een man de dag in dag uit naast de kliniek werkt, zo weinig van HIV weet. Er moet hier nog veel gebeuren!

In de middag heb ik de lessen voor de rest van de week gepland en 's avonds zijn we met een aantal vrijwilligers gaan uit eten. Het was erg gezellig en toen we net weg wilden gaan kwam onze 'vaste' serveerster Koshi (zulu vrouw) Jo vaarwel zeggen (ze vertrekt dit weekend). Ze vroeg aan Jo hoe haar ervaring geweest is hier waarop ze antwoordde: 'great, but not so great' En dat raakte precies de zere plek. We hadden het erover dat de aparheid hier nog in alles te voelen is. Ik merkte het hier al in mijn eerste week lopende over de straten van St. Lucia. Bazen wit, werknemers zwart. En in Khalu waar wij werken woont maar liefst 1 witte man die meteen iedereen kent. Het verschil tussen St. Lucia waar ik woon en Khula, 10 minuten rijden hiervandaar kan niet groter zijn, letterlijk zwart - wit. Koshi zei hierover: 'white people shut their eyes from what they see around them or they look the other way.' en kreeg vervolgens tranen in haar ogen. Met een grote knuffel sloten we het gesprek af.

'After climbing a great hill, one only finds that there are many more hills to climb.'
- Nelson Mandela -

Dag 37
Woendagochtend heb ik me kostenlijk vermaakt met een wilde dieren thema op de creche. De dierenmaskers maken was een hele grote hit bij de kinderen! In de middag voelde ik me jammer genoeg niet zo lekker en ben ik 'thuis' gebleven en heb ik een grote opruiming gehouden in de mappen voor het creche materiaal.

Dag 38
Donderdagochtend voelde ik me ook nog niet super maar ben ik toch naar de creche gegaan. Ik heb de andere vrijwilligers de les laten geven en ikzelf heb bijna de hele ochtend met een gehandicapt kindje op de schoot gezeten. Ze krijgt in de creche best weinig aandacht, terwijl ze het heel leuk vind om te spelen en in heb haar zelfs leren klappen! Ook ben ik aardig trots op mezelf dat ik mijn eerste poepluier verschoond heb! Verdere details zal ik niet geven, maar ik kan wel zeggen, heb was erg nodig..

'S middags heb ik weer engels les gegeven aan de Gogo's en in de avond ben ik weer aan de slag gegaan als quizmaster en heb ik samen met Melissa en game night voorbereid met pictionary. Zeer geslaagd al zeg ik het zelf!

Dag 39
Vrijdag hebben we gevingerverfd met de kinderen op de creche. Ons streven is zelfs behaald: geen verf op de kleertjes van de kinderen! Aangezien sommige kinderen maar 1 setje kleren hebben waar ze elke dag mee rond lopen.. Toen Nokwetemba, Zulu vrouw van de medische staf, ons op kwam halen met de auto konden we ze al van verre horen. Alejandro van Lady Gaga klonk luid uit de speakers en toen de stopten voor de creche kwamen alle kinderen naar buiten gerend. De medisch staf kwam ook uit de auto gesprongen en we hebben spontaan een kleine buitendisco gehouden, fantastisch! Zelfs gogo Doris (64 jaar oud) zwiepte haar heupen flink in het rond. Nokwetemba vond het nummer zelfs zo geweldig dat ze het nummer 3 maal gedraaid heeft voordat we terug gingen voor de lunch. Ik voelde me spontaan niet meer zo ziekjes na deze geweldige ochtend!

In de middag ben ik Home Assistance gaan doen bij Gogo one leg 1. Dit heb ik gevraagd in plaats van naar Reading Club te gaan, aangezien ik graag nog een keertje bij iemand thuis wilde helpen. Na haar huisje gepoetst te hebben was de Gogo zo blij dat ze Rachel en mij vroeg om bij haar in te trekken, in ieder geval tot en met december, omdat wij zo'n geweldig gezelschap waren! (Shwele was natuurlijk mee om dit alles te vertalen) Ik heb toch maar vriendelijk bedankt, aangezien ik mijn familie, vrienden en vriendje thuis toch wel begin te missen.

Dag 40
Zaterdag was een hele rustige dag. Samen met de 'cloggies' zoals Jo dat zegt, oftewel met de andere 3 Nederlandse meisjes hebben we 'thuis' pizza gebakken en een romantisch dineetje gehouden.

Dag 41
'Afscheid nemen bestaat niet?'

Ik haat het onderhand wel echt om afscheid te nemen! Zondagochtend heb ik weer afscheid moeten nemen van 4 mensen. Elianna uitzwaaien, mijn American Beauty, waar ik de afgelopen 6 weken al mee optrek viel me toch wel best zwaar. En ook Limke en Aukje zal ik zeker gaan missen, met hun heerlijke Hollandse nuchterheid. Op naar weer een nieuwe week met 4 nieuwe vrijwilligers erbij!

Zondagmiddag heb ik ook eindelijk weer eens een zondagse wandeling gemaakt samen met Melissa (mijn laatst overgebleven Nederlandse vrijwilliger). Als een ware toerist zijn we de omgeving van St. Lucia gaan verkennen. Wat is het hier prachtig!

Sala kahle

WorldSupporter Resources: 
Contributions, Comments & Kudos

Oeps, had dit blogje gemist

Oeps, had dit blogje gemist (Ben zelf ook een weekje weg geweest ;) ) Gellukig toch nog kunnen lezen!
-Dennis

Add new contribution

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.
Blog of LoesSmeets
Content
Access level of this page
  • Public
  • WorldSupporters only
  • JoHo members
  • Private
Image
Image
Statistics
4 1
Selected Categories